حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ قَالَ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ رَأَيْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَهُ إِذْ مَرَرْنَا بِبَعِيرٍ يُسْنَى عَلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ الْبَعِيرُ جَرْجَرَ وَوَضَعَ جِرَانَهُ فَوَقَفَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ صَاحِبُ هَذَا الْبَعِيرِ فَجَاءَ فَقَالَ بِعْنِيهِ فَقَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ فَقَالَ لَا بِعْنِيهِ قَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ وَإِنَّهُ لِأَهْلِ بَيْتٍ مَا لَهُمْ مَعِيشَةٌ غَيْرُهُ قَالَ أَمَا إِذْ ذَكَرْتَ هَذَا مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّهُ شَكَا كَثْرَةَ الْعَمَلِ وَقِلَّةَ الْعَلَفِ فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَنَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْ شَجَرَةٌ تَشُقُّ الْأَرْضَ حَتَّى غَشِيَتْهُ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ ذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ هِيَ شَجَرَةٌ اسْتَأْذَنَتْ رَبَّهَا عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهَا قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَمَرَرْنَا بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا بِهِ جِنَّةٌ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْخَرِهِ فَقَالَ اخْرُجْ إِنِّي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ سَفَرِنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَاءِ فَأَتَتْهُ الْمَرْأَةُ بِجَزُورٍ وَلَبَنٍ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرُدَّ الْجَزُورَ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ فَشَرِبَ مِنْ اللَّبَنِ فَسَأَلَهَا عَنْ الصَّبِيِّ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْنَا مِنْهُ رَيْبًا بَعْدَكَ

[Abdurrazaq-ek] [Ma'mar] [Atha bin Sa`ib] [Abdullah bin Hafsh] [Ya'la bin Murrah Ats Tsaqafi]-tik [Ya'la bin Murrah Ats Tsaqafi]-tik [Ma'mar] esan zigula esan zigun: 'Alaren Mezulari sallallaahu 'alaihi wasallam berarekin bidaiatzen ari ginen bitartean ikusi ditudan hiru gauza. Garai hartan, ura ematen ari zen gamelu baten ondotik pasatu ginen. Gameluak hura ikusi zuenean, orro egin zuen urduri balego bezala. Gameluak Profeta ikusi zuenean, lepoa makurtu zuen haren aurrean. Beraz, aurrean jarri eta galdetu zion: «Non dago gamelu honen jabea?». Orduan gameluaren jabea etorri zen eta esan zuen: 'Saldu iezadazu!' Gameluaren jabeak esan zuen: "Ez, egia esan, emango dizut". Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esan zuen: 'Saldu nazazu - gamelu hori -!' gameluaren jabeak esan zuen: «Ez, nik ere eman dizut. Gamelua beita adituena da, haiek baino ma'isyahrik ez dutenena'. Esan zuen: 'Zergatik ez duzu gamelu gai hau aipatu? Izan ere, lan kopurua -inposatzen zioten- eta jasotzen zuen janari apurra salatu zuen. Beraz, egin ezazu ongi'. Ya'lak esan zuen: 'Ondoren, gure bidaia jarraitu genuen, gero leku batean gelditu ginen eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam lo zegoen, bat-batean zuhaitz bat lurrera erori zen hura itzaltzeko, orduan zuhaitza jatorrizko lekura itzuli zen. Esnatu zenean, hau esan nion, eta esan zidan: 'Hain zuzen ere, zuhaitzak baimena eskatu zion bere Jaunari Allah sallallaahu 'alaihi wasallam agurra esateko, orduan baimendu zuen'. Gero gure bidaia jarraitu genuen berriro, gero Maa` -ura- pasatu genuen eta bat-batean emakume bat etorri zen bere umearekin buru gaixoa zegoena. Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak orduan haurraren sudurrari eutsi zion eta esan zuen: "Zatoz, Muhammad Rasulullah naiz". Horren ostean berriro ere bidaia jarraitu genuen. Etxerako bidean uretatik pasatu ginen, gero emakume bat etorri zen gamelu batekin eta esnearekin. Orduan gamelua itzultzeko agindu zuen, gero bere lagunei bere esnea edateko agindu zien. Orduan emakumeari galdetu zion bere haurraren aurrerapenei buruz eta emakumeak erantzun zion: "Al Hak-ekin bidali zaituenaren arabera, ez dugu jada ezer susmagarri ikusten zure terapiaren ondoren".