Fitnah yang bergelombang layaknya samudera

इमाम अहमद : 22343

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ قَدِمَ مِنْ عِنْدِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا جَلَسْنَا إِلَيْهِ يَسْأَلُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّكُمْ سَمِعَ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفِتَنِ قَالُوا نَحْنُ سَمِعْنَاهُ قَالَ لَعَلَّكُمْ تَعْنُونَ فِتْنَةَ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالُوا أَجَلْ قَالَ لَسْتُ عَنْ تِلْكَ أَسْأَلُ تِلْكَ تُكَفِّرُهَا الصَّلَاةُ وَالصَّوْمُ وَالصَّدَقَةُ وَلَكِنْ أَيُّكُمْ سَمِعَ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفِتَنِ الَّتِي تَمُوجُ مَوْجَ الْبَحْرِ قَالَ فَأَسْكَتَ الْقَوْمُ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ إِيَّايَ يُرِيدُ قَالَ قُلْتُ أَنَا ذَاكَ قَالَ أَنْتَ لِلَّهِ أَبُوكَ قَالَ قُلْتُ تُعْرَضُ الْفِتَنُ عَلَى الْقُلُوبِ عَرْضَ الْحَصِيرِ فَأَيُّ قَلْبٍ أَنْكَرَهَا نُكِتَتْ فِيهِ نُكْتَةٌ بَيْضَاءُ وَأَيُّ قَلْبٍ أَبْشَرَ بِهَا نُكِتَتْ فِيهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ حَتَّى تَصِيرَ الْقُلُوبُ عَلَى قَلْبَيْنِ أَبْيَضُ مِثْلُ الصَّفَا لَا يَضُرُّهُ فِتْنَةٌ مَا دَامَتْ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ وَالْآخَرُ أَسْوَدُ مُرْبَدٌّ كَالْكُوزِ مُجَخِّيًا وَأَمَالَ كَفَّهُ لَا يَعْرِفُ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُ مُنْكَرًا إِلَّا مَا أُشْرِبَ مِنْ هَوَاهُ وَحَدَّثْتُهُ أَنَّ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا يُوشِكُ أَنْ يُكْسَرَ كَسْرًا قَالَ عُمَرُ كَسْرًا لَا أَبَا لَكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَلَوْ أَنَّهُ فُتِحَ كَانَ لَعَلَّهُ أَنْ يُعَادَ فَيُغْلَقَ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ كَسْرًا قَالَ وَحَدَّثْتُهُ أَنَّ ذَلِكَ الْبَابَ رَجُلٌ يُقْتَلُ أَوْ يَمُوتُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالْأَغَالِيطِ

हे आम्हाला [यझीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी [अबू मलिक] यांच्याकडून, [रिबी बिन हिरसी] यांच्याकडून, [हुदैफा बिन अल-यमान] यांच्याकडून नोंदवले की ते उमर यांच्या निवासस्थानातून परत आले. जेव्हा आम्ही त्याच्याकडे पोहोचलो, तेव्हा त्याने ('उमर') मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या साथीदारांना विचारले: 'तुमच्यापैकी कोणी विविध परीक्षांबाबत अल्लाहच्या प्रेषिताचे (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) शब्द ऐकले आहेत का?' त्यांनी उत्तर दिले: 'आम्ही ते ऐकले आहेत.' हुदैफा बिन अल-यमान म्हणाले: 'कदाचित तुमचा अर्थ कुटुंब आणि संपत्तीबाबतची परीक्षा असावा.' त्यांनी म्हटले: 'ते बरोबर आहे.' हुदैफा बिन अल-यमन म्हणाले: 'मी त्याबद्दल विचारत नाही—अशा पापांबद्दल जे नमाज, उपवास आणि दान-पुण्य करून मिटवता येतात—तर तुमच्यापैकी कोणी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे विविध परीक्षांविषयीचे शब्द ऐकले आहेत का, ज्या समुद्रासारख्या लाटांसारख्या उसळतात?' ते शांत झाले, आणि मी (हुदैफा बिन अल-यमान) असे समजले की तो माझ्याशी बोलत आहे, म्हणून मी उत्तर दिले: 'मी.' ('उमर) म्हणाले: 'तू, चांगले.' मी (हुदैफा बिन अल-यामन) म्हणालो: 'चाचण्या हृदयात तशा पसरतात जशा चटई पसरवली जाते; प्रत्येक हृदय जे त्यांना नाकारते त्याला पांढरा ठिपका मिळतो, आणि प्रत्येक हृदय जे त्यांना शोषून घेतं त्याला काळा ठिपका मिळतो, जोपर्यंत हृदय दोन प्रकारचे राहत नाही: एक पांढरे हृदय, ज्याला स्फटिकासारखी पारदर्शकता आहे, ज्याला फितना कधीच इजा पोहोचवू शकणार नाही जोपर्यंत आकाश आणि पृथ्वी टिकून आहेत; आणि दुसरे, एक काळे हृदय, घाणेरड्या भांड्यासारखे धूळटलेले—त्याने आपला तळहात वाकडा केला—जे चांगुलपणा ओळखत नाही आणि आपल्याच इच्छांमधून शोषित केलेल्या वाईटपणालाही नाकारत नाही." आणि मी (हुदैफा बिन अल-यमन) त्याला सांगितले की त्याच्या ('उमर) आणि त्या परीक्षेच्या मध्ये एक बंद दरवाजा होता जो जवळजवळ तुटून पडला होता. 'उमर म्हणाले: 'तुटून पडला? तुझा वडील नाही.' मी (हुदैफा बिन अल-यमन) म्हणालो: 'होय.' 'उमर म्हणाले: 'जरी तो उघडला गेला असला तरीही तो नक्कीच पुन्हा बंद होईल.' हुदैफा बिन अल-यमान म्हणाले: 'नाही, ते तुटले आहे.' हुदैफा बिन अल-यमान म्हणाले: 'मी त्याला एक हदीस सांगितली आहे ज्यात चूक नाही, की तो दरवाजा म्हणजे एक व्यक्ती आहे जो मारला जातो किंवा मरतो.'