Turunnya ayat faraidh berkenaan dengan pertanyaan Jabir bin Abdullah tentang warisan kalalah saat ia sakit
Imam Bukhari : 6246
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَرِيضٌ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ نَضَحَ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِي أَخَوَاتٌ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
A tene na e [Abdolla bin Othman] A tene na e [Abdolla] A tene na e [Syu’bah] ti [Mohammad bin Al Munkadir] so; Mo mä [Jabir] atene; Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam aga na mbi na ngoi so mbi yeke na kobela, na pekoni lo hunda ngu na ablution, na pekoni lo tuku ngu ti ablution ti lo na ndo ti mbi ti tene mbi zingo na lango, tongaso mbi hunda; ‘O Watokua ti Allah, mbi yeke na aita ti mbi ti wali mingi! ’ na pekoni versê ti faraidh ni aga.