Imam Ahmad : 18174
قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ مِنْ كِتَابِهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ ثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى هَمَسَ شَيْئًا لَا نَفْهَمُهُ وَلَا يُحَدِّثُنَا بِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطِنْتُمْ لِي قَالَ قَائِلٌ نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي قَدْ ذَكَرْتُ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ أُعْطِيَ جُنُودًا مِنْ قَوْمِهِ فَقَالَ مَنْ يُكَافِئُ هَؤُلَاءِ أَوْ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ أَوْ كَلِمَةً شَبِيهَةً بِهَذِهِ شَكَّ سُلَيْمَانُ قَالَ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ اخْتَرْ لِقَوْمِكَ بَيْنَ إِحْدَى ثَلَاثٍ إِمَّا أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ أَوْ الْجُوعَ أَوْ الْمَوْتَ قَالَ فَاسْتَشَارَ قَوْمَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالُوا أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ نَكِلُ ذَلِكَ إِلَيْكَ فَخِرْ لَنَا قَالَ فَقَامَ إِلَى صَلَاتِهِ قَالَ وَكَانُوا يَفْزَعُونَ إِذَا فَزِعُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ فَصَلَّى قَالَ أَمَّا عَدُوٌّ مِنْ غَيْرِهِمْ فَلَا أَوْ الْجُوعُ فَلَا وَلَكِنْ الْمَوْتُ قَالَ فَسُلِّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَمَاتَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا فَهَمْسِي الَّذِي تَرَوْنَ أَنِّي أَقُولُ اللَّهُمَّ يَا رَبِّ بِكَ أُقَاتِلُ وَبِكَ أُصَاوِلُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَوَاءً بِهَذَا الْكَلَامِ كُلِّهِ وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَقُلْ فِيهِ كَانُوا إِذَا فَزِعُوا فَزِعُوا إِلَى الصَّلَاةِ
[Affan] bere liburutik esan digunez, esan digu: [Sulaiman], hots, Ibnul Mughirah, esan digu: [Tsabit] [Abdurrahman bin Abi Laila] [Shuhaib]tik [Shuhaib] esan digu: Behin Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam-ek ez zuen otoitz egin, eta ez genuen otoitz egin, eta ez genuen otoitz egin. hitz lauso horiek guretzat. Esan zuen: Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek galdetu zuen: "Ulertzen al duzu irakurri dudana? Norbaitek 'Zuzena' erantzun zuen. Profetak esan zuen: «Gogoratzen naiz bere herritik hainbat soldadu eman zizkioten profeta bat, eta esan zuen: nor izan daiteke haien parekoa? -edo 'Nork parekatu ditzake? edo antzeko hitzak -Sulaeman zalantzan jarri zuen editorialaren ziurtasunaz-, orduan Allahk errebelazio bat eman zion 'Aukeratu zure herriarentzat hiruretatik bat, etsaia kontrolatuko dut hori baino, gosea edo heriotza. Profetak esan zuen, orduan profetak bere jendeari aholkua eskatu zion gai honetan. Erantzun zuten: "Zu zara Allahren profeta, obeditzen zaitugu, beraz, aukeratu guretzat! Beraz, profeta bere otoitzera joan zen bere jendea izututa zegoen bitartean. Haien tradizioa da izua hartzen badute, beren otoitzera joaten direla. Beraz, profetak otoitz egin eta otoitz egin zuen: «Haiek ez diren beste etsaiei dagokienez, ez, goseari dagokionez, ez, heriotza baizik!». Beraz, hirurogeita hamar mila pertsona hil ziren hiru egunez heriotza nagusitu zen orduan. Beraz, nire sekretuaz hitz eginda, ikusi zenuena nire otoitza izan zen: 'Aloohumma rabbino, bika uqaatil, wabika ushoowilu, walaa haula walaa quwwata illa billah -O Allah, Zuregatik borrokatzen naiz, Zugatik borrokatzen naiz, ez dago botererik edo indarrik Allahren laguntzarekin izan ezik'. Esan digu ['Affan], esan digu, [Hammad bin Salamah] esan digu [Hammad bin Salamah] hadith honekin editore berarekin eta isnad honekin ere, soilik ez dago editorerik 'Izuan badaude, otoitzera hurbiltzen dira'.