Imam Ahmad : 24445

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَايَ قَطُّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَلَمْ يَمْرُرْ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلَّا يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَفَيْ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ أَرْضِ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بِرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهُوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ فَقَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُسْلِمِينَ قَدْ رَأَيْتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ أُرِيتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لَابَتَيْنِ وَهُمَا حَرَّتَانِ فَخَرَجَ مَنْ كَانَ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَوَ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ نَعَمْ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصُحْبَتِهِ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ مِنْ وَرَقِ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسًا فِي بَيْتِنَا فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلَانٍ لِأَبِي بَكْرٍ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا مُتَقَنِّعًا فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِدَاءٌ لَهُ أَبِي وَأُمِّي إِنْ جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ لَأَمْرٌ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لَهُ فَدَخَلَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ دَخَلَ لِأَبِي بَكْرٍ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمْ أَهْلُكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَالصُّحْبَةَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَخُذْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَى رَاحِلَتَيَّ هَاتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالثَّمَنِ قَالَتْ فَجَهَّزْنَاهُمَا أَحَبَّ الْجِهَازِ وَصَنَعْنَا لَهُمَا سُفْرَةً فِي جِرَابٍ فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ مِنْ نِطَاقِهَا فَأَوْكَتْ الْجِرَابَ فَلِذَلِكَ كَانَتْ تُسَمَّى ذَاتَ النِّطَاقَيْنِ ثُمَّ لَحِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ بِغَارٍ فِي جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ ثَوْرٌ فَمَكَثَا فِيهِ ثَلَاثَ لَيَالٍ

Ibinalita sa amin [si Abdurrazzaq] mula kay [Ma'mar] na sinabi ni [Azzuhri] na sinabi sa akin [si [Urwah bin AzZubair] na sinabi [ni [Aisyah]; "Hindi ko namalayan na ang aking mga magulang ay parehong yumakap sa isang relihiyon, wala kaming araw na lumilipas maliban kung ang Sugo ng Allah (sallallahu 'alaihi wa sallam) ay dumadalaw sa aming bahay sa umaga o hapon. Nang ang mga Muslim ay sinusubok, si Abu Bakr ay umalis upang lumipat sa bansa ni Habasyah. Pagdating niya sa balon ng Ghimad, sinalubong siya ni Ibn Daghinah - siya ay isang pinuno ng lugar na iyon - sinabi niya; "Saan ka pupunta, O Abu Bakr?" Sumagot si Abu Bakr; "Pinalayas ako ng aking mga kababayan." Pagkatapos ay isinalaysay niya ang kronolohiya. Samantala, sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam sa mga Muslim: "Nakakita ako ng isang angkop na lugar para sa inyo na lumipat, nanaginip ako na nakakita ng isang tigang na lupain na natatakpan ng mga puno ng datiles sa pagitan ng dalawang mainit na bundok." kay Habasyah pabalik sa Medina. Naghahanda si Abu Bakr na lumipat, ngunit sinabi sa kanya ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam: "Huwag kang magmadali, umaasa akong papayagan ako." Sinabi ni Abu Bakr; "Sa aking ama at ina, kayo ba "Talaga bang umaasa nang ganoon?" Sabi niya: "Oo," pagkatapos ay pinigilan ni Abu Bakr ang kanyang sarili dahil sa Sugo ng Allah sallaallahu 'alaihi wa sallam at sa kanyang pakikipagkaibigan, dinidiligan at pinakain niya ang dalawang kabayong mayroon siya ng mga dahon ng Samir sa loob ng apat na buwan. Sabi ni Zuhair; Sabi ni Urwah; Sabi ni Aisha; "Habang nakaupo kami isang mainit na hapon, may dalawang tao na nagsabi kay Abu Bakr; "Ito ang Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam na gustong makipagkita, tinakpan niya ang bahagi ng kanyang ulo at mukha, dumating siya sa oras na hindi pa niya nararating noon." Sabi ni Abu Bakr; "Isinakripisyo ko para sa kanya ang aking ama at ina, kung darating siya sa ganitong oras ay nangangahulugan ito na may mahalagang bagay." Dumating ang Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam at humingi ng pahintulot sa kanya, pinapasok niya siya. Nang makasalubong niya siya, sinabi ni Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam: "Ilabas mo ang mga taong narito," pagkatapos ay sinabi ni Abu Bakr; "Sumpa man sa aking ama at ina, katotohanang sila ang iyong pamilya, O Sugo ng Allah." Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallaallahu 'alaihi wa sallam: "Katotohanan, pinayagan akong mangibang-bayan," sabi ni Abu Bakr; "Sa aking ama, ako ang kasama mo," sabi ng Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam: "Oo," sabi ni Abu Bakr; "Alang-alang sa aking ama, O Sugo ng Allah, kunin mo ang isa sa aking mga sakayan." Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam: "Ang pinakamabuti." Sabi ni Aisha; "Pagkatapos ay inihanda namin para sa kanya ang mga pagkain na pinakagusto niya, gumawa kami para sa kanilang dalawa ng Sufroh (isang lugar para sa pagdadala ng pagkain ng mga manlalakbay) sa isang Jirab (isang sisidlan para sa pag-iimbak ng mga pagkain)." Pagkatapos ay pinutol ni Asma' bint Abu Bakr ang kanyang sinturon at itinali ang sisidlan. Mula roon ay pinangalanan siya ng dzatunniqatain (na may dalawang sinturon). Pagkatapos, sina Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam at Abu Bakr ay pumunta sa kuweba na kilala bilang Tsur, nanatili sila roon nang tatlong gabi.