Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

Imam Bukhari : 6880

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ أَوْ أَبِي نُعْمٍ شَكَّ قَبِيصَةُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بُعِثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَ عَلِيٌّ وَهُوَ بِالْيَمَنِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَ الْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي مُجَاشِعٍ وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلَابٍ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ فَتَغَيَّظَتْ قُرَيْشٌ وَالْأَنْصَارُ فَقَالُوا يُعْطِيهِ صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا قَالَ إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ فَيَأْمَنُنِي عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي فَسَأَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ قَتْلَهُ أُرَاهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ فَمَنَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ

اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] پنهنجي پيءُ کان [ابن ابو نعوم] کان - يا ابو نعوم، قباشه اڃا تائين ٻنهي جي وچ ۾ پڪ ناهي - [ابو سعيد الخضري] کان چيو آهي ته؛ 'رسول الله ﷺ وٽ سون جا ڪيترائي ٽڪرا آندا ويا، پوءِ انهن کي چئن ماڻهن ۾ ورهايو'. ۽ مون کي ٻڌايو آهي ته [اسحاق بن نشر] اسان کي ٻڌايو آهي ته [عبد الرزاق] اسان کي [سفيان] پنهنجي پيءُ کان [ابن ابو نعوم] کان [ابو سعيد الخضري] کان ٻڌايو آهي ته؛ علي، جيڪو ان وقت يمن ۾ هو، سون جا ڪيترائي ٽڪرا موڪليا جيڪي اڃا تائين سندس زمين سان گڏ هئا، رسول الله ﷺ ڏانهن موڪليا، پوءِ انهن کي الاقرع بن حابس الحنظلي، پوءِ بني مجسي مان هڪ، پوءِ عينة بن بدر الفزاري، القمه بن العثصه العميري، پوءِ بني ڪلاب ۽ زيد الخيل اثي، پوءِ بني نبهان مان هڪ جي وچ ۾ ورهايو. پوءِ ڪجهه قريسي ۽ انصار جا ماڻهو ناراض ٿيا، انهن چيو ته؛ "پيغمبر نجد جي آبادي جي سردارن کي سون ڏنو ۽ هو اسان کي ڇڏي ويو." پيغمبر ﷺ چوڻ جاري رکيو؛ 'صرف مون انهن کي انهن جي دلين کي قابو ڪرڻ لاءِ ڏنو'. پوءِ هڪ شخص آيو جنهن جون اکيون ٻاهر نڪتل هيون، سندس پيشاني ٻاهر نڪتل هئي، سندس ڏاڙهي ٿلهي هئي، سندس ٻئي پيشاني ٻاهر نڪتل هيون ۽ سندس سر منڊايل هو، ان شخص پوءِ چيو؛ 'اي محمد، الله کان ڊڄو - يعني احتياط ۽ انصاف سان ڪم ڪريو -!' نبي ﷺ بي ساخته جواب ڏنو؛ 'جيڪڏهن مان الله جي نافرماني ڪريان ته ٻيو ڪير الله جي اطاعت ڪندو؟ بيشڪ، الله مون کي زمين جي رهاڪن جي اڳواڻي سونپي آهي، جڏهن ته توهان مون تي ايمان نٿا آڻيو.' پوءِ هڪ صحابي کيس چيو ته ان شخص کي قتل ڪري، ۽ جيتري قدر مون کي ياد آهي، اهو صحابي خالد بن الوليد هو، پر نبي ﷺ کيس روڪيو. جڏهن اهو شخص هليو ويو، ته نبي ﷺ فرمايو: 'هن شخص جي اولاد ۾ هڪ قوم آهي جيڪي قرآن پڙهندا آهن پر اهو انهن جي ڳلي کان ٻاهر نه ٿو نڪري - قرآن پڙهڻ دل ۾ نه ٿو لهي - اهي اسلام کي ائين ڇڏي ويا جيئن تير ڪمان مان نڪرندو آهي، انهن اسلام جي پوئلڳن کي قتل ڪيو ۽ بت پرستن کي ڇڏي ڏنو، جيڪڏهن مان انهن سان مليس ته مان انهن کي قتل ڪندس جيئن انهن 'عاد' جي قوم کي قتل ڪيو.'