Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)
Imam Ahmad : 22862
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ غَزَوْنَا غَزْوَةً إِلَى طَرَفِ الشَّامِ فَأُمِّرَ عَلَيْنَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ فَانْضَمَّ إِلَيْنَا رَجُلٌ مِنْ أَمْدَادِ حِمْيَرَ فَأَوَى إِلَى رَحْلِنَا لَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ إِلَّا سَيْفٌ لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ غَيْرَهُ فَنَحَرَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ جَزُورًا فَلَمْ يَزَلْ يَحْتَلْ حَتَّى أَخَذَ مِنْ جِلْدِهِ كَهَيْئَةِ الْمِجَنِّ حَتَّى بَسَطَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ وَقَدَ عَلَيْهِ حَتَّى جَفَّ فَجَعَلَ لَهُ مُمْسِكًا كَهَيْئَةِ التُّرْسِ فَقُضِيَ أَنْ لَقِينَا عَدُوَّنَا فِيهِمْ أَخْلَاطٌ مِنْ الرُّومِ وَالْعَرَبِ مِنْ قُضَاعَةَ فَقَاتَلُونَا قِتَالًا شَدِيدًا وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مِنْ الرُّومِ عَلَى فَرَسٍ لَهُ أَشْقَرَ وَسَرْجٍ مُذَهَّبٍ وَمِنْطَقَةٍ مُلَطَّخَةٍ ذَهَبًا وَسَيْفٌ مِثْلُ ذَلِكَ فَجَعَلَ يَحْمِلُ عَلَى الْقَوْمِ وَيُغْرِي بِهِمْ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ الْمَدَدِيُّ يَحْتَالُ لِذَلِكَ الرُّومِيِّ حَتَّى مَرَّ بِهِ فَاسْتَقْفَاهُ فَضَرَبَ عُرْقُوبَ فَرَسِهِ بِالسَّيْفِ فَوَقَعَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ ضَرْبًا بِالسَّيْفِ حَتَّى قَتَلَهُ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ الْفَتْحَ أَقْبَلَ يَسْأَلُ لِلسَّلَبِ وَقَدْ شَهِدَ لَهُ النَّاسُ بِأَنَّهُ قَاتِلُهُ فَأَعْطَاهُ خَالِدٌ بَعْضَ سَلَبِهِ وَأَمْسَكَ سَائِرَهُ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى رَحْلِ عَوْفٍ ذَكَرَهُ فَقَالَ لَهُ عَوْفٌ ارْجِعْ إِلَيْهِ فَلْيُعْطِكَ مَا بَقِيَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَأَبَى عَلَيْهِ فَمَشَى عَوْفٌ حَتَّى أَتَى خَالِدًا فَقَالَ أَمَا تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى قَالَ فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْفَعَ إِلَيْهِ سَلَبَ قَتِيلِهِ قَالَ خَالِدٌ اسْتَكْثَرْتُهُ لَهُ قَالَ عَوْفٌ لَئِنْ رَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَذْكُرَنَّ ذَلِكَ لَهُ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ بَعَثَهُ عَوْفٌ فَاسْتَعْدَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا خَالِدًا وَعَوْفٌ قَاعِدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَمْنَعُكَ يَا خَالِدُ أَنْ تَدْفَعَ إِلَى هَذَا سَلَبَ قَتِيلِهِ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ قَالَ فَمَرَّ بِعَوْفٍ فَجَرَّ عَوْفٌ بِرِدَائِهِ فَقَالَ لِيَجْزِي لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَخَيَّرَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَةَ الْمَاءِ وَتَرَكَتْ كَدَرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدَرُهُ عَلَيْهِمْ
Sinabi sa amin [Abu Al Mughirah] na nagsabi: Sinabi sa amin [Shafwan] na nagsabi: Sinabi sa akin ['Abdur Rahman bin Jubair bin Nufair] mula sa [kanyang ama, si Jubair] mula sa ['Auf bin Malik Al Asyja'i] na nagsabi: Lumaban kami hanggang sa dulo ng Sham, si Khalid bin Al Walid ay hinirang bilang aming pinuno, isang karagdagang sundalo ng Himyar ang sumama sa amin pagkatapos ay nagtago siya sa aming sasakyan, wala siyang dalang anuman kundi isang espada, wala siyang ibang armas. Bukod sa espada, may isang Muslim na pumatay ng kamelyo, ang taong iyon ay nanatiling tahimik hanggang sa kinuha niya ang balat na parang kalasag, ikinalat niya ito sa lupa at pagkatapos ay sinunog hanggang sa matuyo, ginawa niya itong hawakan na parang kalasag. Nakatakda kaming harapin ang aming mga kaaway, kasama nila ay mayroong pinaghalong mga Romano at Arabo mula sa Qudla'ah, inatake nila kami nang mabangis, sa gitna ng mga tao ay may isang lalaking Romano na nakasakay sa kanyang blond na kabayo at nakasuot ng ginintuang siyahan, ang kanyang sinturon sa siyahan ay nababalutan ng ginto at ang kanyang espada ay ganoon din, inatake ng lalaki ang mga tao, ang mga karagdagang sundalo ay patuloy na tinarget ang Romano hanggang sa malampasan niya ito, hinarangan niya mula sa likuran at hiniwa ang sakong ng kabayo gamit ang kanyang espada hanggang sa siya ay matumba, pagkatapos ay hiniwa ang Romano gamit ang kanyang espada hanggang sa siya ay mamatay. Nang bigyan siya ng tagumpay ni Allah, lumapit ang lalaki at humingi ng samsam, nagpatotoo ang mga tao para sa kanya na siya ang pumatay sa Romano, pagkatapos ay binigyan siya ni Khalid ng ilan sa samsam habang itinago niya ang natitira. Nang bumalik siya sa hukbo ni 'Awf, iniulat ito ng lalaki, at sinabi ni 'Awf sa kanya: Bumalik ka sa kanya at hayaan mong ibigay niya sa iyo ang natitira. Bumalik ang lalaki kay Khalid ngunit tumanggi si Khalid na ibigay ang natitirang bahagi ng kanyang samsam, naglakad si 'Awf papunta kay Khalid at nagsabi: Hindi mo ba alam na ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nagbibigay ng samsam sa pumapatay. Sumagot si Khalid: Oo. Nagtanong si 'Auf: Kung gayon, ano ang pumigil sa iyo na ibigay sa kanya ang samsam mula sa kanyang biktima? Sumagot si Khalid: Sa palagay ko ay sobra na ito para sa isang taong tulad niya. Sinabi ni 'Auf: Kung makita ko ang mukha ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam, iuulat ko ito sa kanya. Pagdating niya sa Medina, pinapunta ni 'Auf ang lalaki at pagkatapos ay pumunta siya sa Propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam, pagkatapos ay tinawag niya si Khialid habang nakaupo si 'Auf, nagtanong ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam: "Ano ang pumigil sa iyo, O Khalid, na ibigay sa kanya ang mga samsam ng sakripisyo ng lalaking iyon?" Sumagot si Khalid: Sa palagay ko ay sobra na ito para sa kanya, O Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam. Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam: "Iwan mo na sa kanya." Tinawid ni Khalid si 'Auf pagkatapos ay hinila ni 'Auf ang kanyang alampay saka sinabi: Damhin mo ang aking nabanggit mula sa Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam. Narinig iyon ng Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam at pagkatapos ay nagalit siya, sinabi niya: "Huwag mo itong ibigay sa kanya, O Khalid, pinabayaan mo na ba ang aking mga pinuno, sa katunayan ang talinghaga sa iyo at sa kanila ay parang isang taong nagpapastol ng mga kamelyo o kambing, pinapastol niya sila at pagkatapos ay inuuna ang inuming tubig, dinadala niya sila sa lawa pagkatapos ay papasok ang pastol at iinumin ang malinis na tubig at iiwan ang malabong tubig, ang malinis ay para sa iyo habang ang malabong ay para sa kanila."