Bai'at untuk senantiasa mendengar dan ta'at, saat giat mapun malas, dan saat kesulitan maupun kesusahan

Imam Ahmad : 21706

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُبَيْدٍ الْأَنْصَارِيُّ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ عُبَادَةُ لِأَبِي هُرَيْرَةَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنَّكَ لَمْ تَكُنْ مَعَنَا إِذْ بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا بَايَعْنَاهُ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي النَّشَاطِ وَالْكَسَلِ وَعَلَى النَّفَقَةِ فِي الْيُسْرِ وَالْعُسْرِ وَعَلَى الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنْ الْمُنْكَرِ وَعَلَى أَنْ نَقُولَ فِي اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَلَا نَخَافَ لَوْمَةَ لَائِمٍ فِيهِ وَعَلَى أَنْ نَنْصُرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَدِمَ عَلَيْنَا يَثْرِبَ فَنَمْنَعُهُ مِمَّا نَمْنَعُ مِنْهُ أَنْفُسَنَا وَأَزْوَاجَنَا وَأَبْنَاءَنَا وَلَنَا الْجَنَّةُ فَهَذِهِ بَيْعَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي بَايَعْنَا عَلَيْهَا فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنْكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ وَفَّى اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِمَا بَايَعَ عَلَيْهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ قَدْ أَفْسَدَ عَلَيَّ الشَّامَ وَأَهْلَهُ فَإِمَّا تُكِنُّ إِلَيْكَ عُبَادَةَ وَإِمَّا أُخَلِّي بَيْنَهُ وَبَيْنَ الشَّامِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَنْ رَحِّلْ عُبَادَةَ حَتَّى تُرْجِعَهُ إِلَى دَارِهِ مِنْ الْمَدِينَةِ فَبَعَثَ بِعُبَادَةَ حَتَّى قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَدَخَلَ عَلَى عُثْمَانَ فِي الدَّارِ وَلَيْسَ فِي الدَّارِ غَيْرُ رَجُلٍ مِنْ السَّابِقِينَ أَوْ مِنْ التَّابِعِينَ قَدْ أَدْرَكَ الْقَوْمَ فَلَمْ يَفْجَأْ عُثْمَانُ إِلَّا وَهُوَ قَاعِدٌ فِي جَنْبِ الدَّارِ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ مَا لَنَا وَلَكَ فَقَامَ عُبَادَةُ بَيْنَ ظَهْرَيْ النَّاسِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا الْقَاسِمِ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ سَيَلِي أُمُورَكُمْ بَعْدِي رِجَالٌ يُعَرِّفُونَكُمْ مَا تُنْكِرُونَ وَيُنْكِرُونَ عَلَيْكُمْ مَا تَعْرِفُونَ فَلَا طَاعَةَ لِمَنْ عَصَى اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَلَا تَعْتَلُّوا بِرَبِّكُمْ

Беҙгә [Әл Хакам бин Нафи Әбү Әл Яман] беҙгә [Исмәғил бин Айяси] [Ғабдулла бин Ғосман бин Хөсәйем] миңә [Исмәғил бин Ғөбәйет Әл Ансари] хәҙисте телгә алғанын әйтте; Ғүбәҙә бин Әш Шәмит Әбү Һүрәйрәгә әйтә: «Эй Әбү Һүрәйрә! Һеҙ беҙҙең менән булманы, беҙ Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһиссәләмгә бейғәт биргәндә, беҙ Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһиссәләмгә ант иткәнбеҙ, беҙ әүҙем һәм ялҡау булғанда тыңларға һәм буйһонорға, ирекле булғанда һәм ҡаты булғанда саҙаҡа бирергә, изгелеккә бойорорға, изгелеккә бойорорға һәм тыйырға түгел. Тәғәлә, Уның бойороҡтарын үтәгәндә кешеләрҙең шелтәһенән ҡурҡмау, Йәсрибкә килгәндә Пәйғәмбәребеҙҙе яҡлау үҙеңде, ҡатыныңды, балаларыңды ҡарау кеүек һәм гарантия булараҡ ожмах аласаҡбыҙ. Был беҙгә бирелгән пәйғәмбәребеҙҙең тоғролоғо, кем уны боҙа, үҙен боҙа һәм кем үҙенең тоғролоғон камил үтәй, Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәғәлә үҙенең пәйғәмбәренә ышанып тапшырған бөтә нәмәне үтәйәсәк». Шунан һуң Мөғәвиә Усман бин Аффанға хат ебәрә: Ғүбәҙә бин Аш Шамит Шамға һәм уның халҡына зыян килтерҙе, Ғүбәҙә бин Аш Шамитты һиңә алып кил, юғиһә мин уны Шам менән ҡалдырам. Шунан һуң Усман Ғүбәҙә бин Әш Шәмиткә хат ебәреп, Сүриәнән сығып, Мәҙинәгә тыуған ҡалаһына ҡайтыуын һорай. Ғөбәҙә бин Әш Шәмит Мәҙинәгә килеп еткәнсе өйөнә ҡайтып китә һуңынан Усмандың йәшәгән урынына барып ҡайта, Усмандың өйөндә бер нисә дуҫ йәки табиғин була, улар уның дуҫтары менән осраша. Усман аптырап ҡалманы, ул өй ситендә ултырҙы шунан Ғөбәҙә бин Әш Шәмиткә ҡараны, Усман әйтте: Һаумыһығыҙ Ғүбәҙә бин Әш Шәмит! Минең менән ниндәй эшең бар? ['Ғүбәҙә бин Аш Шәмит] халыҡ алдында тороп, әйтте: Мин ишеттем Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһиссәләм, Әбү Әл Ҡасим Мөхәммәт Шаллаллаһуғәләйһиссәләм әйтә: 'Бында ҡайһы бер кешеләр буласаҡ, улар һеҙҙең эштәрегеҙҙе етәкләйәсәк, минең үлемдән һуң, улар хөкөм итер, һеҙ нимә инҡар итә, тип яҡшы тип, һеҙ унда, улар инҡар итә, тип яҡшы Аллаһ Тәбаароҡа вә Тәғәләә, Шуға күрә Раббығыҙ алдында һылтауҙар эҙләмәгеҙ.