Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ غَزَوْنَا غَزْوَةً إِلَى طَرَفِ الشَّامِ فَأُمِّرَ عَلَيْنَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ فَانْضَمَّ إِلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ أَمْدَادِ حِمْيَرَ فَأَوَى إِلَى رَحْلِنَا لَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ إِلَّا سَيْفٌ لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ غَيْرَهُ فَنَحَرَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ جَزُورًا فَلَمْ يَزَلْ يَحْتَلْ حَتَّى أَخَذَ مِنْ جِلْدِهِ كَهَيْئَةِ الْمِجَنِّ حَتَّى بَسَطَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ وَقَدَ عَلَيْهِ حَتَّى جَفَّ فَجَعَلَ لَهُ مُمْسِكًا كَهَيْئَةِ التُّرْسِ فَقُضِيَ أَنْ لَقِينَا عَدُوَّنَا فِيهِمْ أَخْلَاطٌ مِنْ الرُّومِ وَالْعَرَبِ مِنْ قُضَاعَةَ فَقَاتَلُونَا قِتَالًا شَدِيدًا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مِنْ الرُّومِ عَلَى فَرَسٍ لَهُ أَشْقَرَ وَسَرْجٍ مُذَهَّبٍ وَمِنْطَقَةٍ مُلَطَّخَةٍ ذَهَبًا وَسَيْفٌ مِثْلُ ذَلِكَ فَجَعَلَ يَحْمِلُ عَلَى الْقَوْمِ وَيُغْرِي بِهِمْ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ الْمَدَدِيُّ يَحْتَالُ لِذَلِكَ الرُّومِيِّ حَتَّى مَرَّ بِهِ فَاسْتَقْفَاهُ فَضَرَبَ عُرْقُوبَ فَرَسِهِ بِالسَّيْفِ فَوَقَعَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ ضَرْبًا بِالسَّيْفِ حَتَّى قَتَلَهُ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ الْفَتْحَ أَقْبَلَ يَسْأَلُ لِلسَّلَبِ وَقَدْ شَهِدَ لَهُ النَّاسُ بِأَنَّهُ قَاتِلُهُ فَأَعْطَاهُ خَالِدٌ بَعْضَ سَلَبِهِ وَأَمْسَكَ سَائِرَهُ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى رَحْلِ عَوْفٍ ذَكَرَهُ فَقَالَ لَهُ عَوْفٌ ارْجِعْ إِلَيْهِ فَلْيُعْطِكَ مَا بَقِيَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَأَبَى عَلَيْهِ فَمَشَى عَوْفٌ حَتَّى أَتَى خَالِدًا فَقَالَ أَمَا تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى قَالَ فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْفَعَ إِلَيْهِ سَلَبَ قَتِيلِهِ قَالَ خَالِدٌ اسْتَكْثَرْتُهُ لَهُ قَالَ عَوْفٌ لَئِنْ رَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَذْكُرَنَّ ذَلِكَ لَهُ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ بَعَثَهُ عَوْفٌ فَاسْتَعْدَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا خَالِدًا وَعَوْفٌ قَاعِدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَمْنَعُكَ يَا خَالِدُ أَنْ تَدْفَعَ إِلَى هَذَا سَلَبَ قَتِيلِهِ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ قَالَ فَمَرَّ بِعَوْفٍ فَجَرَّ عَوْفٌ بِرِدَائِهِ فَقَالَ لِيَجْزِي لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَخَيَّرَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَةَ الْمَاءِ وَتَرَكَتْ كَدَرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدَرُهُ عَلَيْهِمْ

Esan digu [Abu Al Mughirah] esan digu: esan digu [Shafwan] esan du: esan dit ['Abdur Rahman bin Jubair bin Nufair] [bere aita, Jubair] ['Auf bin Malik Al Asyja'i]-tik ['Auf bin Malik Al Asyja'i] esan zuen: Sham-en amaiera arte borrokatu genuen, Khalid bin Al Walid gure buruaren estaldura gisa izendatu zuten eta Himyar gure buruzagi izendatu zuten. ibilgailua, ez zeraman ezpata baino, ez zeukan beste armarik Ezpataz gain, musulmanen artean norbaitek gamelu bat hil zuen, pertsona hori isilik geratu zen azala ezkutu bat bezala hartu arte, lurrean zabaldu eta gero lehortu arte erre egin zuen, ezkutu baten moduan helduleku bat egin zuen. Gure etsaiekin topo egin genuen, haien artean erromatar eta arabiarren arteko nahasketa zegoen Qudla'ah-en artean, gogor eraso gintuzten, jendearen erdian erromatarren pertsona bat zegoen bere zaldi ilehoria zaldiz eta urrezko jarlekua zeraman, jarleku gerrikoa urrez estalita zegoen eta bere ezpata ere horrelakoa zen, pertsona horrek erromatarren aurka erasotu zuen, gurutzea jo zuen arte. atzetik blokeatuta gero zaldiaren orpoetan ezpatarekin moztu zuten erori arte, gero erromatarra ezpatarekin moztu zuten hil arte. Ala garaipena eman zuenean, gizona harrapakina eske etorri zen, jendeak deklaratu zuen bera zela erromatarra hil zuena, orduan Khalidek harrapakinaren zati bat eman zion gainerakoa gordetzen zuen bitartean. 'Auf-en armadara itzuli zenean, gizonak horren berri eman zuen eta 'Auf-ek esan zion: Itzuli harengana eta utz diezazula geratzen zaizuna. Gizona Khalid ezagutzera itzuli zen baina Khalidek errezeloa zuen gainerako harrapakina emateko. 'Auf oinez joan zen Khalidengana eta esan zion: Ez al dakizu Rasulullah Sallalahu 'alaihi wa sallam hil zuenari harrapakina eman ziola. Khalidek erantzun zuen: Bai. 'Auf-ek galdetu zuen: Orduan, zerk eragotzi dizu bere biktimaren harrapakina berari lagatzea? Khalidek erantzun zuen: Nik uste dut gehiegi dela horrelako norbaitentzat. Esan zuen 'Auf: Alai sallallaahu 'alaihi wa sallam-aren Mezulariaren aurpegia ikusten badut honen berri emango diot. Medinara iritsi zenean, 'Auf-ek gizona bidali zuen eta gero sallallaahu 'alaihi wa sallam profetarengana joan zen, gero Khialid deitu zuen 'Auf eserita zegoen bitartean, Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam-en Mezulariak galdetu zuen: 'Zerk eragotzi dizu, O Khalid, gizon horren harrapakinaren esku uztea?' Khalidek erantzun zuen: Uste dut gehiegi dela berarentzat, oi Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam. Sallallaahu 'alaihi wa sallam profetak esan zuen: 'Utzi haren esku'. Khalidek 'Auf' gurutzatu zuen, gero 'Auf-ek bere txala bota zuen eta esan zuen: Senti ezazu Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam-en Mezularitik aipatu dudana. Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam-en mezulariak hori entzun zuen eta orduan haserretu zen, esan zuen: "Ez iezaiozu eman, o Khalid, abandonatu al dituzu nire buruzagiak, izan ere, zure eta haien parabola gameluak edo ahuntzak artatzen dituen norbait bezalakoa da, artalde egiten ditu eta gero edateko ura lehenesten du, edateko ura ekartzen du eta gero ura edaten du. ura uhera uzten du, garbia zuretzat da, berriz, uhera beraientzat».