Kesaksian Abu sufyan tentang akhlak dan kenabian Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam di hadapan kaisar heraclius

Imam Ahmad : 21460

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ابْنَةِ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلْنَا أَرْضَ الْحَبَشَةِ جَاوَرْنَا بِهَا خَيْرَ جَارٍ النَّجَاشِيَّ أَمَّنَّا عَلَى دِينِنَا وَعَبَدْنَا اللَّهَ تَعَالَى لَا نُؤْذَى وَلَا نَسْمَعُ شَيْئًا نَكْرَهُهُ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ قُرَيْشًا ائْتَمَرُوا أَنْ يَبْعَثُوا إِلَى النَّجَاشِيِّ فِينَا رَجُلَيْنِ جَلْدَيْنِ وَأَنْ يُهْدُوا لِلنَّجَاشِيِّ هَدَايَا مِمَّا يُسْتَطْرَفُ مِنْ مَتَاعِ مَكَّةَ وَكَانَ مِنْ أَعْجَبِ مَا يَأْتِيهِ مِنْهَا إِلَيْهِ الْأَدَمُ فَجَمَعُوا لَهُ أَدَمًا كَثِيرًا وَلَمْ يَتْرُكُوا مِنْ بَطَارِقَتِهِ بِطْرِيقًا إِلَّا أَهْدَوْا لَهُ هَدِيَّةً ثُمَّ بَعَثُوا بِذَلِكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيَّ وَعَمْرَو بْنَ الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ وَأَمَرُوهُمَا أَمْرَهُمْ وَقَالُوا لَهُمَا ادْفَعَا إِلَى كُلِّ بِطْرِيقٍ هَدِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ تُكَلِّمُوا النَّجَاشِيَّ فِيهِمْ ثُمَّ قَدِّمُوا لِلنَّجَاشِيِّ هَدَايَاهُ ثُمَّ سَلُوهُ أَنْ يُسَلِّمَهُمْ إِلَيْكُمْ قَبْلَ أَنْ يُكَلِّمَهُمْ قَالَتْ فَخَرَجَا فَقَدِمَا عَلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ عِنْدَهُ بِخَيْرِ دَارٍ وَخَيْرِ جَارٍ فَلَمْ يَبْقَ مِنْ بَطَارِقَتِهِ بِطْرِيقٌ إِلَّا دَفَعَا إِلَيْهِ هَدِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ يُكَلِّمَا النَّجَاشِيَّ ثُمَّ قَالَ لِكُلِّ بِطْرِيقٍ مِنْهُمْ إِنَّهُ قَدْ صَبَا إِلَى بَلَدِ الْمَلِكِ مِنَّا غِلْمَانٌ سُفَهَاءُ فَارَقُوا دِينَ قَوْمِهِمْ وَلَمْ يَدْخُلُوا فِي دِينِكُمْ وَجَاءُوا بِدِينٍ مُبْتَدَعٍ لَا نَعْرِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتُمْ وَقَدْ بَعَثَنَا إِلَى الْمَلِكِ فِيهِمْ أَشْرَافُ قَوْمِهِمْ لِنَرُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ فَإِذَا كَلَّمْنَا الْمَلِكَ فِيهِمْ فَأَشِيرُوا عَلَيْهِ بِأَنْ يُسَلِّمَهُمْ إِلَيْنَا وَلَا يُكَلِّمَهُمْ فَإِنَّ قَوْمَهُمْ أَعْلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُمَا نَعَمْ ثُمَّ إِنَّهُمَا قَرَّبَا هَدَايَاهُمْ إِلَى النَّجَاشِيِّ فَقَبِلَهَا مِنْهُمَا ثُمَّ كَلَّمَاهُ فَقَالَا لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنَّهُ قَدْ صَبَا إِلَى بَلَدِكَ مِنَّا غِلْمَانٌ سُفَهَاءُ فَارَقُوا دِينَ قَوْمِهِمْ وَلَمْ يَدْخُلُوا فِي دِينِكَ وَجَاءُوا بِدِينٍ مُبْتَدَعٍ لَا نَعْرِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتَ وَقَدْ بَعَثَنَا إِلَيْكَ فِيهِمْ أَشْرَافُ قَوْمِهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَعْمَامِهِمْ وَعَشَائِرِهِمْ لِتَرُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ فَهُمْ أَعْلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ وَعَاتَبُوهُمْ فِيهِ قَالَتْ وَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ أَبْغَضُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ مِنْ أَنْ يَسْمَعَ النَّجَاشِيُّ كَلَامَهُمْ فَقَالَتْ بَطَارِقَتُهُ حَوْلَهُ صَدَقُوا أَيُّهَا الْمَلِكُ قَوْمُهُمْ أَعْلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ فَأَسْلِمْهُمْ إِلَيْهِمَا فَلْيَرُدَّانِهِمْ إِلَى بِلَادِهِمْ وَقَوْمِهِمْ قَالَ فَغَضِبَ النَّجَاشِيُّ ثُمَّ قَالَ لَا هَايْمُ اللَّهِ إِذًا لَا أُسْلِمَهُمْ إِلَيْهِمَا وَلَا أَكَادُ قَوْمًا جَاوَرُونِي وَنَزَلُوا بِلَادِي وَاخْتَارُونِي عَلَى مَنْ سِوَايَ حَتَّى أَدْعُوَهُمْ فَأَسْأَلَهُمْ مَا يَقُولُ هَذَانِ فِي أَمْرِهِمْ فَإِنْ كَانُوا كَمَا يَقُولَانِ أَسْلَمْتُهُمْ إِلَيْهِمَا وَرَدَدْتُهُمْ إِلَى قَوْمِهِمْ وَإِنْ كَانُوا عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ مَنَعْتُهُمْ مِنْهُمَا وَأَحْسَنْتُ جِوَارَهُمْ مَا جَاوَرُونِي قَالَتْ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَاهُمْ فَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولُهُ اجْتَمَعُوا ثُمَّ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَا تَقُولُونَ لِلرَّجُلِ إِذَا جِئْتُمُوهُ قَالُوا نَقُولُ وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَا وَمَا أَمَرَنَا بِهِ نَبِيُّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَائِنٌ فِي ذَلِكَ مَا هُوَ كَائِنٌ فَلَمَّا جَاءُوهُ وَقَدْ دَعَا النَّجَاشِيُّ أَسَاقِفَتَهُ فَنَشَرُوا مَصَاحِفَهُمْ حَوْلَهُ لِيَسْأَلَهُمْ فَقَالَ مَا هَذَا الدِّينُ الَّذِي فَارَقْتُمْ فِيهِ قَوْمَكُمْ وَلَمْ تَدْخُلُوا فِي دِينِي وَلَا فِي دِينِ أَحَدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَمِ قَالَتْ فَكَانَ الَّذِي كَلَّمَهُ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ كُنَّا قَوْمًا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ نَعْبُدُ الْأَصْنَامَ وَنَأْكُلُ الْمَيْتَةَ وَنَأْتِي الْفَوَاحِشَ وَنَقْطَعُ الْأَرْحَامَ وَنُسِيئُ الْجِوَارَ يَأْكُلُ الْقَوِيُّ مِنَّا الضَّعِيفَ فَكُنَّا عَلَى ذَلِكَ حَتَّى بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْنَا رَسُولًا مِنَّا نَعْرِفُ نَسَبَهُ وَصِدْقَهُ وَأَمَانَتَهُ وَعَفَافَهُ فَدَعَانَا إِلَى اللَّهِ تَعَالَى لِنُوَحِّدَهُ وَنَعْبُدَهُ وَنَخْلَعَ مَا كُنَّا نَعْبُدُ نَحْنُ وَآبَاؤُنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ الْحِجَارَةِ وَالْأَوْثَانِ وَأَمَرَ بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَصِلَةِ الرَّحِمِ وَحُسْنِ الْجِوَارِ وَالْكَفِّ عَنْ الْمَحَارِمِ وَالدِّمَاءِ وَنَهَانَا عَنْ الْفَوَاحِشِ وَقَوْلِ الزُّورِ وَأَكْلِ مَالِ الْيَتِيمِ وَقَذْفِ الْمُحْصَنَةِ وَأَمَرَنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّيَامِ قَالَ فَعَدَّدَ عَلَيْهِ أُمُورَ الْإِسْلَامِ فَصَدَّقْنَاهُ وَآمَنَّا بِهِ وَاتَّبَعْنَاهُ عَلَى مَا جَاءَ بِهِ فَعَبَدْنَا اللَّهَ وَحْدَهُ فَلَمْ نُشْرِكْ بِهِ شَيْئًا وَحَرَّمْنَا مَا حَرَّمَ عَلَيْنَا وَأَحْلَلْنَا مَا أَحَلَّ لَنَا فَعَدَا عَلَيْنَا قَوْمُنَا فَعَذَّبُونَا فَفَتَنُونَا عَنْ دِينِنَا لِيَرُدُّونَا إِلَى عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ مِنْ عِبَادَةِ اللَّهِ وَأَنْ نَسْتَحِلَّ مَا كُنَّا نَسْتَحِلُّ مِنْ الْخَبَائِثِ وَلَمَّا قَهَرُونَا وَظَلَمُونَا وَشَقُّوا عَلَيْنَا وَحَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَ دِينِنَا خَرَجْنَا إِلَى بَلَدِكَ وَاخْتَرْنَاكَ عَلَى مَنْ سِوَاكَ وَرَغِبْنَا فِي جِوَارِكَ وَرَجَوْنَا أَنْ لَا نُظْلَمَ عِنْدَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ النَّجَاشِيُّ هَلْ مَعَكَ مِمَّا جَاءَ بِهِ عَنْ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ جَعْفَرٌ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ النَّجَاشِيُّ فَاقْرَأْهُ عَلَيَّ فَقَرَأَ عَلَيْهِ صَدْرًا مِنْ كهيعص قَالَتْ فَبَكَى وَاللَّهِ النَّجَاشِيُّ حَتَّى أَخْضَلَ لِحْيَتَهُ وَبَكَتْ أَسَاقِفَتُهُ حَتَّى أَخْضَلُوا مَصَاحِفَهُمْ حِينَ سَمِعُوا مَا تَلَا عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ النَّجَاشِيُّ إِنَّ هَذَا وَالَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَى لَيَخْرُجُ مِنْ مِشْكَاةٍ وَاحِدَةٍ انْطَلِقَا فَوَاللَّهِ لَا أُسْلِمُهُمْ إِلَيْكُمْ أَبَدًا وَلَا أَكَادُ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَلَمَّا خَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ وَاللَّهِ لَآتِيَنَّهُ غَدًا أَعِيبُهُمْ عِنْدَهُ ثُمَّ أَسْتَأْصِلُ بِهِ خَضْرَاءَهُمْ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَبِيعَةَ وَكَانَ أَتْقَى الرَّجُلَيْنِ فِينَا لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ لَهُمْ أَرْحَامًا وَإِنْ كَانُوا قَدْ خَالَفُونَا قَالَ وَاللَّهِ لَأُخْبِرَنَّهُ أَنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ عَلَيْهِمَا السَّلَام عَبْدٌ قَالَتْ ثُمَّ غَدَا عَلَيْهِ الْغَدَ فَقَالَ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَوْلًا عَظِيمًا فَأَرْسِلْ إِلَيْهِمْ فَسَلْهُمْ عَمَّا يَقُولُونَ فِيهِ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ يَسْأَلُهُمْ عَنْهُ قَالَتْ وَلَمْ يَنْزِلْ بِنَا مِثْلُهَا فَاجْتَمَعَ الْقَوْمُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَاذَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى إِذَا سَأَلَكُمْ عَنْهُ قَالُوا نَقُولُ وَاللَّهِ فِيهِ مَا قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى وَمَا جَاءَ بِهِ نَبِيُّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَائِنًا فِي ذَلِكَ مَا هُوَ كَائِنٌ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالَ لَهُمْ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ لَهُ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَقُولُ فِيهِ الَّذِي جَاءَ بِهِ نَبِيُّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَرُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ قَالَتْ فَضَرَبَ النَّجَاشِيُّ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ فَأَخَذَ مِنْهَا عُودًا ثُمَّ قَالَ مَا عَدَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ مَا قُلْتَ هَذَا الْعُودَ فَنَاخَرَتْ بَطَارِقَتُهُ حَوْلَهُ حِينَ قَالَ مَا قَالَ فَقَالَ وَإِنْ نَخَرْتُمْ وَاللَّهِ اذْهَبُوا فَأَنْتُمْ سُيُومٌ بِأَرْضِي وَالسُّيُومُ الْآمِنُونَ مَنْ سَبَّكُمْ غَرِمَ ثُمَّ مَنْ سَبَّكُمْ غَرِمَ ثُمَّ مَنْ سَبَّكُمْ غَرِمَ فَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي دَبْرَ ذَهَبٍ وَأَنِّي آذَيْتُ رَجُلًا مِنْكُمْ وَالدَّبْرُ بِلِسَانِ الْحَبَشَةِ الْجَبَلُ رُدُّوا عَلَيْهِمَا هَدَايَاهُمَا فَلَا حَاجَةَ لَنَا بِهَا فَوَاللَّهِ مَا أَخَذَ اللَّهُ مِنِّي الرِّشْوَةَ حِينَ رَدَّ عَلَيَّ مُلْكِي فَآخُذَ الرِّشْوَةَ فِيهِ وَمَا أَطَاعَ فِيَّ النَّاسَ فَأُطِيعَهُمْ فِيهِ قَالَتْ فَخَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ مَقْبُوحَيْنِ مَرْدُودًا عَلَيْهِمَا مَا جَاءَا بِهِ وَأَقَمْنَا عِنْدَهُ بِخَيْرِ دَارٍ مَعَ خَيْرِ جَارٍ قَالَتْ فَوَاللَّهِ إِنَّا عَلَى ذَلِكَ إِذْ نَزَلَ بِهِ يَعْنِي مَنْ يُنَازِعُهُ فِي مُلْكِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْنَا حُزْنًا قَطُّ كَانَ أَشَدَّ مِنْ حُزْنٍ حَزِنَّاهُ عِنْدَ ذَلِكَ تَخَوُّفًا أَنْ يَظْهَرَ ذَلِكَ عَلَى النَّجَاشِيِّ فَيَأْتِيَ رَجُلٌ لَا يَعْرِفُ مِنْ حَقِّنَا مَا كَانَ النَّجَاشِيُّ يَعْرِفُ مِنْهُ قَالَتْ وَسَارَ النَّجَاشِيُّ وَبَيْنَهُمَا عُرْضُ النِّيلِ قَالَ فَق

Esan digu [Ya'qub] [nire aita] [Muhammad bin Ishaq] esan digu [Muhammad bin Muslim bin 'Abdullah bin Shihab] [Abu Bakr bin 'Abdur Rahman bin Al Harith bin Hisham Al Makhzumi] [Ummu Salamah bint Abu Umairah prophet-eko [Ummu Salamah bint Al-Abu Umaiah-eko]-tik sallallaahu'alaihiwasallam] esan zuen; Habasyahren lurretan bizi ginenean eta bizilagun on batekin, An Najasyrekin, gure erlijioaren segurtasuna bermatzen zuen, Allah subhanahu wata'ala gurtzen genuen, ez ginen asaldatu eta ez genuen gustatzen ez zitzaigun ezer entzun. Hau Quraysh-en berri izan zenean, bi gizon indartsu bidaltzeko konspiratu zuten gure inguruan An Najasy ezagutzera eta Mekako gauza zoragarrienekin saritzeko. Garai hartan, beretzat harrigarriena Mekan egindako larru beltzarana zen. Beraz, ahal zuten gehien bildu zituzten. Ez zuten Najasyi armadako komandante bakar bat atzean utzi, baina ziur opari bat emango ziola. Quraysh-ek opari hauek bidaltzeko esleitutako pertsonak 'Abdullah bin Rabi'ah bin Al Mughirah Al Makhzumi eta 'Amr bin Al 'Ash bin Wa'il As Sahmi izan ziren. Bi pertsona horiei eskuordetu zizkieten interesak, biei esan bezala; «Mesedez, eman opariak tropako buruzagi bakoitzari haien artean An Najasyrekin hitz egin aurretik, An Najasyri opariak eman ondoren. Eta eskatu musulmanak zuei biren esku uzteko, haiekin hitz egin baino lehen. -Umm Salamah- esan zuen; Berarekin bizi gara eta bizilagun onak gara. Ez zegoen Najasyi komandante bakar bat, baina biek opariak eman behar zizkieten An Najasyrekin hitz egin baino lehen, orduan esan zieten garai hartako Estatuko goi kargu guztiei; Izan ere, gure ergelak erregearen lurraldera etorri dira, beren erlijioa utzi dute eta ez dira zure erlijioan sartu, ez guk ez zuek ezagutzen ez dugun erlijio berri bat ekarri dute. Haien funtzionarioek erregearengana bidali gintuzten haiek itzultzeko. Erregeari haiei buruz hitz egiten dugunean, esan iezaiozu gure esku uzteko eta ez utzi erregeari hitz egiten, haietako bakoitza hobeto ezagutzen baitute eta bere gabeziak. Najasyiko funtzionarioek esan zien biei; Ona. Jarraian, biek An Najasy-ri eman zizkieten opariak eta biengandik jaso zituzten. Jarraian, An Najasyrekin hitz egin zuten biek; O errege! Izan ere, gure herri ergelak erregeen lurraldera etorri dira, beren herriaren erlijioa utzi zuten eta ez zuten zure erlijioan sartu nahi, ez guk eta ez zuek ezagutzen ez dugun erlijio berri bat ekarri zuten. Beren herriaren buruzagiek, haien aitak, osabak eta haien taldeek bidali gintuzten erregeak itzultzeko asmoz. Hau da, horietako bakoitza hobeto ezagutzen dutelako eta haien ahuleziak eta lotsagarriak ezagutzen dituztelako. Umm Salamah esan zuen; Eta egia esan, ez dago ezer 'Abdullah bin Abu Robi'ah eta 'Amr bin Al 'Ash-ek An Najasy-k haien kexak entzun nahi balitu baino gehiago gorroto dutenik. Erregearen inguruko estatuko funtzionarioek esan zuten orduan; Arrazoia du mezulari honek, oi errege. Haien herriak hobeto ezagutzen ditu bere egintza txarrak, beraz, entregatu itzazu bien esku, beren herrialdera eta beren herrira itzultzeko. An Najasyko erregea benetan haserre zegoela haien irainekin eta esan zuen; 'Ez Ala, ez ditut inoiz bi hauen esku utziko. Ez dut deliturik egingo nirekin auzokide diren, nire herrian bizi eta beste pertsona batzuen gainetik aukeratzen nauten herri baten aurka, harik eta dei egin eta bi mezulari hauek haiei buruz zer esan duten galdetu arte. Bi mandatariek esan bezala badira Bi hauen esku utziko ditut eta beren herriari itzuliko dizkiet. Bestalde, ez bada, bi pertsona horietatik babesten ditut eta bizilagun onak izango naiz niretzat bizilagun onak diren bitartean. Umm Salamah esan zuen; Orduan An Najasyk mezulari bat bidali zuen sallallaahu'alaihi Wasallam Profetaren lagunekin ezagutzera eta deitu zituen. An Najasyren mezularia heldu zenean, lagun musulmanak bildu eta elkarri esan zioten; Zer pentsatuko zenuke pertsona hori ezagutuko bazenu? Erantzun zuten; Ala esan dugu zintzoki genekiena, eta sallallaahu'alaihi Wasallam Profetak agindu ziguna eta dena gertatu zen. Mandataria An Najasy ezagutzera itzuli zenean, An Najasyk bere apezpikuak deitu zituen, eta haien liburu santuak An Najasy inguruan zabaldu zituen lagun musulmanak galdetzeko. galdetu zuen Najasy erregeak; 'Mesedez, azaldu jarraitzen duzun erlijioa, horregatik zure herritik bereizita zaude eta ez duzu nire erlijioarekin bat egin nahi, ezta gizakiek atxikitako erlijiorik ere? Umm Salamah esan zuen; Erregearen galderari erantzuteko agertu zena [Ja'far bin Bu Talib] izan zen. Esan zion An Najasyri; 'Oi errege! Aurretik, ezjakintasunaren herria ginen, idoloak gurtzen genituen, karraska jatea maite genuen, ekintza higuingarriak egiten genituen, adiskidetasun-loturak hautsi, bizilagunekin gaizki portatzen ginen, indartsuak ahulak atxikitzen eta halako egoeran egon ginen Allahk gure artetik apostolu bat bidali zuen arte, bere leinua eta zintzotasuna ezagutu genuen. Allah Subhanahu wa Ta'ala deitu zigun baieztatzeko, guk eta gure arbasoek Ala ez beste gurtzen genuen guztia gurtzen dugu, hala nola harriak eta idoloak, esate baterako, zintzotasunez hitz egiteko, gure konfiantza betetzeko, adiskidetasun-loturak mantentzeko, gure auzokoekin atseginak izan, guretzat babestu eta guretzat otoitz egiteko agindu zigun. ekintza lazgarriak egiteaz, gezurrak esanez, umezurtzen aberastasuna kontsumitzeaz, emakume ezkonduak adulterioz salatzeaz, Allah bakarrik gurtzeko aginduz, berarekin ezer lotu gabe, otoitzak, zakat eta barau egiteko agindu zigun. Islamaren irakaspenak zabaldu zituen, beragan sinesten genuen eta sinetsi genuen, berak ekarritako irakaspenak jarraitu genituen, Allah bakarrik gurtzen genuen eta ez genuen berarekin ezer lotzen, debekatuta zegoena debekatu genuen eta zilegi egin genuen guretzat, orduan gure herria etsai bihurtu zen gurekin, torturatu eta probatu gintuzten gure erlijioa baino gurtu gintuztelako. Ala, lenago egin genituen higuingarriak zilegi eginez. Behartu gintuztenean, zapaldu eta zatitu gintuztenean, gure erlijioa praktikatzea eragotzi ziguten, azkenean zure herrira joan ginen, zu nahiago zaitugu beste jendearen aldean, zurekin auzokide izan nahi dugu eta ez gaituzula gaizki egingo, erregea. Umm Salamah esan zuen; Najasy batek esan zion; Agian irakurri ahal izango duzu profetak Allahengandik jasotakoa? Ja'far erantzun zuen; Bai. An Najasyk esan zuen; Irakur ezazu. Orduan Ja'far-ek Maryam-en gutunaren hasiera irakurri zuen eta An Najasyk negar egin zuen, Ala-ren arabera, bere bizarra busti arte, eta bere apezpikuek ere negar egin zuten beren liburu santuak busti ziren arte Ja'far-ek irakurritakoa entzun zutenean. Orduan An Najasyk komentatu zuen; Izan ere, Moisesek ekarri zuen sake hau, linterna beretik zetorren. Ala, ez dizkizut zure esku utziko eta ez diet ezer txarrik egingo. Umm Salamah esan zuen; Biak An Najasytik irten zirenean, 'Amr bin Al 'Ash-ek esan zuen; «Ala, bihar berriro etorriko naiz, eta gertukoak irainduko ditut, gero sustraietatik suntsitu egingo ditut. Umm Salamah esan zuen; 'Abdullah bin Abu Robi'ah, bi pertsonen artean neurririk handiena izan zuen pertsona ng esan zion guregatik; 'Ez egin senideak dituztelako nahiz eta gurekin kontraesanean egon'. 'Amru bin 'Ash esan zuen; «Alaren esanetan, esango diet «Isa, Mariaren semea, zerbitzaritzat» hartzen dutela. Umm Salamah esan zuen; Orduan 'Amr joan zen hurrengo egunean eta esan zion An Najasy-ri; O errege! Izan ere, iruzkin presuntziotsuak egin zituzten 'Isa, Maryam-en semeari buruz. Bidali norbait haiekin ezagutzera eta galdetu zer pentsatzen duen 'Isa. Umm Salamah esan zuen; Najasy batek mezulari bat bidali zuen 'Isa-ri buruzko iritziak galdetzeko. Musulmanak bildu ziren eta batzuek besteei esan zieten; Zer esango zenuke 'Isari buruz erregeak galdetuko bazenu? Esan zuten; Allahren arabera, Allah subhanahu wata'ala horri buruz esandakoa eta sallallaahu'alaihi Wasallam profetak ekarri zuena esango dugu. Musulmanak An Najasyra etorri zirenean, galdetu zien; Zer deritzozu 'Isa, Maryam-en semeari buruz? Ja'far bin Abu Talib Radliyallahu'anhuk erantzun zuen; Gure iritzia gure Profetak esandakoa da, Allahren zerbitzari eta apostolua da, bere izpiritua eta hitzak Maryam, birjina santua, eman zizkioten. Umm Salamah esan zuen; Najasy batek eskua lurrean jo zuen gero egur zati bat hartu eta esan zuen; 'Isa, Mariaren semeaz gain, zer deritzozu baso honi buruz? Orduan, errege funtzionarioek ulertu ezin zen zerbaiti buruz hitz egin zuten. Orduan erregeak esan zuen; Zuek, nire erresumako agintari nagusiak, oraindik hitz egiten ari zareten arren, zoaz lasai, o musulmanak nire lurraldean, gatibu hartzen zaituztenak bermeak ordezkatu behar ditu, harrapatzen zaituenak bermeak ordezkatu behar ditu, harrapatzen zaituenak bermeak ordezkatu behar ditu. Ez dut urrezko mendirik izan nahi zuetako bati min ematen diodan bitartean. Itzuli biei opariak, ez ditugu behar. Ala esanez, Ala ez zidan eroskeriarik hartu nire erreinua itzultzean, nola hartu nezakeen? Eta ezinezkoa da Allahk egin dituen gizakiek niri obeditzea, eta orduan nik berehala betetzen ditut. Umm Salamah esan zuen; Biak alde egin zuten, lotsatuta eta helburuak baztertuta. Herrialde on batean bizi gara eta bizilagun onekin. Ala esanez, horrela jarraituko dugu norbaitek bere boterean erronka bota arte. Ala esanez, ez dakigu garai hartan gertatu zitzaigun tristura baino tristura handiagorik, An Najasyk aitortu zigun bezala gure eskubideak aitortzen ez zituen errege berri bat sortuko ote zen beldur ginelako. Umm Salamah esan zuen; An Najasy doa eta bien artean Nilo ibaiaren harana dago. Orduan sallallaahu'alaihi Wasallam Profetaren lagunek esan zuten; Nork joan nahi du gertatzen diren ekitaldietara joan eta gero etorri gurera berriak ekartzera? Umm Salamah esan zuen; Esan zuen Az Zubair bin Al 'Awwam Radliyallahu'anhu; I. Eta gure artean gazteena da. Gerba bat bota zioten eta bularrean jarri eta klanak elkartzen ziren Nilo ibaiaren ertzera igeri egin zuten. Haiengana joan zen eta Allah subhanahu wata'ala otoitz egin genion An Najasy-ri bere etsaiak garaitzeko, bere herrialdearen boterera itzultzeko eta Habasyah herriaren aferak indartu zezan. Haren ondoan lekurik onenean bizi ginen Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam Mekan zegoenean bisitatu genuen arte.