Tidak sah berkurban dengan hewan yang cacat, pincang, sakit, atau kurus
Imam Ahmad : 17919حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَن سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَن عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزَ مَوْلَى بَنِي شَيْبَانَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ سَأَلْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ مَا كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأَضَاحِيِّ أَوْ مَا نَهَى عَنْه مِنْ الْأَضَاحِيِّ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَدُهُ أَطْوَلُ مِنْ يَدِي أَوْ قَالَ يَدِي أَقْصَرُ مِنْ يَدِهِ قَالَ أَرْبَعٌ لَا تَجُوزُ فِي الضَّحَايَا الْعَوْرَاءُ الْبَيِّنُ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ الْبَيِّنُ مَرَضُهَا وَالْعَرْجَاءُ الْبَيِّنُ عَرَجُهَا وَالْكَسِيرُ الَّتِي لَا تُنْقِي فَقُلْتُ لِلْبَرَاءِ فَإِنَّا نَكْرَهُ أَنْ يَكُونَ فِي الْأُذُنِ نَقْصٌ أَوْ فِي الْعَيْنِ نَقْصٌ أَوْ فِي السِّنِّ نَقْصٌ قَالَ فَمَا كَرِهْتَهُ فَدَعْهُ وَلَا تُحَرِّمْهُ عَلَى أَحَدٍ
Esan digu [Waki'] eta [Ibnu Ja'far] biek esan dute: Esan digu [Syu'bah] [Sulaiman bin Abdurrahman]gandik [Ubaid bin Fairuz] Bani Syaibanen esklabo ohi bat bere hadithean, esan zuen; Galdetu nion [Al Baraa` bin Azib] sallallaahu 'alaihi profetak sakrifizioko animaliei buruz gorroto zuenari buruz edo sakrifizioko animalia gisa erabiltzea debekatu zuenari buruz. Hala esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gure erdian zegoen eta bere eskuak nireak baino laburragoak ziren -edo esan zuen- nire eskuak bere eskuak baino laburragoak ziren. Eta esan zuen: «Lau animalia mota daude sakrifizio gisa erabili behar ez direnak. Alegia, itsu eta itsutasuna argi eta garbi ikusten duten animaliak, minak eta minak agerikoak diren, herrenak eta herrenak agerikoak diren, gero letargikoak eta zikinak direnak'. Esan nion Al Baraa`; «Hala ere, gorroto dut adarretan akatsak daudenean, edo belarrietan akatsak daudenean edo hortzetan akatsak daudenean». Beraz, Al Baraa-k esan zuen: "Gorroto duzuna, utzi eta ez debekatu inori".