حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَيَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَبِي وَهَذَا حَدِيثُ سُلَيْمَانَ الْهَاشِمِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيِّ حَلِيفِ بَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتِ بْنِ أَبِي الْأَقْلَحِ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَّةِ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَجُلٍ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ التَّمْرَ فِي مَنْزِلٍ نَزَلُوهُ قَالُوا نَوَى تَمْرِ يَثْرِبَ فَاتَّبَعُوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا أُخْبِرَ بِهِمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ فَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ أَنْ لَا نَقْتُلَ مِنْكُمْ أَحَدًا فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ الْقَوْمِ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ وَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ عَلَى الْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَزَيْدُ بْنُ الدَّثِنَةِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا تَمَكَّنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي بِهَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَ فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَزَيْدِ بْنِ الدَّثِنَةِ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ خُبَيْبًا وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا حَتَّى أَجْمَعُوا قَتْلَهُ فَاسْتَعَارَ مِنْ بَعْضِ بَنَاتِ الْحَارِثِ مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا لِلْقَتْلِ فَأَعَارَتْهُ إِيَّاهَا فَدَرَجَ بُنَيٌّ لَهَا قَالَتْ وَأَنَا غَافِلَةٌ حَتَّى أَتَاهُ فَوَجَدْتُهُ يُجْلِسُهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ قَالَتْ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ قَالَ أَتَخْشَيْنَ أَنِّي أَقْتُلُهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ قَالَتْ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ قِطْفًا مِنْ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرَةٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا بِهِ مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ دَعُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَوْلَا أَنْ تَحْسِبُوا أَنَّ مَا بِي جَزَعًا مِنْ الْقَتْلِ لَزِدْتُ اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا وَاقْتُلْهُمْ بَدَدًا وَلَا تُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا فَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَيِّ جَنْبٍ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ أَبُو سِرْوَعَةَ عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَتَلَهُ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ لِكُلِّ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا الصَّلَاةَ وَاسْتَجَابَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ يَوْمَ أُصِيبُوا خَبَرَهُمْ وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَى بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلَ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رُسُلِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعُوا مِنْهُ شَيْئًا

Esan digu [Sulaiman bin Dawud] esan; jakinarazi digu [Ibrahim bin Sa'd] [Az Zuhri] eta [Ya'qub] esan du; esan digu [nire aitak] [Ibn Shihabetik]. -Esan zuen aitak; eta hau Sulaiman Al Hasyimi-ren hadith-a da ['Amru bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofi] Bani Zuhroh-en aliatua, eta Abu Hurairah-en ikasleetako bat izan zen, esan zuen; [Abu Hurairah] esan zuen; 'Sallallahu 'alaihi wasallam profetak hamar talde bidali zituen espioi gisa eta 'Ashim bin Thabit bin Abil Aqlah, 'Ashim bin Umar bin Al Khaththab-en aitona, buruzagi bihurtu zuen, gero abiatu ziren Al Haddah-era iritsi ziren arte, Usfan eta Meka arteko tokira, non zeuden Hud Lizahyan herrira jakinarazi zieten. ehun bat arku arkulariz osatutako talde batekin eta taldearen urratsei jarraitu zieten. «Ashim bin Thabit, beren datilak jateko lekua aurkitu zuten arte -Ashim-en taldea- gelditu ziren leku batean, esan zuten tropek; «Hauek Yathrib-eko data-haziak dira», beraz, «Ashimen taldearen pausoak jarraitu zituzten, eta «Ashim eta bere lagunei haien atzetik zihoazen tropen berri eman zietenean, Fadfadera itzuli ziren, baina tropek inguratu zituzten eta esan zuten; 'Jaitsi eta emaiguzu zure esku dagoena, ituna eta akordioa egin dezakezu gutariko inor hil ez dezagun'. orduan 'Ashim bin Thabit, taldeko buruak, esan zuen; "Ala esanez, ez dut fedegabeen babespean egon nahi, Ala, esaiozu guri buruz Zure Profetari". Beraz, tropek geziz bota zituzten 'Ashim hil ziren beste sei lagunekin batera hil zuten arte, eta beste hirurek haiekin ituna eta akordioa egin zuten bitartean, Khubaib Al Anshori eta Zaid bin Ad-Datsinah eta beste pertsona bat ziren, eta tropek Profetaren hiru mezulari hartu zituztenean, hirugarren gizona bahituta atera zuten soka lotzeko; 'Hau da lehen iraina, Ala-ren arabera ez naiz zure lagun izango, eta -hil direnak- adibide dira niretzat'. Beraz, arrastaka eraman zuten eta bere bi lagunekin bildu zuten, baina oraindik ez zuen haiekin biltzea nahi, azkenean bera hil zuten arte eta Khubaib eta Zaid bin Datsinah-ekin alde egin zuten Badr-en gertakariaren ondoren Mekan saldu zuten arte, gero Bani Harith bin 'Amir bin Naufal bin Abdu Manaf-ek Khubaib erosi zuen - Al Khubaib bin Naufallle izan zen. Badr guduan -beraz, Khubaib preso geratu zen haientzat hiltzea adostu zuten arte, orduan Khubaib-ek bizar bat maileguan hartu zion Al Harith-en alabetako bati ile pubikoa mozteko, gero Khubaib-i maileguan eman zion, eta orduan emakumearen mutikotxoa Khubaib aldera arrastaka joan zen, orduan emakumeak esan zuen; «Eta garai hartan arduragabekeria nintzen», eta Khubaib bere umea izterrean eusten zuela aurkitu zuenean, bizarra eskuan zuela, esan zuen emakumeak; «Beraz, beldurrez hain beldurtu nintzen Khubaibek ulertu zuen arte, Khubaibek esan zuen arte; — Hilko dudan beldur al zara? Ez nuke hori egingo'. Hala esan zuen emakumeak; «Alaren arabera, ez dut inoiz Khubaib bezain preso on bat ikusi», esan zuen orduan; «Alaren arabera, egun batean ikusi nuen mahats adar bat jaten eskuan burdinazko kate batez lotuta, Mekan mahatsik ez zegoen arren», eta emakumeak ere esan zuen; «Izan ere, Allahk Khubaib-i eman zion rizqi da». Eta hiltzera zihoazela, Khubaibek esan zien; 'Emaidazu aukera bi rak'ah egiteko', beraz utzi zuten Khubaibek bi rak'ah egin zituen arte, orduan esan zuen; 'D Ala, kezkatzen ez banaiz, heriotzaren beldur naizela uste baduzu, behin betiko handituko dut nire rak'ah-en kopurua, oi Ala, zenbatu haien kopurua eta suntsitu haien indarra eta ez utzi haietako bakar bat ere. Ez zait axola musulman gisa hiltzea. Bestalde, Jainkoarentzat bakarrik da nire heriotza Jainkoarentzat, berak nahi badu, gorputzaren giltzadura bereizi guztiak bedeinkatuko ditu'. Orduan, Abu Sirwa'ah `Uqbah bin Al Harith altxatu eta hil egin zuen, hain zuzen ere Khubaibek adibide ona eman zien musulman guztiei, pazientzia egoera batean hil zuten otoitz ondoren. Eta Allah-k 'Ashim bin Thabit-en otoitza erantzun zuen etsaiak eraso zuen egunean, beraz, Ala-ren Mezularia bere lagunei haien berrien berri eman zien, beraz, Quraysh-eko jende talde bat zegoen mezulari bat bidali zuena bere gorputz zatiak ekartzera, 'Ashim benetan hil zela jakin zezaten, Ashim-ek Ahaz-ren buruzagi batek orduan Ahaz-Balleko bat hil zuelako. Jallak 'Ashimi'ri itzal moduko armiarma bat bidali zion, 'Ashim haien mezularietatik babesten zuena, ezin izan zezaten ezer kendu'.