Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat kedua tangannya hingga sejajar dengan kedua telinganya

Imam Ahmad : 18120

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَقَامَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ حِينَ أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ سَجَدَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ حِذَاءَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى فَخِذِهِ فِي صِفَةِ عَاصِمٍ ثُمَّ وَضَعَ حَدَّ مِرْفَقِهِ الْأَيْمَنِ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثَلَاثًا وَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ زُهَيْرٌ بِسَبَّابَتِهِ الْأُولَى وَقَبَضَ إِصْبَعَيْنِ وَحَلَّقَ الْإِبْهَامَ عَلَى السَّبَّابَةِ الثَّانِيَةِ قَالَ زُهَيْرٌ قَالَ عَاصِمٌ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ عَنْ بَعْضِ أَهْلِهِ أَنَّ وَائِلًا قَالَ أَتَيْتُهُ مَرَّةً أُخْرَى وَعَلَى النَّاسِ ثِيَابٌ فِيهَا الْبَرَانِسُ وَفِيهَا الْأَكْسِيَةُ فَرَأَيْتُهُمْ يَقُولُونَ هَكَذَا تَحْتَ الثِّيَابِ

Беҙгә [Әсүәд бин Әмир] [Әшим бин Ҡулайбтан] беҙгә [Зөһәйр бин Мөғәүиәгә] [атаһы] уға һөйләгәнен, [Вәил бин Хөжр] уға һөйләгәнен әйтте, тине; Мин ысынлап та Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам намаҙҙы нисек уҡығанын күрәсәкмен. Ул тороп баҫты, ҡулдарын ҡолаҡтары менән тигеҙ булһын өсөн күтәрҙе. Шунан һул ҡулын үҙенеке менән тотто. Баш эйергә теләһә, ҡулдарын ҡолаҡтары менән тигеҙләшкәнсе күтәрҙе, шунан ҡулдарын тубыҡтарына һалды. Ошонан һуң ул тороп, тәүге тапҡыр кеүек тағы ла ҡулдарын күтәрҙе. Шунан сәждәгә китеп, ҡулдарын ҡолаҡтарына теүәл параллель итеп ҡуйҙы. Шунан Ифтирасыға ултырҙы – һул аяғын йәйеп ултырҙы – һул ҡулының аламаһын һул тубыҡҡа – Әшим һүрәтләгәнсә янбашына – уң йоҙроғон уң янбашына ҡуйҙы. шунан өс бармаҡты тотоп, урта бармаҡты баш бармағы менән урап алды. Шунан һуң мин шундай нәмә күрҙем - Зөһәйер күрһәткес бармағы менән ишара яһап, ике бармағын ҡыҫып, баш бармағын урта бармағына урап ҡуйҙы -. [Зөһәйер] әйтте: «Әшим әйтте, һәм миңә [Ғабдул Джаббарға], [ҡайһы бер туғандарынан], [Ваил] әйтте; Мин уның янына икенсе туҡталышта килеп еттем. Ул ваҡытта кешеләр башын ҡаплап, эске кейем менән тулы кейем кейгән. Шулай итеп, уларҙы былай тип әйткәндәрен күрҙем, атап әйткәндә, кейем аҫтында.