Rasulullah melarang nikah secara mut'ah

Imam Muslim : 2508

و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَامَ بِمَكَّةَ فَقَالَ إِنَّ نَاسًا أَعْمَى اللَّهُ قُلُوبَهُمْ كَمَا أَعْمَى أَبْصَارَهُمْ يُفْتُونَ بِالْمُتْعَةِ يُعَرِّضُ بِرَجُلٍ فَنَادَاهُ فَقَالَ إِنَّكَ لَجِلْفٌ جَافٍ فَلَعَمْرِي لَقَدْ كَانَتْ الْمُتْعَةُ تُفْعَلُ عَلَى عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ يُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَجَرِّبْ بِنَفْسِكَ فَوَاللَّهِ لَئِنْ فَعَلْتَهَا لَأَرْجُمَنَّكَ بِأَحْجَارِكَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي خَالِدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ بْنِ سَيْفِ اللَّهِ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدَ رَجُلٍ جَاءَهُ رَجُلٌ فَاسْتَفْتَاهُ فِي الْمُتْعَةِ فَأَمَرَهُ بِهَا فَقَالَ لَهُ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيُّ مَهْلًا قَالَ مَا هِيَ وَاللَّهِ لَقَدْ فُعِلَتْ فِي عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ قَالَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ إِنَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ لِمَنْ اضْطُرَّ إِلَيْهَا كَالْمَيْتَةِ وَالدَّمِ وَلَحْمِ الْخِنْزِيرِ ثُمَّ أَحْكَمَ اللَّهُ الدِّينَ وَنَهَى عَنْهَا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ قَدْ كُنْتُ اسْتَمْتَعْتُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي عَامِرٍ بِبُرْدَيْنِ أَحْمَرَيْنِ ثُمَّ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُتْعَةِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَسَمِعْتُ رَبِيعَ بْنَ سَبْرَةَ يُحَدِّثُ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَأَنَا جَالِسٌ

Һәм миңә [Хармала бин Яхъя] беҙгә [Ибнү Ваһб] миңә [Юнысҡа] әйтте. [Ибн Шиһаб] әйтте; миңә [Ғүрүә бин Әз-Зөбәйер] [Ғабдулла бин Әз-Зөбәйерҙең] Мәккәлә йәшәгәнен хәбәр иткән ине, шунан ул әйтте; Ысынлап та, Аллаһ кешеләрҙең күҙҙәрен һуҡыр иткән кеүек, күңелдәрен дә һуҡыр иткән, сөнки улар мөтғә никах ҡылғандар, ҡапыл бер кеше килеп сыҡты, уға өндәште; Ысынлап та, һин ахмаҡ, минең ғүмерем хаҡына, ысынлап та, мөтғә никах имам Моттаҡин заманынан бирле ғәмәлдә, йәғни Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. Ибн Ғүмәр ҙә уға; тырышып ҡарағыҙ, аллаһ менән ант итһәгеҙ, әгәр ҙә эшләһәгеҙ, мин һеҙҙе таш менән бәртермен. Ибн Шиһаб әйткән; Халид бин Мөһәжир бин Сәйфулла миңә һөйләүенсә, бер ир менән ултырғанда, ҡапыл бер ир мөтғә никахҡа бәйле фәтүә һорап килде. Ул -Хәлид- шулай уҡ рөхсәт итте, шуға күрә Ибн Әби Ғәмрә Әл-Әнсари уға; Бер аҙ көтөгөҙ!, шунан ул -Хәлид- тине; Нимәгә? Аллаһ менән ант итәм, был эш Имамул Моттаҡин заманында эшләнгән - йәғни Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм -. Ибн Әби Ғәмрә уға; Ысынлап та, Исламдың тәүге осоронда мөғәт никахы мотлаҡ рәүештә рөхсәт ителгән, шулай уҡ - мотлаҡ шарттарҙа - үле тән, ҡан һәм сусҡа итен ашау рөхсәт ителгән, әммә Аллаһ Тәғәлә Үҙ динендә ҡанун ҡуйған һәм быны эшләүҙе тыя. [Ибн Шиһаб] әйтте; Миңә [Рәбиғ бин Сабра Әл-Джуһаниға] хәбәр ителгән: [атаһы] былай тигән; Ысынлап та, мин бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм заманында Бәни Әмирҙән бер ҡатын менән ике ҡыҙыл бүрҙә туҡыма мәһәре менән мөтғә никах эшләнем, шунан пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһиссәләм мөтғә никахты тыйҙы. Ибн Шиһаб әйткән; Мин -уның эргәһендә- ултырғанда, Рабиғ бин Сабраның Ғүмәр бин Ғәбдел Әзизгә шулай тип һөйләгәнен ишеттем.