Tidak sah berkurban dengan hewan yang cacat, pincang, sakit, atau kurus

इमाम अहमद : 17919

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَن سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَن عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزَ مَوْلَى بَنِي شَيْبَانَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ سَأَلْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ مَا كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأَضَاحِيِّ أَوْ مَا نَهَى عَنْه مِنْ الْأَضَاحِيِّ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَدُهُ أَطْوَلُ مِنْ يَدِي أَوْ قَالَ يَدِي أَقْصَرُ مِنْ يَدِهِ قَالَ أَرْبَعٌ لَا تَجُوزُ فِي الضَّحَايَا الْعَوْرَاءُ الْبَيِّنُ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ الْبَيِّنُ مَرَضُهَا وَالْعَرْجَاءُ الْبَيِّنُ عَرَجُهَا وَالْكَسِيرُ الَّتِي لَا تُنْقِي فَقُلْتُ لِلْبَرَاءِ فَإِنَّا نَكْرَهُ أَنْ يَكُونَ فِي الْأُذُنِ نَقْصٌ أَوْ فِي الْعَيْنِ نَقْصٌ أَوْ فِي السِّنِّ نَقْصٌ قَالَ فَمَا كَرِهْتَهُ فَدَعْهُ وَلَا تُحَرِّمْهُ عَلَى أَحَدٍ

हे आम्हाला [वकी'] आणि [इब्न जाफर] यांनी सांगितले, दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [शुबाह] यांनी [सुलेमान इब्न अब्दुर-रहमान] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [उबैद इब्न फयरुझ] यांच्याकडून सांगितले, जो बनी शैबानचा माजी दास होता, त्यांच्या हदीसमध्ये त्यांनी म्हटले: मी [अल-बरा बिन आझिब] यांना विचारले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी बलिदानासाठी वापरल्या जाणाऱ्या प्राण्यांबाबत काय नापसंत केले किंवा काय बलिदानासाठी वापरण्यास मनाई केली. तर त्याने सांगितले: 'पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आमच्यात उभे होते आणि त्यांचा हात माझ्यापेक्षा लांब होता – किंवा त्यांनी म्हटले – माझा हात त्यांच्यापेक्षा लहान होता.' आणि त्याने सांगितले: 'अर्पण म्हणून वापरू नयेत असे चार प्रकारची प्राणी आहेत. म्हणजे, एक तर अंध प्राणी ज्याची अंधत्व स्पष्ट आहे, एक आजारी प्राणी ज्याची आजारपणा स्पष्ट आहे, एक लंगडा प्राणी ज्याची लंगडपणा स्पष्ट आहे, आणि एक अशक्त व अस्वच्छ प्राणी.' मी अल-बारा'ला म्हणालो: "तथापि, मला त्याच्या शिंगांमध्ये, कानांमध्ये किंवा दातांमध्ये दोष असल्यास ते आवडत नाही." अल-बारा'ने उत्तर दिले, "तुम्हाला जे काही आवडत नाही ते तुम्ही सोडा, परंतु ते कोणासाठीही निषिद्ध घोषित करू नका."