Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham

Imam Muslim : 4059

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَتْ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ أَوْ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ قَالَ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ قَالَ لَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ وَلَمْ يَقُلْ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ

Wedi dweud wrthym [Abu Kuraib]; Wedi dweud wrthym [Ibn Numair] gan [Hisham] gan [ei dad] gan ['Aisha] dywedodd; 'Roedd Iddew o Bani Zuraiq, o'r enw Labid bin A'sham, wedi swyno'r Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam fel ei fod yn mynd yn gandryll o'i herwydd. Roedd yn teimlo fel pe bai'n gwneud rhywbeth nad oedd mewn gwirionedd yn ei wneud. Felly, un diwrnod neu un noson gweddïodd, yna gweddïodd a gweddïodd. Ar ôl hynny gofynnodd i 'Aisyah: 'Ie, 'Aisyah! Ydych chi'n cofio bod Allah Subhanahu Wa Ta'ala wedi dweud wrthyf unwaith am ddyfodiad dau ddyn, un yn eistedd ger fy mhen a'r llall ger fy nhraed. Yna mae'r person ger fy mhen yn gofyn i'r person ger fy nhraed, neu i'r gwrthwyneb; 'Ydy'r person hwn yn sâl? ' Atebodd; 'Hud! ' gofynnodd; 'Pwy a'i swynodd? ' atebodd y llall; 'Labid bin A'sham! ' gofynnodd eto; 'Beth gafodd ei swyno ag ef? ' atebodd; 'Defnyddiwch grib a dyddiadau sych'. Gofynnodd eto; Ble mae o nawr? ' atebodd; 'Wrth ffynnon Dzi Arwan'. 'Dywedodd Aisha; 'Aeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam i chwilio am yr eitemau hyn yng nghwmni sawl ffrind. Yna dywedodd: 'Ie,' Aisyah. Gwelais fod y dŵr yn y ffynnon yn gochlyd o ran lliw, tra bod y coed palmwydd dyddiad yn edrych fel pennau cythreuliaid.' Yna gofynnais; 'Onid ydych chi wedi'i losgi? ' Atebodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Na! Oherwydd bod Allah Subhanahu Wa Ta'ala wedi fy iacháu, ac nid wyf am dalu drwg am ddrwg, dyna pam y dywedais wrthych chi am ei gladdu! ' Mae wedi dweud wrthym [Abu Kuraib]; Mae wedi dweud wrthym [Abu Usamah]; Ar ôl adrodd atom [Hisham] gan [ei dad] gan ['Aisha] dywedodd; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam mewn hud...-yna soniodd Abu Kuraib am yr holl straeon Hadith fel Hadith Ibn Numair ac ynddo soniodd; 'Yna aeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam at y ffynnon ac edrych i mewn iddi ac roedd gwenyn arni. Dywedodd Aisha; 'O Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, tynnwch hi allan. -Ni soniodd Aisyah, pam na wnewch chi ei llosgi-. Yn yr Hadith hwn ni soniodd am y frawddeg chwaith; 'Dywedais wrthych chi am ei gladdu'.