Tingginya iman seorang ibu atas kematian putranya

इमाम अहमद : 12400

حَدَّثَنَا قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي هَذَا الْحَدِيثَ وَجَدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ وَحَدَّثَنَا بِبَعْضِهِ فِي مَكَانٍ آخَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ هِلَالٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ تَزَوَّجَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ وَالْبَرَاءِ قَالَ فَوَلَدَتْ لَهُ ابْنًا قَالَ فَكَانَ يُحِبُّهُ حُبًّا شَدِيدًا قَالَ فَمَرِضَ الصَّبِيُّ مَرَضًا شَدِيدًا فَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَقُومُ صَلَاةَ الْغَدَاةِ يَتَوَضَّأُ وَيَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُصَلِّي مَعَهُ وَيَكُونُ مَعَهُ إِلَى قَرِيبٍ مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ وَيَجِيءُ يَقِيلُ وَيَأْكُلُ فَإِذَا صَلَّى الظُّهْرَ تَهَيَّأَ وَذَهَبَ فَلَمْ يَجِئْ إِلَى صَلَاةِ الْعَتَمَةِ قَالَ فَرَاحَ عَشِيَّةً وَمَاتَ الصَّبِيُّ قَالَ وَجَاءَ أَبُو طَلْحَةَ قَالَ نَسَجَتْ عَلَيْهِ ثَوْبًا وَتَرَكَتْهُ قَالَ فَقَالَ لَهَا أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ كَيْفَ بَاتَ بُنَيَّ اللَّيْلَةَ قَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ مَا كَانَ ابْنُكَ مُنْذُ اشْتَكَى أَسْكَنَ مِنْهُ اللَّيْلَةَ قَالَ ثُمَّ جَاءَتْهُ بِالطَّعَامِ فَأَكَلَ وَطَابَتْ نَفْسُهُ قَالَ فَقَامَ إِلَى فِرَاشِهِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ قَالَتْ وَقُمْتُ أَنَا فَمَسِسْتُ شَيْئًا مِنْ طِيبٍ ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى دَخَلْتُ مَعَهُ الْفِرَاشَ فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ وَجَدَ رِيحَ الطِّيبِ كَانَ مِنْهُ مَا يَكُونُ مِنْ الرَّجُلِ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ ثُمَّ أَصْبَحَ أَبُو طَلْحَةَ يَتَهَيَّأُ كَمَا كَانَ يَتَهَيَّأُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ فَقَالَتْ لَهُ يَا أَبَا طَلْحَةَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا اسْتَوْدَعَكَ وَدِيعَةً فَاسْتَمْتَعْتَ بِهَا ثُمَّ طَلَبَهَا فَأَخَذَهَا مِنْكَ تَجْزَعُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ لَا قَالَتْ فَإِنَّ ابْنَكَ قَدْ مَاتَ قَالَ أَنَسٌ فَجَزِعَ عَلَيْهِ جَزَعًا شَدِيدًا وَحَدَّثَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا كَانَ مِنْ أَمْرِهَا فِي الطَّعَامِ وَالطِّيبِ وَمَا كَانَ مِنْهُ إِلَيْهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبِتُّمَا عَرُوسَيْنِ وَهُوَ إِلَى جَنْبِكُمَا قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي لَيْلَتِكُمَا قَالَ فَحَمَلَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ فَتَلِدُ غُلَامًا قَالَ فَحِينَ أَصْبَحْنَا قَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ احْمِلْهُ فِي خِرْقَةٍ حَتَّى تَأْتِيَ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاحْمِلْ مَعَكَ تَمْرَ عَجْوَةٍ قَالَ فَحَمَلْتُهُ فِي خِرْقَةٍ قَالَ وَلَمْ يُحَنَّكْ وَلَمْ يَذُقْ طَعَامًا وَلَا شَيْئًا قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ مَا وَلَدَتْ قُلْتُ غُلَامًا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ فَقَالَ هَاتِهِ إِلَيَّ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَحَنَّكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَهُ مَعَكَ تَمْرُ عَجْوَةٍ قُلْتُ نَعَمْ فَأَخْرَجْتُ تَمَرَاتٍ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمْرَةً وَأَلْقَاهَا فِي فِيهِ فَمَا زَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلُوكُهَا حَتَّى اخْتَلَطَتْ بِرِيقِهِ ثُمَّ دَفَعَ الصَّبِيَّ فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ وَجَدَ الصَّبِيُّ حَلَاوَةَ التَّمْرِ جَعَلَ يَمُصُّ بَعْضَ حَلَاوَةِ التَّمْرِ وَرِيقَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ فَتَحَ أَمْعَاءَ ذَلِكَ الصَّبِيِّ عَلَى رِيقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِبُّ الْأَنْصَارِ التَّمْرُ فَسُمِّيَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ فَخَرَجَ مِنْهُ رَجُلٌ كَثِيرٌ قَالَ وَاسْتُشْهِدَ عَبْدُ اللَّهِ بِفَارِسَ

अबू अब्दुर-रहमान यांनी आम्हाला सांगितले: 'मी हा हदीस माझ्या वडिलांसमोर वाचला, ज्यांनी तो प्राप्त करून प्रमाणीकरण केले होते; खरं तर, आम्ही त्याचे काही भाग दुसऱ्या पुस्तकातही वर्णन केले आहेत.' (अबू अब्दुर-रहमान) म्हणाले: '[मूसा बिन हिलाल अल-अब्दी] यांनी आम्हाला सांगितले' हे आम्हाला [हम्माम] यांनी [इब्न सिरिन] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अनस बिन मालिक] यांच्याकडून सांगितले की: अबू थल्हाह यांनी उम्मु सुलेम यांच्याशी विवाह केला, त्या त्या वेळी अनस आणि अल-बरा' यांचे आई होत्या. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, (अबू थलहा) यांच्याशी विवाहानंतर उम्मु सुलेमला एक पुत्र झाला. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, (अबू थलहा) त्यांचा पुत्र खूपच प्रिय होता. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, अचानक बाळ गंभीर आजारी पडले तेव्हा अबू थलहा फाज्रची नमाज अदा करत होते; त्यांनी वुजू करून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि त्यांनी एकत्र नमाज अदा केली, दुपारी जवळजवळ मध्यापर्यंत एकत्रच राहिले, नंतर झोप घेतली आणि मग जेवण केले. झुहरच्या नमाजाच्या वेळी तो पुन्हा निघण्यासाठी तयार झाला होता आणि ईशाच्या नमाजाच्या वेळी तो परत आला नाही. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, मग अबू थलहा संध्याकाळी परत आला आणि त्याचा शिशु मृत अवस्थेत होता. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, मग अबू थलहा आला. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, (उम्मु सुलेम) यांनी त्यांच्या (बाळाला) एका वस्त्राने झाकले आणि त्याला सोडून गेले. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, तेव्हा अबू थलहा यांनी तिला विचारले, 'अम्मु सुलेम, आज रात्री माझं बाळ कसं आहे?' (अम्मु सुलेम) म्हणाली, 'अब्बू थलहा, आजारी पडल्यापासून तो आज रात्री इतका शांत आणि आरामदायी कधीच नव्हता.' (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले, मग (उम्मु सुलेम) काही अन्न आणले, आणि (अबू थलहा) ते तृप्त होईपर्यंत खाल्ले. (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले, मग तो (अबू थलहा) त्याच्या पलंगावर आला आणि डोकं टेकलं. (उम्मु सुलेम) म्हणाली, 'मग मी उठून अत्तर लावले आणि त्याच्यासोबत पलंगावर गेले. मग त्याने त्या सुगंधी वासाशिवाय काहीच प्रतिक्रिया दिली नाही, ज्यामुळे एखाद्या पुरुषाला आपल्या पत्नीजवळ येण्याची इच्छा होते.' (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, 'मग सकाळी, अबू थाल्लाहने आपल्या दैनंदिन कामांसाठी स्वतःला तयार केले.' (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले, मग (उम्मु सुलेम) यांनी त्यांना विचारले, 'अरे अबू थल्हा, जर एखाद्याने तुम्हाला काही सोपवले आणि तुम्ही ते वापरले, मग त्याने ते परत मागे घेतले, पण तुम्हाला राग आला, तर तुम्हाला कसे वाटेल?' त्यांनी (अबू थल्हा) उत्तर दिले, 'नाही.' ती (उम्मु सुलेम) म्हणाली, 'तुझा मुलगा मरण पावला आहे.' अनस म्हणाले, 'त्यावेळी तो दु:खाने भरून आला आणि त्याने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना घडलेली गोष्ट सांगितली. अन्न, इत्र आणि त्याच्या पत्नीबरोबर जे करण्यात आले होते त्याबद्दल. (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले की, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले, "तू काल रात्री नवदाम्पत्यासारखा होतास, तुझं बाळ तुझ्याजवळ होतं." (अबू थल्हा) म्हणाले, "होय, अल्लाहचे प्रेषित." मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी म्हटले, 'अल्लाह तुमच्या रात्रीवर बरकत देओ.' (अनास बिन मालिक, रज़िअल्लाहु अन्हु) म्हणाले, 'उम्मु सुलेम त्या रात्रीपासून गर्भवती झाली.' (अनास बिन मालिक, रज़िअल्लाहु अन्हु) म्हणाले, 'उम्मु सुलेमने नंतर एका मुलाला जन्म दिला.' (अनस बिन मालिक, रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले, 'सकाळी अबू थल्हा यांनी मला सांगितले, "त्याला कापडात गुंडाळा."' (अनस बिन मालिक, रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले, 'त्यांनी (अबू थल्हा यांनी) न ताह्निक केला, न त्याला काही अन्न किंवा इतर काही दिले.' (अनस बिन मालिक) म्हणाले, 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, उम्मु सुलेमला बाळ झालं आहे.' (पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले, "अल्लाहु अकबर, बाळ कसे आहे?" मी (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) उत्तर दिले, "मुलगा." त्यांनी म्हटले, "अल्हम्दुलिल्लाह," आणि त्यांनी म्हटले, "मला तो दे," म्हणून मी (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) त्याला दिला, आणि मग त्यांनी, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी, तहनीक केली आणि (अनस बिन मालिक) यांना विचारले, "तुम्ही काही 'अजवा' खजूर आणले आहेत का?" मी (अनस बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणालो, 'होय,' म्हणून मी खजूर बाहेर काढल्या आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या खजूरा घेऊन बाळाच्या तोंडात ठेवल्या. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्या खजूर आपल्या थुकात मिसळ होईपर्यंत चावत राहिल्या आणि नंतर त्या बाळाला खाल्ल्या; त्यामुळे बाळाला खजूरची गोडसर चव लागली आणि त्याने खजूरची गोडसर चव व पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या थुकामुळे आपले ओठ चाटले. आणि हेच बाळाच्या पोटात प्रवेश करणारे पहिले द्रव्य होते—पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे थुकी—मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले, "अंसार लोक खजूर खूप आवडतात." त्या बाळाचे नाव अब्दुल्ला बिन अबू थलह असे ठेवण्यात आले. (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, आणि त्याला अनेक पुत्र झाले. (अनास बिन मालिक, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाले, आणि अब्दुल्ला बिन अबू थलह स्वतः पर्शियात शहीद झाला.