حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوا أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْيُ وَإِمَّا الْمَالُ وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِكُمْ وَكَانَ أَنْظَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنْ الطَّائِفِ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلَّا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُسْلِمِينَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ قَدْ جَاءُوا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَجَمَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي عَنْ سَبْيِ هَوَازِنَ

Esan digu [Ya'qub] Esan digu [Ibnu Akhi bin Shihab] [bere osabatik] esan du: [Urwah bin Zubair] argudiatu du [Marwan] eta [Miswar bin Makhramah] hori esan diotela; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zutitu zen Hawazinen mezularia Islama bereganatu zuelako egoeran etorri zitzaionean. Orduan, euren ondasunak eta presoak -emakumeak eta haurrak- aske uzteko eta itzultzeko eskatu zuten. Beraz, sallallahu 'alaihi wasallam Profetak esan zien: 'Niri dagokidanez, zure iritziaren araberakoa da. Gehien gustatzen zaizkidan hitzak dira hitzik egiazkoenak. Beraz, aukeratu bi gauzetatik bat, imma As Sabyu - emakume eta haurrak gatibuak - edo aberastasuna. Eta ez dut behartzen -zuek erabakitzera- berehala'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek hamar gau baino gehiago eman zizkien Ta'ifetik bueltatu zenean. Argi geratu zitzaienean Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkazioak berekin) ez zegoela gustura bi gauza hauetariko batekin baino, esan zuten: "Nahiago dugu gure gatibu emakumeak eta haurrak -itzultzea-". Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam musulmanen aurrean zegoen, Allah 'azza wajalla goraipatu zuen merezi zuen laudorioarekin. Orduan esan zuen: 'Amma ba'du. Izan ere, zure anaia damuturik etorri da. Eta gatibu dauden emakumeak eta haurrak haiei itzultzea defendatzen dut. Hortaz, zuen artean hau onartzen duenak, egin dezala. Eta zuen artean Ala-k eman dion Fai-ren zatia hartu nahi duenak, har dezala hark ere». Orduan, musulmanek esan zuten: "Alaren Mezulariari bidali diogu sallallaahu 'alaihi wasallam". Beraz, sallallahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Ez dakigu zuetako zeinek onartuko duen eta nork ez duen onartuko. Beraz, zoaz etxera zure jakintsuek gaia guri eman arte. Beraz, musulmanak bildu eta beren jakintsuekin kontsultatu zuten. horren ostean, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam mezulariarengana itzuli ziren eta onartu eta baimendu zutela jakinarazi zioten. Hau da Hawazineko emakume eta ume gatibuei buruz etorri zaidana.