Imam Ahmad : 13615
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَيْ جَابِرٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ أَبِيهِمَا قَالَ بَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ مَعَ أَصْحَابِهِ شَقَّ قَمِيصَهُ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ وَاعَدْتُهُمْ يُقَلِّدُونَ هَدْيًا الْيَوْمَ فَنَسِيتُ
Qalilna [Abdurrazaq] qalilna [Daud bin Qois] minn [Abdurrahman bin ‘Atho’] li sema’ [liż-żewġ subien ta’ Jabir] jgħidulna mingħand [missieru], u qal; Meta l-Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam kien bilqiegħda ma' sħabu, f'daqqa waħda huwa Tore ħwejjeġ tiegħu barra, hekk dan kien mitlub minnu, allura huwa qal: "I wegħidhom li huma se qatla l-sagrifiċċju sagrifiċċju llum, imma I nesa".