Rasulullah melarang nikah secara mut'ah

Imam Ahmad : 14810

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَ أَخْبَرَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَيْنَا عُمْرَتَنَا قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَمْتِعُوا مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ قَالَ وَالِاسْتِمْتَاعُ عِنْدَنَا يَوْمُ التَّزْوِيجِ قَالَ فَعَرَضْنَا ذَلِكَ عَلَى النِّسَاءِ فَأَبَيْنَ إِلَّا أَنْ يُضْرَبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُنَّ أَجَلًا قَالَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلُوا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي وَمَعَهُ بُرْدَةٌ وَمَعِي بُرْدَةٌ وَبُرْدَتُهُ أَجْوَدُ مِنْ بُرْدَتِي وَأَنَا أَشَبُّ مِنْهُ فَأَتَيْنَا امْرَأَةً فَعَرَضْنَا ذَلِكَ عَلَيْهَا فَأَعْجَبَهَا شَبَابِي وَأَعْجَبَهَا بُرْدُ ابْنِ عَمِّي فَقَالَتْ بُرْدٌ كَبُرْدٍ قَالَ فَتَزَوَّجْتُهَا فَكَانَ الْأَجَلُ بَيْنِي وَبَيْنَهَا عَشْرًا قَالَ فَبِتُّ عِنْدَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أَصْبَحْتُ غَادِيًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الْبَابِ وَالْحَجَرِ يَخْطُبُ النَّاسَ يَقُولُ أَلَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ كُنْتُ أَذِنْتُ لَكُمْ فِي الِاسْتِمْتَاعِ مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ حَرَّمَ ذَلِكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْهُنَّ شَيْءٌ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا وَلَا تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا

Беҙгә [Вәкиғ] әйтте [Ғабдул Әзиз] әйтте; миңә [Рәби бин Сабрах Әл-Джуһани] [атаһынан] хәбәр итте; беҙ пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһиссәләм менән сыҡтыҡ. Беҙ ғүмрә ҡылғандан һуң, Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһиссәләм беҙгә: «Ҡатындарҙы мутғә -билдәле бер ваҡыт эсендә никахҡа бирегеҙ», - тине. -Сабрах Әл Джуһани Радлиаллаһу'анһу- тигән; Истимтаъ беҙҙеңсә туй көнө. Шунан ҡатын-ҡыҙҙарға тәҡдим иттек, ваҡыт билдәләнмәһә, улар баш тартты. Шунан беҙ быны пәйғәмбәребеҙгә еткерҙек. Ул: 'Эшлә' тине, шунан абзыйымдың улы менән шинель күтәреп барҙым, тик уның шинеле минекенән яҡшыраҡ ине, мин генә унан кесерәк инем. Бер ҡатын менән танышып, үҙебеҙҙе тәҡдим иттек, баҡтиһәң, уға минең йәшлегем оҡшай әммә әхирәтемдең пальтоһы ла оҡшай. -ҡатын- әйтте; йөнө лә башҡа йөндәр кеүек. Шунан кейәүгә сыҡтым, ун көн эсендә. Ул төндә уның янында ҡалдым, шунан иртәнсәк мәсеткә барҙым, асыҡланыуынса, Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһиүәссәләм ишек менән бүлмә араһында ине, ул вәғәз һөйләй ине лә: «Белегеҙ, эй кешеләр, мин һеҙгә быға тиклем мөтғәт никахтарға рөхсәт иткәйнем», — тине. Әммә хәҙер Аллаһы Тәғәлә сүбхәнәһу ватағәлә быны ҡиәмәт көнөнә тиклем тыйҙы. Кемдә бар, әйҙә, биргәнегеҙҙән бер нәмә лә алмағыҙ.