Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham

Imam Ahmad : 23509

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُحِرَ لَهُ حَتَّى كَانَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَصْنَعُ الشَّيْءَ وَلَمْ يَصْنَعْ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ رَأَيْتُهُ يَدْعُو فَقَالَ شَعَرْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ فَقَالَ أَتَانِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلِي فَقَالَ أَحَدُهُمَا مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ الْآخَرُ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي مَاذَا قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُبِّ أَوْ جُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي ذِي أَرْوَانَ قَالَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَ عَائِشَةَ قَالَ وَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ وَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرَجْتَهُ لِلنَّاسِ فَقَالَ أَمَّا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَقَدْ شَفَانِي وَخَشِيتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ مِنْهُ شَرًّا

Wedi dweud wrthym [Affan], efe a ddywedodd; wedi dweud wrthym [Wuhaib], wedi dweud wrthym [Hisyam bin Urwah], oddi wrth [ei dad], o [Aisyah], fod Negesydd Allah sallallaahu'alaihiwasallam unwaith wedi ei swyno fel ei fod yn dychmygu ei fod yn gwneud rhywbeth er nad oedd yn ei wneud. Tan un diwrnod gwelais ef yn gweddïo ac yn dweud: 'O Aisyah! Rwyf wedi teimlo bod Allah AzzaWaJalla wedi rhoi fatwa i mi ynghylch rhywbeth y gofynnais iddo am fatwa'. Dywedodd: ‘Dau ddyn a ddaeth ataf, un ohonynt yn eistedd wrth fy mhen a’r llall yn eistedd wrth fy nhraed, yna yr un oedd yn eistedd wrth fy mhen yn dweud wrth yr un oedd yn eistedd wrth fy nhraed neu’r un oedd yn eistedd wrth fy nhraed yn dweud wrth yr un oedd yn eistedd wrth fy mhen: ‘Beth sydd yn y dyn hwn yn sâl? ' atebodd yr ail ddyn: 'Cafodd ei swyno'. Gofynnodd y dyn cyntaf: 'Pwy a'i swynodd? ' atebodd yr ail ddyn: 'Lubaid bin Al-A'shom'. Gofynnodd y dyn cyntaf: 'Gyda beth y gwnaeth efe ei swyno hi? ' Atebodd yr ail ddyn: 'Gyda llinyn o wallt - a ddefnyddir gan grib y Proffwyd -, a rhywfaint o bowdr dyddiad gwrywaidd.' Gofynnodd y dyn cyntaf: 'Ble mae e? ' Atebodd yr ail ddyn: 'Wrth ffynnon Arwan'.' Dywedodd Aisyah: 'Yna daeth Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam at y ffynnon a phan ddychwelodd adref hysbysodd Aisya a dweud: 'Mae palmwydd y ddêt fel pen diafol ac mae dŵr y ffynnon yn goch fel coeden henna'.' Dywedodd Aisha: 'O Negesydd Allah! A wnewch chi ddangos y dewin i'r bobl?' Dywedodd y Proffwyd: 'Na, y peth pwysig yw bod Allah wedi fy iacháu, ac nid wyf yn hapus i ddial am droseddau pobl eraill gyda hylltra'.