Tata cara tayamum

Imam Ahmad : 18125

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ يَعْنِي ابْنَ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا نَمْكُثُ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ لَا نَجِدُ الْمَاءَ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ لِأُصَلِّيَ حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ تَذْكُرُ حَيْثُ كُنَّا بِمَكَانِ كَذَا وَنَحْنُ نَرْعَى الْإِبِلَ فَتَعْلَمُ أَنَّا أَجْنَبْنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي تَمَرَّغْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَضَحِكَ وَقَالَ كَانَ الصَّعِيدُ الطَّيِّبُ كَافِيَكَ وَضَرَبَ بِكَفَّيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَبَعْضَ ذِرَاعَيْهِ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ قَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أَذْكُرْهُ مَا عِشْتُ أَوْ مَا حَيِيتُ قَالَ كَلَّا وَاللَّهِ وَلَكِنْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ

ነጊሩና ኣሎ [ዓብዱራሕማን ቢን ማህዲ] ነጊሩና ኣሎ [ሱፍያን] ካብ [ሰላማ] ማለት ኢብን ኩሃይል፡ ካብ [ኣቡ ማሊክ] ከምኡ’ውን [ዓብደላ ቢን ዓብዱራሕማን ቢን ኣብዛ] ካብ [ዓብዱራሕማን ቢን ኣብዛ] ከምዚ ኢሉ፤ ኣብ ጎኒ ዑመር ኔርና፡ ሃንደበት ሓደ ሰብኣይ መጺኡ 'ኦ ኣሚሩል ሙሚኒን ሓደ ክልተ ወርሒ ጸኒሕና፡ ማይ ግን ኣይረኸብናን' በሎ። ዑመር 'ንዓይ ግን ማይ ክሳብ ዝረክብ ኣይሰግድን እየ' ኢሉ። ስለዚ ዓማር ‘ኦ ኣሚሩል ሙሚኒን ኣብ ሓደ ቦታ ከለና ዘክር፣ ኣብቲ ግዜ እቲ ኣግማል ንጓሲ ኔርና። ኣብቲ ግዜ እቲ ኣብ ጁኑብ ከም ዝነበርኩ ኣይትፈልጥን ዲኻ?’ ኢሉ መለሰሉ። ዑመር 'እወ' ኢሉ መለሰሉ። [ዓማር] ድሕሪኡ ኣብ መሬት ተጠውየ፣ ድሕሪኡ ናብ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከይደ እዚ ነገርክዎ፣ ስለዚ ሰሓቕ እሞ ‘ንእኡ ጽቡቕ ሓመድ ይኣኽለካ’ በሎ። ጨጉሩ ኣብ መሬት ኣጣቕዐ ድሕሪኡ ነፊሑ ኣብ ገጹን ገለ ክፋል ብርኩን ክልቲኡ ጨፍጨፎ። ሽዑ ዑመር 'ኦ ዓማር ንኣላህ ፍራህ' በለ። ዓማር 'ኦ ኣዛዚ ምእመናን እንተደሊኻ ብህይወት ክሳብ ዘለኹ ኣይጠቅሶን እየ' በለ። ዑመር 'ፈጺሙ ኣይኮነን ብኣላህ እምበር ነቲ ዝፈለጥካዮ ክንክተሎ ኢና' በለ።