حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَايَ قَطُّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَلَمْ يَمْرُرْ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلَّا يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَفَيْ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ أَرْضِ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بِرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهُوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ فَقَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُسْلِمِينَ قَدْ رَأَيْتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ أُرِيتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لَابَتَيْنِ وَهُمَا حَرَّتَانِ فَخَرَجَ مَنْ كَانَ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَوَ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ نَعَمْ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصُحْبَتِهِ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ مِنْ وَرَقِ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسًا فِي بَيْتِنَا فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلَانٍ لِأَبِي بَكْرٍ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا مُتَقَنِّعًا فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِدَاءٌ لَهُ أَبِي وَأُمِّي إِنْ جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ لَأَمْرٌ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لَهُ فَدَخَلَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ دَخَلَ لِأَبِي بَكْرٍ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمْ أَهْلُكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَالصُّحْبَةَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَخُذْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَى رَاحِلَتَيَّ هَاتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالثَّمَنِ قَالَتْ فَجَهَّزْنَاهُمَا أَحَبَّ الْجِهَازِ وَصَنَعْنَا لَهُمَا سُفْرَةً فِي جِرَابٍ فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ مِنْ نِطَاقِهَا فَأَوْكَتْ الْجِرَابَ فَلِذَلِكَ كَانَتْ تُسَمَّى ذَاتَ النِّطَاقَيْنِ ثُمَّ لَحِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ بِغَارٍ فِي جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ ثَوْرٌ فَمَكَثَا فِيهِ ثَلَاثَ لَيَالٍ

Esan digu [Abdurrazzaq] [Ma'mar] esan du [Azzuhri] esan dit [Urwah bin AzZubair] [Aisyah] esan zuen; 'Ez nintzen konturatu nire guraso biek erlijio bat besarkatu zutela, ez zen egun bat igaro genuenik sallaallahu 'alaihi wa sallam profetak gure etxea bisitatuko ez bazuen goizean edo arratsaldean. Musulmanak probatu zituztenean, Abu Bakr alde egin eta Habasyah-ren herrialdera emigratu zuen. Ghimad putzura iritsi zenean, Ibn Daghinah-ek ezagutu zuen -inguruko buruzagia zen- esan zuen; «Nora zoaz, Abu Bakr?». Abu Bakrrek erantzun zuen; 'Nire jendeak urrundu nau'. gero kronologia kontatu zuen. Bitartean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek esan zien musulmanei: "Zuek emigratzeko leku aproposa ikusi dut, bi mendi beroen artean dattil palmondoz estalitako lur antzu bat ikustearekin amesten nuen". Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek hori aipatu zuenean, pertsona batzuk Medinara emigratu zuten, eta Habasyah-ra emigratu zuten musulman batzuk Medinara itzuli ziren. Abu Bakr emigratzeko prestatzen ari zen, baina Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek esan zion: 'Ez izan presarik, baimena emango didala espero dut'. Abu Bakr esan zuen; «Nire aitak eta amak, benetan espero duzu horrelakorik?». Esan zuen: 'Bai', orduan Abu Bakr-ek bere buruari eutsi zion Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam eta bere adiskidetasunari esker, Samir hostoekin zituen bi mendiak ureztatu eta elikatu zituen lau hilabetez. Zuhairek esan zuen; Urwah esan zuen; esan zuen Aishak; «Arratsalde bero batean eserita ginela, bi pertsona zeuden Abu Bakr-i esan ziotenak; 'Hau Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam-en mezularia da ezagutu nahi duena, buruaren eta aurpegiaren zati bat estali zuen, inoiz etorri ez zen garai batean etorri zen'. Abu Bakr esan zuen; 'Nire aita eta ama sakrifikatu nituen berarentzat, une honetan etortzen bada zerbait garrantzitsua dagoela esan nahi du'. Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam etorri zen eta baimena eskatu zion, sartzen utzi zion. Berarekin ezagutu zuenean, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek esan zuen: 'Kendu hemen dauden pertsonak', orduan esan zuen Abu Bakrrek; "Nire aitaren eta amaren aldetik, benetan zure familia dira, o Allahren Mezularia". ondoren, sallaallahu 'alaihi wa sallam profetak esan zuen: 'Hain zuzen ere, emigratzeko baimena eman dit', esan zuen Abu Bakr-ek; 'Nire aitaren mesedetan, ni naiz zurekin zoazena, o Allahren mezularia?' Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek esan zuen: "Bai", esan zuen Abu Bakrrek; 'Nire aitaren mesedetan, o Allahren Mezularia, hartu nire mendietako bat'. Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam esan zuen: 'Onena'. esan zuen Aishak; «Gero, berari gehien gustatzen zitzaizkion hornigaiak prestatu genizkion, bientzat Sufroh bat egin genuen -bidaiarientzako janaria eramateko lekua- Jirab batean -hornigaiak gordetzeko ontzi bat-'. Orduan, Asma' bint Abu Bakr-ek gerrikoa moztu eta ontzia lotu zuen. Hortik dzatunniqatain izena eman zioten -bi gerriko dituena-. Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam eta Abu Bakr Tsur izenez ezagutzen den kobazulora joan ziren, hiru gauez egon ziren bertan.