حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ قَالَ قَالَ شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ قَالَ ابْنُ غَنْمٍ لَمَّا دَخَلْنَا مَسْجِدَ الْجَابِيَةِ أَنَا وَأَبُو الدَّرْدَاءِ لَقِينَا عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَأَخَذَ يَمِينِي بِشِمَالِهِ وَشِمَالَ أَبِي الدَّرْدَاءِ بِيَمِينِهِ فَخَرَجَ يَمْشِي بَيْنَنَا وَنَحْنُ نَنْتَجِي وَاللَّهُ أَعْلَمُ فِيمَا نَتَنَاجَى وَذَاكَ قَوْلُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ لَئِنْ طَالَ بِكُمَا عُمْرُ أَحَدِكُمَا أَوْ كِلَاكُمَا لَيُوشِكَنَّ أَنْ تَرَيَا الرَّجُلَ مِنْ ثَبَجِ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي مِنْ وَسَطٍ قَرَأَ الْقُرْآنَ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ أَوْ قَرَأَهُ عَلَى لِسَانِ أَخِيهِ قِرَاءَةً عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ لَا يَحُورُ فِيكُمْ إِلَّا كَمَا يَحُورُ رَأْسُ الْحِمَارِ الْمَيِّتِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ طَلَعَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ وعَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَجَلَسَا إِلَيْنَا فَقَالَ شَدَّادٌ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ لَمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِنْ الشَّهْوَةِ الْخَفِيَّةِ وَالشِّرْكِ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ وَأَبُو الدَّرْدَاءِ اللَّهُمَّ غَفْرًا أَوَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَدَّثَنَا أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ يَئِسَ أَنْ يُعْبَدَ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ فَأَمَّا الشَّهْوَةُ الْخَفِيَّةُ فَقَدْ عَرَفْنَاهَا هِيَ شَهَوَاتُ الدُّنْيَا مِنْ نِسَائِهَا وَشَهَوَاتِهَا فَمَا هَذَا الشِّرْكُ الَّذِي تُخَوِّفُنَا بِهِ يَا شَدَّادُ فَقَالَ شَدَّادٌ أَرَأَيْتُكُمْ لَوْ رَأَيْتُمْ رَجُلًا يُصَلِّي لِرَجُلٍ أَوْ يَصُومُ لَهُ أَوْ يَتَصَدَّقُ لَهُ أَتَرَوْنَ أَنَّهُ قَدْ أَشْرَكَ قَالُوا نَعَمْ وَاللَّهِ إِنَّهُ مَنْ صَلَّى لِرَجُلٍ أَوْ صَامَ لَهُ أَوْ تَصَدَّقَ لَهُ لَقَدْ أَشْرَكَ فَقَالَ شَدَّادٌ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ وَمَنْ صَامَ يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ وَمَنْ تَصَدَّقَ يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ فَقَالَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ عِنْدَ ذَلِكَ أَفَلَا يَعْمِدُ إِلَى مَا ابْتُغِيَ فِيهِ وَجْهُهُ مِنْ ذَلِكَ الْعَمَلِ كُلِّهِ فَيَقْبَلَ مَا خَلَصَ لَهُ وَيَدَعَ مَا يُشْرَكُ بِهِ فَقَالَ شَدَّادٌ عِنْدَ ذَلِكَ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ أَنَا خَيْرُ قَسِيمٍ لِمَنْ أَشْرَكَ بِي مَنْ أَشْرَكَ بِي شَيْئًا فَإِنَّ حَشْدَهُ عَمَلَهُ قَلِيلَهُ وَكَثِيرَهُ لِشَرِيكِهِ الَّذِي أَشْرَكَ بِهِ وَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ

Esan digute [Abu Nadlr] esan; esan digu [Abdul Hamid] hots, Ibn Bahram esan zuen; [Syahr bin Hausyab] esan zuen; [Ibn Ghanam] esan zuen; 'Al Jabiyah meskitara sartu ginenean, ni eta Abu Darda 'Ubadah bin Shamit ezagutu genuen, orduan nire eskuineko eskua hartu zuen ezkerreko eskuarekin eta Abu Dardaren ezkerrekoa eskuinarekin, eta gero atera zen. Xuxurlatzen ari garenean, Allah Ahalguztidunak badaki zer ari garen xuxurlatu, eta horiek dira bere hitzak. Orduan 'Ubadah-ek esan zuen; 'Zuetariko baten edo bion bizitza luzea bada, musulmanen artean gizon bat ikusiko duzu', tsabaj-en esanahia da erdian, Korana errezitatzen duen Muhammad Shallallahu'alaihiwasalam-en hizkuntzaz, gero behin eta berriz errepikatzen du eta erakusten du, halal dena eta hala den debekatuko du. Gero bere atsedenlekuan geldituko da edo bere anaiaren mihiarekin irakurriko du, Muhammad sallallahu'alaihiwasallam-en irakurketa bezalako irakurketekin, gero behin eta berriz errepikatzen du eta agertzen da, halal dena zilegi egiten du eta haram dena debekatzen du. Ondoren, bere atsedenlekuan geldituko da. -gizon hori- ez zaizu onekin itzuliko hildako asto baten burua itzultzen den bezala. -'Ubadah bin Shamit Radliyallahu'anhu- esan zuen; «Horrelako egoera batean geundela, Syaddad bin Aus eta Auf bin Malik etorri ziren, orduan eseri ziren biak gurekin». orduan [Syadaddek] esan zuen; 'Izan ere, zuregatik gehien beldur nintzena, oi jendea, Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihiwasallam, ezkutuko desioei eta shirk-ari buruz esaten entzutea izan zen. Orduan 'Ubadah bin Shamit esan zuen; eta Abu Dardak esan zuen; «Bai. Ala, barkatu. Ez da Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek esan diguna, hain zuzen Satanek Arabiar penintsulan gurtua izateko itxaropenari utzi dio. Ezkutuko lizunkeria, jada badakigu, munduko lizunkeria da emakumezkoen eta beste plazerren forman. Zein da shirk-en esanahia, zeina gurekin hain beldurtzen zaren, O Syaddad?'. Syaddadek esan zuen; 'Ez al duzu ikusten, ikusten baduzu gizon bat beste pertsona baten alde otoitz egiten, edo horregatik barau egiten edo limosna ematen, ez al duzu ikusten shirk egin duela?' Esan zuten; «Bai, Ala, norbaitengatik otoitz edo barau egiten duenak edo karitatea ematen duenak shirk egin du». Orduan Syaddadek esan zuen; 'Hain zuzen ere, Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam esaten entzun nuen: 'Riyak dela eta otoitz egiten duenak, shirk egin du. Riyak dela eta barau egiten duenak shirk egin du. Riyak dela eta karitatea ematen duenak, shirk egin du. Orduan Auf bin Malik esan zuen; «Ez al ditu bere egintzak Haren aurpegia bilatzeko soilik egin behar, Haren alde egiteko prest dagoena egin dezan eta harekin lotzen duen guztia alde batera utz dezan?», esan zuen orduan Syaddadek; 'Hain zuzen ere, Allah sallallaahu'alaihiwasallam mezulariari entzun nion: 'Allah Azzawajalla-k esan zuen: Ni naiz nigana kexa egiten duen edonorentzat etsairik onena. Zerbaitekin niri ihes egiten dionak, egia esan, biltzen dituen guztiak, bere egintzak, asko eta gutxi bere bazkideentzat dira aliantza bat egiten duena eta nik ez dut haien beharrik.