Imam Ahmad : 13615
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَيْ جَابِرٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ أَبِيهِمَا قَالَ بَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ مَعَ أَصْحَابِهِ شَقَّ قَمِيصَهُ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ وَاعَدْتُهُمْ يُقَلِّدُونَ هَدْيًا الْيَوْمَ فَنَسِيتُ
Esan digu [Abdurrazaq] [Daud bin Qois] [Abdurrahman bin 'Atho'tik] [Jabirren bi semeei] [bere aitarengandik] kontatzen entzun diela esaten; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bere lagunekin eserita zegoenean, bat-batean bere arropak urratu zituen, beraz, hau galdetu zitzaion, orduan esan zuen: "Gaur sakrifizio sakrifizioa hilko zutela agindu nien, baina ahaztu egin zitzaidan".