قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعُسْفَانَ فَاسْتَقْبَلَنَا الْمُشْرِكُونَ عَلَيْهِمْ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَهُمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فَقَالُوا قَدْ كَانُوا عَلَى حَالٍ لَوْ أَصَبْنَا غِرَّتَهُمْ ثُمَّ قَالُوا تَأْتِي عَلَيْهِمْ الْآنَ صَلَاةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَبْنَائِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ قَالَ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِهَذِهِ الْآيَاتِ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ { وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمْ الصَّلَاةَ } قَالَ فَحَضَرَتْ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذُوا السِّلَاحَ قَالَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ صَفَّيْنِ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ وَالْآخَرُونَ قِيَامٌ يَحْرُسُونَهُمْ فَلَمَّا سَجَدُوا وَقَامُوا جَلَسَ الْآخَرُونَ فَسَجَدُوا فِي مَكَانِهِمْ ثُمَّ تَقَدَّمَ هَؤُلَاءِ إِلَى مَصَافِّ هَؤُلَاءِ وَجَاءَ هَؤُلَاءِ إِلَى مَصَافِّ هَؤُلَاءِ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعُوا جَمِيعًا ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعُوا جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ وَالْآخَرُونَ قِيَامٌ يَحْرُسُونَهُمْ فَلَمَّا جَلَسَ جَلَسَ الْآخَرُونَ فَسَجَدُوا فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ انْصَرَفَ قَالَ فَصَلَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّةً بِعُسْفَانَ وَمَرَّةً بِأَرْضِ بَنِي سُلَيْمٍ

-Ahmad bin Hanbal radliyallahu'anhu- esan zuen; esan digu [Abdurrazzaq] [Ats-Tsauri] from [Mansur] from [Mujahid] from [Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi] esan digu; Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ekin egon ginen 'Utsfan-en gero politeistei aurre egin genien, Khalid bin Al Walid barne, gure eta Qiblaren artean zeuden, gero Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek gurekin lehen otoitza gidatu zuen. -politeistek- esan zuten; «Hain zuzen ere, ezustean harrapatuko dituzte lehen erasotzen badugu», esan zuten orduan; «Iritsi zaie, orain beren seme-alabek eta beraiek baino nahiago duten otoitz garaia». -Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi Radliyallahu'anhu- esan zuen; Orduan, Jibril 'Alaihissalam bertso honekin jaitsi zen eguerdiko otoitzaren eta Asr denboraren artean, eta haien artean bazaude - zure lagunak - orduan haiekin otoitz egin nahi duzu, -Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi Radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam agindu zien, gero armak hartu zituzten. -Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi Radliyallahu'anhu- esan zuen; gero bi ilara jarri genituen haren atzetik. gero makurtu egin zen eta denok ere egin genuen gero burua altxatu zuen eta guk ere altxatu genuen, orduan sallallaahu'alaihiwasallam Profeta prostratu zen bere burua atzean zuela, besteak zaintzen zeuden bitartean. Ahuspeztu eta zutik jarri zirenean, besteak eseri eta beren lekuetan ahuspeztu ziren, gero lehen ilarara igo eta aurrean zeudenak alde egin zuten. -Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi Radliyallahu'anhu- esan zuen; gero makurtu egin zen eta denak makurtu ziren, gero denak altxatu zituzten, gero sallallaahu'alaihiwasallam Profeta batera makurtu zen bere atzetik errenkada batekin, besteak zaintzen zeuden bitartean. Eseri zenean, atzetik zetozenak eseri ziren, gero ahuspeztu egin ziren, gero agurtu eta gero sakabanatu egin ziren. -Abu 'Ayyasy Az-Zuraqi Radliyallahu'anhu- esan zuen; Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek bi aldiz otoitz egin zuen, behin 'Usfan-en eta beste behin Bani Sulaim-en.