Tidak ada hasud (iri/dengki) kecuali pada dua hal: pada seseorang yang diberi harta oleh Allah dan seseorang yang dikaruniai hikmah oleh Allah
Imam Ibnu Majah : 4198
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ ابْنُ بِشْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا حَسَدَ إِلَّا فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَسَلَّطَهُ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا
Ekɛɛ wɔ akɛ [Muhammad bin Abdullah bin Numair] ekɛɛ wɔ [mitsɛ] kɛ [Muhammad bin Bisyr] fɛɛ kɛɛ; ekɛɛ wɔ [Isma’il bin Abu Khalid] kɛjɛ [Qais bin Abu Hazim] kɛjɛ [Abdullah bin Mas’ud] ŋɔɔ ekɛɛ, ‘Rasulullah shw. mɔ ko ni Allah haa lɛ ninamɔ lɛ no lɛ efiteɔ yɛ anɔkwale gbɛ lɛ nɔ, ni mɔ ko ni aha lɛ Al Hikmah - nilee - lɛ no lɛ ekɛtsuɔ nii’.