Imam Ahmad : 19691
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ الْمُخَارِقِ قَالَ حُمِّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهُ فِيهَا فَقَالَ أَقِمْ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَإِمَّا أَنْ نَحْمِلَهَا وَإِمَّا أَنْ نُعِينَكَ فِيهَا وَقَالَ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِثَلَاثَةٍ لِرَجُلٍ تَحَمَّلَ حَمَالَةَ قَوْمٍ فَيَسْأَلُ فِيهَا حَتَّى يُؤَدِّيَهَا ثُمَّ يُمْسِكُ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ جَائِحَةٌ اجْتَاحَتْ مَالَهُ فَيَسْأَلُ فِيهَا حَتَّى يُصِيبَ قَوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ ثُمَّ يُمْسِكُ وَرَجُلٍ أَصَابَتْهُ فَاقَةٌ فَيَسْأَلُ حَتَّى يُصِيبَ قَوَامًا مِنْ عَيْشٍ أَوْ سِدَادًا مِنْ عَيْشٍ ثُمَّ يُمْسِكُ وَمَا سِوَى ذَلِكَ مِنْ الْمَسَائِلِ سُحْتًا يَا قَبِيصَةُ يَأْكُلُهُ صَاحِبُهُ سُحْتًا
Esan digu [Isma'il], [Ayyub] [Harun bin Ri`ab] [Kinanah bin Nu'aim] [Qabishah bin Al Mukhariq] [Kabishah bin Al Mukhariq]-etik esan digu; 'Zor bat nuen, beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta ezagutu nuen eta nire zorra kitatzeko eskatu zion. Esan zuen: 'Jada hemen, gero zure zamaz arduratuko gara edo lagunduko dizut'. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'O Qabishah, eskea ez da halal hiru lagunetako bat izan ezik, hots; Lehenik eta behin, mendeko pertsonak -zorra- eskatzera behartzen duena bere mendekoei ordaindu ahal izateko, gero bere buruari eutsi egiten dio -ez du galdetzen-, bigarrenik, mugak -porrot eginda- eta horrek bere aberastasuna agortzea eragiten du, bizi-euskarria edo bizi-konponbidea lortu arte eskatzera behartuta dagoena; pobrezia edo premia premiazkoa, beraz, galdetzera behartuta dago, bizi-euskarria edo bizi-konponbidea lortu arte, orduan bere buruari eutsi egiten dio, hirurengatik ez ezik, arrazoi hau, Qabishah, egileak jaten duen bekatua da.