Imam Ahmad : 13615

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَيْ جَابِرٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ أَبِيهِمَا قَالَ بَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ مَعَ أَصْحَابِهِ شَقَّ قَمِيصَهُ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ وَاعَدْتُهُمْ يُقَلِّدُونَ هَدْيًا الْيَوْمَ فَنَسِيتُ

Al à contât [Abdurrazaq] al à contât [Daud bin Qois] di [Abdurrahman bin ‘Atho’] al à sintût [i doi fîs di Jabir] contâ di [so pari], disint; Cuant che il Profete sallallaahu alaihi wasallam al jere sietât cui siei compagns, di colp al sbregà i siei vistîts, cussì i fo domandât su chest, daspò al disè: ‘O lis ai prometûts che a varessin massacrât il sacrifici sacrificiâl vuê, ma o ai dismenteât’.