Tidak ada hasud (iri/dengki) kecuali pada dua hal: pada seseorang yang diberi harta oleh Allah dan seseorang yang dikaruniai hikmah oleh Allah
Imam Bukhari : 6608
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسَلَّطَهُ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَآخَرُ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا
Akɛɛ wɔ akɛ, “Aŋmɛɛɛ gbɛ ni wɔye ŋmiŋmi ja yɛ nibii enyɔ mli, mɔ ko ni lɛ kɛ mɔ ko ni Allah haa lɛ ninamɔ, ekɛ nilee haa, no sɛɛ lɛ ekɛtsuɔ nii kɛkpɛɔ mla lɛ he yiŋ ni etsɔɔ’.