Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya
Imam Bukhari : 672
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَالٌ يُوذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ قَالَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ يَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [ابو معاويه] [العماسي] کان [ابراهيم] کان [الاسود] کان [عيسيه] ٻڌايو آهي ته، 'جڏهن رسول الله ﷺ جي بيماري وڌيڪ خراب ٿي وئي، بلال انهن وٽ آيو ته انهن کي خبر ڏين ته نماز جو وقت اچي ويو آهي. پوءِ انهن چيو: 'توهان ابو بڪر کي حڪم ڏيو ته هو ميڙ سان گڏ جماعت جي نماز پڙهي.' پوءِ مون چيو: 'يا رسول الله، بيشڪ ابو بڪر هڪ نرم ماڻهو هو، جيڪڏهن هو توهان جي جاءِ تي هجي ها ته ان جي آواز ماڻهن کي نه ٻڌندي. بهتر هوندو ته توهان عمر کي موڪليو. تنهن ڪري هن چيو: 'ابو بڪر کي چئو ته ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي.' پوءِ مون حفشه کي چيو، 'انهن کي چئو ته ابو بڪر هڪ نرم ماڻهو آهي، جيڪڏهن هو استاد جي جاءِ تي هجي ها ته هو پنهنجي پڙهڻ جي آواز ماڻهن کي نه ٻڌائي سگهندو. بهتر هوندو جيڪڏهن آقا عمر کي موڪلي ها، ڇاڪاڻ ته ابو بڪر نماز دوران آساني سان روئيندو هو.' انهيءَ ڪري، بهتر ٿيندو ته عمر کي ماڻهن جي نماز جي امامت ڪرڻ لاءِ چيو وڃي. تنهن ڪري رسول الله ﷺ فرمايو: 'سچ پچ توهان يوسف جي زالن وانگر آهيو. ابو بڪر کي چئو ته ماڻهن سان گڏ نماز پڙهي.' پوءِ جڏهن ابو بڪر نماز شروع ڪئي، ته سندس جسم سٺو نظر آيو، هو ٻن ماڻهن جي وچ ۾ گهر مان نڪري ويو. ۽ ڄڻ ته مون کيس ڏٺو ته هو زمين تي پير گهليندو هليو ويو، جيستائين هو مسجد ۾ داخل نه ٿيو. جڏهن ابو بڪر سندس اچڻ جي خبر ٻڌي، ته هو پوئتي هٽڻ چاهيندو هو. پر رسول الله ﷺ کيس اشارو ڏنو. پوءِ رسول الله ﷺ آيا ۽ هو ابو بڪر جي کاٻي پاسي ويٺو. ابو بڪر بيٺي نماز پڙهي ۽ رسول الله ﷺ ويٺي نماز پڙهي، ابو بڪر رسول الله ﷺ جي نماز جي پٺيان نماز پڙهي، ۽ ماڻهو ابو بڪر جي نماز جي پٺيان نماز پڙهي.
تائيدي حديثون :
Imam Ahmad : 1689, 1951, 3184, 4894, 12557, 12620, 12727, 18869, 21982, 22932, 23506, 24095, 24096, 24097, 24483, 24579, 24690, 24753, 24918, 24942, 25118
Imam Bukhari : 624, 637, 638, 640, 641, 642, 646, 671, 672, 675, 3133, 6759
Imam Muslim : 629, 633, 634, 635, 636, 637, 638
Imam Tirmidzi : 3605
Imam Nasa'i : 769, 788, 824
Imam Ibnu Majah : 824, 1222, 1223
Imam Malik : 282, 374
Imam Darimi : 82, 1229