حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ جَابِرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلَاجِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِشٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ ذَاتَ غَدَاةٍ وَهُوَ طَيِّبُ النَّفْسِ مُسْفِرُ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقُ الْوَجْهِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرَاكَ طَيِّبَ النَّفْسِ مُسْفِرَ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقَ الْوَجْهِ فَقَالَ وَمَا يَمْنَعُنِي وَأَتَانِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ اللَّيْلَةَ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَبِّي وَسَعْدَيْكَ قَالَ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ لَا أَدْرِي أَيْ رَبِّ قَالَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ فَوَضَعَ كَفَّيْهِ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَيْنَ ثَدْيَيَّ حَتَّى تَجَلَّى لِي مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ { وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنْ الْمُوقِنِينَ } ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قَالَ قُلْتُ فِي الْكَفَّارَاتِ قَالَ وَمَا الْكَفَّارَاتُ قُلْتُ الْمَشْيُ عَلَى الْأَقْدَامِ إِلَى الْجَمَاعَاتِ وَالْجُلُوسُ فِي الْمَسْجِدِ خِلَافَ الصَّلَوَاتِ وَإِبْلَاغُ الْوُضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ قَالَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ عَاشَ بِخَيْرٍ وَمَاتَ بِخَيْرٍ وَكَانَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَمِنْ الدَّرَجَاتِ طِيبُ الْكَلَامِ وَبَذْلُ السَّلَامِ وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ وَالصَّلَاةُ بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِذَا صَلَّيْتَ فَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الطَّيِّبَاتِ وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ وَأَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةً فِي النَّاسِ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ

Esan digu [Abu 'Amir] [Zuhair bin Muhammad] [Yazid bin Yazid]-en [Khalid bin Al Lajlaj] Ibn Jabirrek [Abdurrahman bin 'A`isy] [Abdurrahman bin 'A`isy] [Salllaahu'alaihiwasallam Profetaren lagun batzuen] hain zuzen ere. sallallaahu'alaihiwasallam goiz batean oso egoera onean atera zen haiengana eta bere aurpegia distiratsu zegoen, aurpegia distiratsu zegoen, orduan esan zuen: "Ezerk ezin nau gelditu, nahiz eta Rabku Azzawajalla bart oso aurpegi xarmangarri batekin etorri zen". Hark -Allah Azza wa jalla- esan zuen; 'O Mahoma', erantzun nion, 'Bai, ene Jauna'. Galdetu zuen, zer gaitan ez dauden Aingeru gorenek elkarren artean ados, nik erantzun nion: Ez dakit, ene Jauna. Bi edo hiru aldiz esan zuen hori. Orduan Berak - Rab Muhammad - eskuak nire sorbalden artean jarri zituen, gero nire bularraren arteko hoztasuna sentitu nuen, zeruan zer zegoen eta lurrean zegoena erakutsi zidan, gero bertso hau irakurri zuen: "Eta horrela Abrahami erakutsi genizkion - Gure aintza - zeruan eta lurrean dauden seinaleak eta - haiek izan zitezen sinestu zutenen artean. orduan esan zuen: O Muhammad, zein gaitan ezberdintzen dira aingeru gorenak elkarren artean?, erantzun nion, kaffarat -bekatuen barkamenaren gaiari buruz. Zer da kafarat? Erantzun nion, otoitz-kongregaziorantz abiatu eta meskitan eserita otoitzak egingo zirenaren zain egoteko eta baita abluzioak egiten ere gustatzen ez zitzaidanean. Esan zuen: «Hori egiten duena ondo biziko da eta egoera onean eta akatsekin ama jaio zen egunean bezala hilko da, eta maila igotzean sartzen dena hitz onak dira, agurrak bidaltzea, janaria ematea, jendea lotan dagoenean gauez otoitz egitea». Esan zuen: 'O Mahoma, otoitz egiten duzunean, errezitatu: O Allah, benetan eskatzen dizut ontasuna, gaizkia alde batera uztea, behartsuak maitatzeko eta niganako damu-egoeran egotea, eta jendea kalumniatu nahi baduzu, utzi nazazu kalumnien menpeko egoeran.