Imam Ahmad : 16517

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ قَالَ قَالَ شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ قَالَ ابْنُ غَنْمٍ لَمَّا دَخَلْنَا مَسْجِدَ الْجَابِيَةِ أَنَا وَأَبُو الدَّرْدَاءِ لَقِينَا عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَأَخَذَ يَمِينِي بِشِمَالِهِ وَشِمَالَ أَبِي الدَّرْدَاءِ بِيَمِينِهِ فَخَرَجَ يَمْشِي بَيْنَنَا وَنَحْنُ نَنْتَجِي وَاللَّهُ أَعْلَمُ فِيمَا نَتَنَاجَى وَذَاكَ قَوْلُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ لَئِنْ طَالَ بِكُمَا عُمْرُ أَحَدِكُمَا أَوْ كِلَاكُمَا لَيُوشِكَنَّ أَنْ تَرَيَا الرَّجُلَ مِنْ ثَبَجِ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي مِنْ وَسَطٍ قَرَأَ الْقُرْآنَ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ أَوْ قَرَأَهُ عَلَى لِسَانِ أَخِيهِ قِرَاءَةً عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَهُ وَأَبْدَاهُ وَأَحَلَّ حَلَالَهُ وَحَرَّمَ حَرَامَهُ وَنَزَلَ عِنْدَ مَنَازِلِهِ لَا يَحُورُ فِيكُمْ إِلَّا كَمَا يَحُورُ رَأْسُ الْحِمَارِ الْمَيِّتِ قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ طَلَعَ شَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ وعَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَجَلَسَا إِلَيْنَا فَقَالَ شَدَّادٌ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ لَمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِنْ الشَّهْوَةِ الْخَفِيَّةِ وَالشِّرْكِ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ وَأَبُو الدَّرْدَاءِ اللَّهُمَّ غَفْرًا أَوَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَدَّثَنَا أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ يَئِسَ أَنْ يُعْبَدَ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ فَأَمَّا الشَّهْوَةُ الْخَفِيَّةُ فَقَدْ عَرَفْنَاهَا هِيَ شَهَوَاتُ الدُّنْيَا مِنْ نِسَائِهَا وَشَهَوَاتِهَا فَمَا هَذَا الشِّرْكُ الَّذِي تُخَوِّفُنَا بِهِ يَا شَدَّادُ فَقَالَ شَدَّادٌ أَرَأَيْتُكُمْ لَوْ رَأَيْتُمْ رَجُلًا يُصَلِّي لِرَجُلٍ أَوْ يَصُومُ لَهُ أَوْ يَتَصَدَّقُ لَهُ أَتَرَوْنَ أَنَّهُ قَدْ أَشْرَكَ قَالُوا نَعَمْ وَاللَّهِ إِنَّهُ مَنْ صَلَّى لِرَجُلٍ أَوْ صَامَ لَهُ أَوْ تَصَدَّقَ لَهُ لَقَدْ أَشْرَكَ فَقَالَ شَدَّادٌ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ وَمَنْ صَامَ يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ وَمَنْ تَصَدَّقَ يُرَائِي فَقَدْ أَشْرَكَ فَقَالَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ عِنْدَ ذَلِكَ أَفَلَا يَعْمِدُ إِلَى مَا ابْتُغِيَ فِيهِ وَجْهُهُ مِنْ ذَلِكَ الْعَمَلِ كُلِّهِ فَيَقْبَلَ مَا خَلَصَ لَهُ وَيَدَعَ مَا يُشْرَكُ بِهِ فَقَالَ شَدَّادٌ عِنْدَ ذَلِكَ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ أَنَا خَيْرُ قَسِيمٍ لِمَنْ أَشْرَكَ بِي مَنْ أَشْرَكَ بِي شَيْئًا فَإِنَّ حَشْدَهُ عَمَلَهُ قَلِيلَهُ وَكَثِيرَهُ لِشَرِيكِهِ الَّذِي أَشْرَكَ بِهِ وَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ

Nasabi sa amin [Abu Nadlr] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [Abdul Hamid] na sina Ibn Bahram ay nagsabi; [Syahr bin Hausyab] ay nagsabi; [Ibn Ghanam] ay nagsabi; "Nang pumasok kami sa moske ng Al Jabiyah, nakasalubong namin ni Abu Darda' si 'Ubadah bin Shamit, pagkatapos ay hinawakan niya ang kanang kamay ko gamit ang kanyang kaliwang kamay at ang kaliwang kamay ni Abu Darda gamit ang kanyang kanang kamay, pagkatapos ay lumabas siya. Habang nagbubulungan kami, alam ng Allah na Makapangyarihan ang aming ibinulong, at iyon ang kanyang mga salita. Pagkatapos ay sinabi ni 'Ubadah; "Kung ang buhay ng isa sa inyo o kayong dalawa ay mahaba, makakakita kayo ng isang lalaki mula sa inyong mga Muslim," Ang kahulugan ng tsabaj ay nasa gitna, kung saan binabasa niya ang Qur'an gamit ang dila ni Muhammad Sallallahu'alaihiwasallam, pagkatapos ay uulitin niya ito at ipapakita, gagawin niyang legal ang legal at ipagbawal ang haram. Pagkatapos ay titigil siya sa kanyang pahingahan o babasahin niya ito gamit ang dila ng kanyang kapatid, kasama ang pagbabasa tulad ng pagbabasa ni Muhammad Shallallahu'alaihiwasallam, pagkatapos ay uulitin niya ito nang paulit-ulit at ipapakita, gagawin niyang legal ang legal at ipagbawal ang haram, titigil siya sa kanyang pahingahan. (Ang lalaki) ay hindi babalik na may kabutihan sa iyo maliban kung bumalik ang ulo ng isang patay na asno. ('Ubadah bin Shamit Radliyallahu'anhu) ay nagsabi; "Nang kami ay nasa ganoong sitwasyon, dumating sina Syaddad bin Aus at Auf bin Malik at silang dalawa ay naupo sa amin." pagkatapos ay sinabi [ni Syaddad]; "Katotohanan, ang pinakakinatatakutan ko para sa inyo, O mga tao, ay noong narinig ko ang Sugo ng Allah sallallaahu'alaihiwasallam na nagsasabi tungkol sa mga nakatagong pagnanasa at shirk. Pagkatapos ay sinabi ni 'Ubadah bin Shamit; at sinabi ni Abu Darda; "Oo. Allah, patawarin mo kami. Hindi naman sa sinabi sa atin ng Sugo ng Allah, sallallaahu'alaihiwasallam, sa katunayan ay nawalan na ng pag-asa si Satanas na sambahin sa Peninsula ng Arabia. Alam na natin ang tungkol sa kanyang mga nakatagong pagnanasa, katulad ng mga makamundong pagnanasa sa anyo ng mga babae at iba pang mga kasiyahan. Ano ang kahulugan ng shirk, na labis ninyong kinatatakutan sa amin, O Syaddad?" sabi ni Syaddad; "Hindi ba ninyo nakikita, kung makakita kayo ng isang taong nananalangin para sa ibang tao, o nag-aayuno dahil dito o nagbibigay ng limos dahil dito, hindi ba ninyo nakikita na siya ay nakagawa ng shirk?" Sabi nila; "Oo, sa ngalan ng Allah, sinumang nananalangin o nag-ayuno para sa isang tao o nagbigay ng kawanggawa dahil sa kanya ay nakagawa ng shirk." Pagkatapos ay sinabi ni Syaddad; "Katotohanan, narinig ko ang Sugo ng Allah sallallaahu'alaihiwasallam na nagsabi: "Sinumang nananalangin dahil sa riyak, kung gayon ay nakagawa siya ng shirk. Sinumang nag-ayuno dahil sa riyak ay nakagawa ng shirk. Sinumang nagbibigay ng kawanggawa dahil sa riyak, ay nakagawa siya ng shirk. Pagkatapos ay sinabi ni Auf bin Malik; "Hindi ba dapat niyang gawin ang kanyang mga gawa upang hanapin lamang ang Kanyang mukha, upang gawin niya ang nais niyang gawin para sa Kanya at talikuran ang lahat ng iniuugnay niya sa Kanya?" Sabi ni Syaddad nang panahong iyon; "Katotohanan, narinig ko ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) na nagsabi: 'Sinabi ng Allah Azzawajalla, Ako ang pinakamabuting kaaway ng sinumang gumagawa ng shirk laban sa Akin. Sinuman ang gumawa ng shirk laban sa Akin sa pamamagitan ng isang bagay, katotohanang lahat ng kanyang naipon, ang kanyang mga gawa, marami at kakaunti ay para sa kanyang mga kakampi na kanyang kinakampihan at wala akong pangangailangan sa kanya.