Tidak ada hasud (iri/dengki) kecuali pada dua hal: pada seseorang yang diberi harta oleh Allah dan seseorang yang dikaruniai hikmah oleh Allah
Imam Bukhari : 6772
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسُلِّطَ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَآخَرُ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا
Ekɛɛ wɔ akɛ [Syihab bin Ubbad] ekɛɛ wɔ akɛ [Ibrahim bin Humaid] kɛjɛ [Ismail] kɛjɛ [Qais] kɛjɛ [‘Abdullah] kɛɛ, ‘Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Awuŋayeli ko bɛ ja yɛ nibii enyɔ mli; Mɔ ko ni Allah haa lɛ ninamɔ, no sɛɛ lɛ ekwɛɔ eshika ni efiteɔ lɛ nɔ yɛ anɔkwale lɛ mli, ni mɔ ko ni Allah haa lɛ nilee - nilee - lɛ no sɛɛ lɛ ekɛtsuɔ nii ni ekɛkpɛɔ naagbai ahe yiŋ ni etsɔɔ lɛ’.