Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلًا مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدْرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدْرُهُ عَلَيْهِمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ

Eta esan dit [Abu At Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh]-ek esan digula [Abdullah bin Wahb]-ek esan didala [Mu'awiyah bin Salih] [Abdurrahman bin Jubair-engandik] [bere aita]-engandik ['Auf bin Malik-engandik] esan duela: 'Himyar tribuko gizon batek etsai bat hil zuen, eta gero hil zuen etsaiaren ondasunak hartu nahi izan zituen, baina Khalid bin Walidek eragotzi egin zion, gizonaren komandantea zelako. Orduan, 'Auf bin Malik-ek Allahren Mezulariaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) jakinarazi zion, eta honek esan zuen: 'Zein da harrapakina ez emateko arrazoia?' Khlaidek erantzun zuen: 'Asko eman diot, Allahren Mezularia!' Esan zuen: 'Eman iezaiozu bere zatia!' Khalid 'Aufen aurretik pasa zenean, 'Auf-ek gogor tira egin zion oihalarekin eta esan zuen: 'Ez al duzu entzun zer adierazi dizudan Profetaren (sallallaahu 'alaihi wasallam) epaitik?' Gertatu zen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere 'Auf hitzak entzun zituela, orduan haserretu egin zen harekin eta esan zuen: 'Oi Khalid, ez eman, ez eman!'. Orduan Auf-i esan zion: 'Zergatik ez didazu ematen izendatu ditudan komandanteen gaiak? Erabili dezakezun gauza bakarra haien parabola da, gamelu edo ahuntz artzain batek bere larreekin bezala, edateko ordua iristen denean, animaliak lakura eramaten ditu, eta gero animaliak lakura joan eta ur garbia edaten dute, ur zikina bakarrik geratu arte. Ur garbia zuretzat eta ur zikina haientzat'. Esan zidan [Zuhair bin Harb]-ek esan zigun [Al Walid bin Muslim]-ek esan zigun [Shafwan bin 'Amru]-ek [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair-ek] [bere aita]-ek ['Auf bin Malik Al Asyja'i-k] esan zuen; Mu'tahko guduan Zaid bin Haritsah-rekin irten nintzen, eta bat-batean Yemengo soldadu talde bat etorri zen laguntzera... orduan hadith-a jarraitu zuen goiko hadith-ean bezala, baina hadith-ean honako hau dio: '[Auf-ek] esan zuen: 'Beraz, nik esan nuen: 'O [Khalid], ez al dakizu Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, erabaki duela hiltzen duen pertsona batek hil duen etsaiaren harrapakina jasoko duela? Khalidek erantzun zuen: 'Bai, baina asko eman dut'.