Mendengar dan taat adalah haq (kewajiban) selama tidak diperintah berbuat maksiat

Imam Ahmad : 19761

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ بِلَالِ بْنِ يَقْطُرَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتُعْمِلَ عَلَى سِجِسْتَانَ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَذْكُرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى جَيْشٍ وَعِنْدَهُ نَارٌ قَدْ أُجِّجَتْ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ قُمْ فَانْزُهَا فَقَامَ فَنَزَاهَا فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَوْ وَقَعَ فِيهَا لَدَخَلَا النَّارَ إِنَّهُ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَإِنَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أُذَكِّرَكَ هَذَا وَقَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا قُمْ فَانْزِهَا فَأَبَى فَعَزَمَ عَلَيْهِ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَعَالَى قَالَ نَعَمْ

Wedi dweud wrthym ['Affan], wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah], wedi dweud wrthym ['Atha` bin Sa`ib] o [Bilal bin Yaqthur] fod dyn o Gymdeithion y Proffwyd Shallalahu 'Alaihi Wasallam wedi'i benodi'n swyddog yn Sijistan, yna cyfarfu ag [un o] gymdeithion y Proffwyd, Shhiamlai Waslahu', y dyn Waslahu Shhiallahu. 'Ydych chi'n cofio pan apwyntiodd Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam ddyn i arwain byddin, tra wrth ei ochr yr oedd tân wedi ei gynnau?, yna dywedodd y cadlywydd wrth un o'i gyfeillion; 'Cod a neidio!'. Cododd y dyn a neidio i fyny, 'Ar ôl i'r mater hwn gael ei gyfleu i Rasulullah Shallalahu' Alaihi Wasallam, dywedodd: 'Pe bai wedi taflu ei hun i'r tân mewn gwirionedd, byddai'r ddau ohonynt wedi mynd i uffern, mewn gwirionedd nid oes unrhyw ufudd-dod yn anufuddhau i Allah Tabaraka wa Ta'ala, 'Rwyf am eich atgoffa am hyn'. A dywedodd [Hammad] -yn ei hanes-; 'Cod a neidio!'. Gwrthododd y dyn, ond cafodd ei orfodi o hyd'. Ac mewn hanes arall [Hammad] a ddywedodd; 'Does dim ufudd-dod mewn anufudd-dod i Allah Ta'ala,' atebodd 'Ie'.