Imam Ahmad : 10937
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا الْمُسْتَمِرُّ بْنُ الرَّيَّانِ حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ امْرَأَةٌ قَصِيرَةٌ فَصَنَعَتْ رِجْلَيْنِ مِنْ خَشَبٍ فَكَانَتْ تَسِيرُ بَيْنَ امْرَأَتَيْنِ قَصِيرَتَيْنِ وَاتَّخَذَتْ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَحَشَتْ تَحْتَ فَصِّهِ أَطْيَبَ الطِّيبِ الْمِسْكَ فَكَانَتْ إِذَا مَرَّتْ بِالْمَجْلِسِ حَرَّكَتْهُ فَنَفَخَ رِيحَهُ
Esan digute [Uthman bin Umarrek]; esan digu [Al Mustamir bin Ar Rayyan] esan du; esan digu [Abu An Nadhr] [Abu Sa'id] esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Bani Israelen garaian buruko zinta motza zuen emakume bat zegoen, beraz, hankak egurrez egindako protesiak egin zituen hanketarako. Bi emakumeren artean ibiltzen zen, hauek ere motzak ziren, urrezko eraztuna zeramaten eta eraztunaren harrian lurrin lurrintsuena zeukan, eta majlis baten ondotik –biltzen– pasatzen zenean beti mugitzen zuen eraztuna, usaina usain zezaten».