Imam Ahmad : 16907

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ قَالَ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ رَأَيْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَهُ إِذْ مَرَرْنَا بِبَعِيرٍ يُسْنَى عَلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ الْبَعِيرُ جَرْجَرَ وَوَضَعَ جِرَانَهُ فَوَقَفَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ صَاحِبُ هَذَا الْبَعِيرِ فَجَاءَ فَقَالَ بِعْنِيهِ فَقَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ فَقَالَ لَا بِعْنِيهِ قَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ وَإِنَّهُ لِأَهْلِ بَيْتٍ مَا لَهُمْ مَعِيشَةٌ غَيْرُهُ قَالَ أَمَا إِذْ ذَكَرْتَ هَذَا مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّهُ شَكَا كَثْرَةَ الْعَمَلِ وَقِلَّةَ الْعَلَفِ فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَنَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْ شَجَرَةٌ تَشُقُّ الْأَرْضَ حَتَّى غَشِيَتْهُ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ ذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ هِيَ شَجَرَةٌ اسْتَأْذَنَتْ رَبَّهَا عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهَا قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَمَرَرْنَا بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا بِهِ جِنَّةٌ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْخَرِهِ فَقَالَ اخْرُجْ إِنِّي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ سَفَرِنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَاءِ فَأَتَتْهُ الْمَرْأَةُ بِجَزُورٍ وَلَبَنٍ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرُدَّ الْجَزُورَ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ فَشَرِبَ مِنْ اللَّبَنِ فَسَأَلَهَا عَنْ الصَّبِيِّ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا رَأَيْنَا مِنْهُ رَيْبًا بَعْدَكَ

Wedi dweud wrthym [Abdurrazaq] wedi dweud wrthym [Ma'mar] o [Atha bin Sa`ib] o [Abdullah bin Hafsh] o [Ya'la bin Murrah Ats Tsaqafi] dywedodd, 'Tri pheth yr wyf wedi tystio gan Negesydd Allah sallallaahu' alaihi wasallam tra roeddem yn teithio gydag ef. Y pryd hwnnw, aethom heibio i gamel a oedd yn cael dŵr. Pan welodd y camel ef, rhuodd fel pe bai'n bryderus. Pan welodd y camel y Proffwyd, plygodd ei wddf o'i flaen. Felly safodd o'i flaen a gofyn, "Ble mae perchennog y camel hwn?" Yna daeth perchennog y camel a dweud: 'Gwerthwch ef i mi!' Dywedodd perchennog y camel, "Na, mewn gwirionedd fe'i rhoddaf i ti." Dywedodd alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu: 'Gwerthu i mi - y camel hwnnw -!' dywedodd perchennog y camel, 'Na, hyd yn oed rhoddais ef i chi. Mae'r camel yn perthyn i'r arbenigwyr ar abwyd, y rhai sydd heb fa'isyah heblaw nhw'. Meddai: 'Pam na wnaethoch chi sôn am y mater camel hwn? Yn wir, cwynai am faint o waith - a orfodwyd arno - a'r ychydig o fwyd a gafodd. Felly gwnewch dda iddo'. Dywedodd Ya'la, 'Yna fe wnaethom barhau â'n taith, yna fe wnaethon ni stopio mewn man ac roedd alaihi alaihi y Proffwyd sallallaahu yn cysgu, yn sydyn fe syrthiodd coeden i'r llawr i'w gysgodi, yna dychwelodd y goeden i'w lle gwreiddiol. Pan ddeffrôdd, dywedais hyn wrtho, a dywedodd: 'Yn wir, gofynnodd y goeden am ganiatâd ei Harglwydd i gyfarch Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, yna fe'i caniataodd'. Yna parhawyd â'n taith eto, yna aethom heibio Maa`-water- ac yn sydyn daeth gwraig â'i phlentyn â salwch meddwl. Yna daliodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam trwyn y plentyn a dweud: 'Dewch allan, yn wir fi yw Muhammad Rasulullah'. Wedi hynny parhawyd â'n taith eto. Ar ein ffordd adref aethom heibio'r dwr, yna daeth gwraig gyda camel a llaeth. Yna gorchmynnodd i'r camel gael ei ddychwelyd, yna gorchmynnodd ei ffrindiau i yfed ei laeth. Yna gofynnodd i'r fenyw am gynnydd ei phlentyn ac atebodd y fenyw, 'Gan yr Un a'ch anfonodd gydag Al Hak, nid ydym bellach yn gweld dim byd amheus yn ei gylch ar ôl eich therapi'.