Budi pekerti baik. dosa ialah perbuatan atau tindakan yang menyesakkan dada

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا الزُّبَيْرُ أَبُو عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مِكْرَزٍ وَلَمْ يَسْمَعْهُ مِنْهُ قَالَ حَدَّثَنِي جُلَسَاؤُهُ وَقَدْ رَأَيْتُهُ عَنْ وَابِصَةَ الْأَسَدِيِّ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنِي غَيْرَ مَرَّةٍ وَلَمْ يَقُلْ حَدَّثَنِي جُلَسَاؤُهُ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ لَا أَدَعَ شَيْئًا مِنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ إِلَّا سَأَلْتُهُ عَنْهُ وَحَوْلَهُ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَسْتَفْتُونَهُ فَجَعَلْتُ أَتَخَطَّاهُمْ قَالُوا إِلَيْكَ يَا وَابِصَةُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ دَعُونِي فَأَدْنُوَ مِنْهُ فَإِنَّهُ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ أَنْ أَدْنُوَ مِنْهُ قَالَ دَعُوا وَابِصَةَ ادْنُ يَا وَابِصَةُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ فَدَنَوْتُ مِنْهُ حَتَّى قَعَدْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا وَابِصَةُ أُخْبِرُكَ أَوْ تَسْأَلُنِي قُلْتُ لَا بَلْ أَخْبِرْنِي فَقَالَ جِئْتَ تَسْأَلُنِي عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ فَقَالَ نَعَمْ فَجَمَعَ أَنَامِلَهُ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِهِنَّ فِي صَدْرِي وَيَقُولُ يَا وَابِصَةُ اسْتَفْتِ قَلْبَكَ وَاسْتَفْتِ نَفْسَكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ الْبِرُّ مَا اطْمَأَنَّتْ إِلَيْهِ النَّفْسُ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي النَّفْسِ وَتَرَدَّدَ فِي الصَّدْرِ وَإِنْ أَفْتَاكَ النَّاسُ وَأَفْتَوْكَ

Esan digu [Affan] esan digu [Hammad bin Salamah] kontatu digu [Az Zubair Abu Abdus Salam] [Ayyub bin Abdullah bin Mikraz] -baina ez zuen hadith-a entzun- esan zuen, berarekin eserita zegoen jendea esan zidan eta [Wabishah Al-Assaan-etik ikusi nuen; Hainbat aldiz esan dit, baina ez du inoiz esan: 'Berarekin batzarrean zeuden jendeari esan dit'-, esan zuen: 'Allah sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger-arengana etorri nintzen, eta ez dut ezer onik edo txarrik gertatzea eskatu ez badiot. Eta garai hartan musulman asko zeuden inguruan aholkua eskatzen ziotenak. Beraz, haien gainetik zapaltzen saiatu nintzen jendeak esan zuen arte: 'O Wabishah, urrun zaitez Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, urrun zaitez, oi Wabishah!' Esan nion: 'Utzi nazazu hurbiltzen. Gehien maite dudan eta gertu egotea gustatzen zaidan pertsona delako'. Orduan esan zuen: «Hurbil dadila Wabisah. Hurbildu zaitez, oi Wabisha. Bizpahiru aldiz esan zuen. Wabishak esan zuen: «Harengana hurbildu nintzen haren aurrean eseri nintzen arte. Orduan galdetu zuen: 'O Wabisah, esango dizut edo galdetuko didazu?' Nik erantzun nion: «Ez, baina esaidazu». Orduan esan zuen: «Onez eta txarrez -bekatuaz- galdetzera etorri zara?». '.Ongi' erantzun nion. Ondoren, hiru behatzak elkartu eta nire bularrean kolpatu zituen. Horren ostean esan zuen: 'O Wabishah, eskatu zure bihotzari eta arimari gidaritza -hiru aldiz errepikatu zuen hau-. Adeitasuna arima baretu eta lasaitu dezakeen zerbait da. Bitartean, gaizkia bihotza aztoratu eta bularrean pisatzen duen zerbait da, nahiz eta gizakiek fatwa eman eta justifikatzen zaituen».