Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat kedua tangannya hingga sejajar dengan kedua telinganya

Imam Abu Dawud : 624

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَقُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ رَأْسَهُ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَحَلَّقَ بِشْرٌ الْإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ شَدِيدٌ فَرَأَيْتُ النَّاسَ عَلَيْهِمْ جُلُّ الثِّيَابِ تَحَرَّكُ أَيْدِيهِمْ تَحْتَ الثِّيَابِ

Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] беҙгә [Бисир бин Әл Мөфадлал] [Ғәшим бин Ҡулайбтан] [атаһынан] [вәил бин Хөжрҙән] һөйләне, ул әйтте; Мин әйттем; — Ысынлап та, мин ысынлап та Рәсүлуллаһтың доғаһын күрәсәкмен, уның нисек намаҙ уҡығанын күрәсәкмен». Вәил әйтте; Әсулуллаһ ғәләйһис-сәләм ҡиблаға ҡарап торҙо, шунан ике ҡулын да ҡолаҡтары менән тигеҙләшкәнсе күтәреп тәкбир әйтте, шунан уң ҡулы менән һул ҡулын тотто, баш эйергә йыйынғанда, элекке кеүек ике ҡулын да күтәрҙе, шунан ике ҡулын да лифт ҡуйҙы, башын күтәргәндә -башты күтәрҙе. ике ҡулын да элеккесә яңынан, сәждәгә киткәндә башын шул урынға, йәғни ҡулдары араһына һалды, шунан ултырҙы. һул аяҡҡа ял итеп, һул ҡулды һул янбашҡа ҡуйып, уң йоҙроҡто уң янбашҡа һуҙып, ике бармағын бер-береһенә ҡыҫып, түңәрәк яһап, мин уның бындай билдә биргәнен күрҙем - Бисыр баш бармаҡ һәм урта бармаҡ менән түңәрәк яһап күрһәтте - беҙгә әйтте [Ал Хәсән беҙгә] [Зағида] [Ғәшим бин Ҡулайбтан] иснад һәм уның мәғәнәһе менән, -үҙ хәҙисендә- ул әйтте; — Шунан уң ҡулын һул аламаһы һәм һул беләгенең арҡаһына ҡуйҙы. Ул шулай уҡ; - Ҡыш еткәс, килдем, кейемгә ҡапланған кешеләрҙе, ҡулдары кейем аҫтында хәрәкәт иткәнен күрҙем.