इमाम अहमद : 15985

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعُسْفَانَ فَاسْتَقْبَلَنَا الْمُشْرِكُونَ عَلَيْهِمْ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَهُمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فَقَالُوا قَدْ كَانُوا عَلَى حَالٍ لَوْ أَصَبْنَا غِرَّتَهُمْ ثُمَّ قَالُوا تَأْتِي عَلَيْهِمْ الْآنَ صَلَاةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَبْنَائِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ قَالَ فَنَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِهَذِهِ الْآيَاتِ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ { وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمْ الصَّلَاةَ } قَالَ فَحَضَرَتْ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذُوا السِّلَاحَ قَالَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ صَفَّيْنِ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّفِّ الَّذِي يَلِيهِ وَالْآخَرُونَ قِيَامٌ يَحْرُسُونَهُمْ فَلَمَّا سَجَدُوا وَقَامُوا جَلَسَ الْآخَرُونَ فَسَجَدُوا فِي مَكَانِهِمْ ثُمَّ تَقَدَّمَ هَؤُلَاءِ إِلَى مَصَافِّ هَؤُلَاءِ وَجَاءَ هَؤُلَاءِ إِلَى مَصَافِّ هَؤُلَاءِ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعُوا جَمِيعًا ثُمَّ رَفَعَ فَرَفَعُوا جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ وَالْآخَرُونَ قِيَامٌ يَحْرُسُونَهُمْ فَلَمَّا جَلَسَ جَلَسَ الْآخَرُونَ فَسَجَدُوا فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ انْصَرَفَ قَالَ فَصَلَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّةً بِعُسْفَانَ وَمَرَّةً بِأَرْضِ بَنِي سُلَيْمٍ

(अहमद बिन हंबल, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांनी आम्हाला सांगितले, [अत्-तौरी] यांनी आम्हाला सांगितले, [मन्सूर] यांच्याकडून, [मुजाहिद] यांच्याकडून, [अबू आय्याश अज़-ज़ुराकी] यांनी सांगितले: आम्ही अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत 'उत्सफान' येथे होतो, आणि आम्ही बहुदेववाद्यांना सामोरे गेलो, ज्यात खालिद बिन अल-वलीदही होता; ते आमच्या आणि किब्लाच्या मध्ये उभे होते. मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आमच्यासोबत दुपारची (झुहर) नमाज अदा केली. (पौत्रधर्मपरायणांनी) म्हणाले: "नक्कीच, जर आपण प्रथम हल्ला केला तर ते बेसावध राहतील," मग त्यांनी म्हटले: "आता त्यांना प्रार्थनेची वेळ आली आहे; हीच ती वेळ आहे जी ते त्यांच्या मुलांपेक्षा आणि स्वतःपेक्षा जास्त पसंत करतात." (अबू 'अय्याश अल्-जुराकी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: मग जिब्रईल, त्यांच्यावर शांती असो, दुपारच्या (झुहर) आणि आसरच्या नमाजाच्या वेळेत या आयतासह अवतरले, आणि जेव्हा तुम्ही त्यांच्या (तुमच्या साथीदारांच्या) मध्ये असता आणि तुम्हाला त्यांच्यासोबत एकत्र नमाज अदा करायची असेल, (अबू 'अय्याश अझ-झुराकी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले; तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी त्यांना आदेश दिला, आणि त्यांनी आपली शस्त्रे उचलली. (अबू आय्याश अज़-ज़ुराकी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: "मग आम्ही त्यांच्या मागे दोन ओळींमध्ये उभे राहिलो. मग त्यांनी रुकू केला, आणि आम्हीही सर्व रुकू केला; मग त्यांनी आपले डोके वर केले, आणि आम्हीही केले; मग पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, प्रणाम केले, तर त्यांच्या मागील ओळ उभीच राहिली त्यांना रक्षण करण्यासाठी. जेव्हा ते प्रणाम करून उभे राहिले, तेव्हा इतर बसले आणि त्यांच्या जागेवर प्रणाम केले, नंतर ते पुढील ओळीकडे गेले आणि जे पुढे होते ते मागे आले. (अबू 'अयाश अल-जुराकी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले: मग त्यांनी रुकू केले, आणि सर्वांनी रुकू केले; मग सर्वांनी आपले डोके वर केले; मग पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी त्यांच्या मागील रांगेबरोबर प्रणाम केला, तर इतर त्यांच्या रक्षणासाठी उभे राहिले. जेव्हा तो बसला, तेव्हा त्याच्या मागील लोकही बसले, मग ते प्रणाम झाले, नंतर त्याने त्यांना सलाम केला आणि ते विखुरले. (अबू 'अय्याश अज-जुराकी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी दोनदा नमाज अदा केली, एकदा 'उसफानमध्ये आणि एकदा बनी सुलैममध्ये.