Tasbih, Tahmid, dan Takbir masing-masing 10 kali setelah shalat wajib

Imam Ahmad : 6616

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ خَصْلَتَانِ أَوْ خَلَّتَانِ لَا يُحَافِظُ عَلَيْهِمَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ تُسَبِّحُ اللَّهَ عَشْرًا وَتَحْمَدُ اللَّهَ عَشْرًا وَتُكَبِّرُ اللَّهَ عَشْرًا فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ فَذَلِكَ مِائَةٌ وَخَمْسُونَ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ وَخَمْسُ مِائَةٍ فِي الْمِيزَانِ وَتُسَبِّحُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتَحْمَدُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتُكَبِّرُ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ عَطَاءٌ لَا يَدْرِي أَيَّتُهُنَّ أَرْبَعٌ وَثَلَاثُونَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ فَذَلِكَ مِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ فِي الْمِيزَانِ فَأَيُّكُمْ يَعْمَلُ فِي الْيَوْمِ أَلْفَيْنِ وَخَمْسَ مِائَةِ سَيِّئَةٍ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ قَالَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ الشَّيْطَانُ إِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ فَيُذَكِّرُهُ حَاجَةَ كَذَا وَكَذَا فَيَقُومُ وَلَا يَقُولُهَا فَإِذَا اضْطَجَعَ يَأْتِيهِ الشَّيْطَانُ فَيُنَوِّمُهُ قَبْلَ أَنْ يَقُولَهَا فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْقِدُهُنَّ فِي يَدِهِ قَالَ عَبْد اللَّهِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ الْقَوَارِيرِيَّ سَمِعْتُ حَمَّادَ بْنَ زَيْدٍ يَقُولُ قَدِمَ عَلَيْنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ الْبَصْرَةَ فَقَالَ لَنَا أَيُّوبُ ائْتُوهُ فَاسْأَلُوهُ عَنْ حَدِيثِ التَّسْبِيحِ يَعْنِي هَذَا الْحَدِيثَ

Был беҙгә әйтелгән [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөғәббә] ['Атхо бин Әс Сәйб] [атаһы], [Ғабдулла бин Әмру] пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм, тип әйтте, тип, ул әйтте: 'Ике нәмә, мосолман түгел, әммә ул һәр ваҡыт ҡайғыртыу өсөн, ул ҡайғыртыу өсөн, уларҙы ғәмәлгә ашырыусылар һирәк; һеҙ ун мәртәбә Аллаһты тәсбихләйһегеҙ, ун мәртәбә Аллаһы Тәғәләгә доға ҡылаһығыҙ, һәр намаҙ аҙағында ун мәртәбә тәкбир уҡыйһығыҙ. Шулай итеп, телдән практика менән йөҙ илле, ә хәйриә таразыһында мең биш йөҙ тамамланды. Ә әйҙәгеҙ, утыҙ өс тәсбих, утыҙ өс бертәхмид һәм утыҙ дүрт тәкбир уҡыйыҡ' -Ато' утыҙ дүртте ҡайһыһын уҡырға белмәй-, 'әгәр енәйәтсе үҙенең тәнен йоҡларға һалһа, тимәк, йөҙ үтәлә һәм телдән -мең ғәмәлдәрҙең scathele, сауап-. Тимәк, кемегеҙ бер көндә ике мең биш йөҙ гонаһ ҡыла?» Улар: «Эй, Аллаһ илсеһе, нисек икеһе лә еңел, әммә уларҙы үтәүселәр һирәк», — тинеләр. Ул әйтте: «Шайтан һеҙгә һәр намаҙҙан һуң килеп, быныһын да, быныһын да кәрәклеген иҫкә төшөрә, шунан берегеҙ тороп баҫып, ҡабаттан уҡып өлгөрмәй», — тине. Әгәр ҙә ул йоҡларға теләһә, шайтан уны йоҡлатасаҡ һәм уны уҡырға өлгөрмәйәсәк». Ысынлап та, мин Аллаһ Илсеһенең уны ҡулында ныҡ тотоп торғанын күрҙем -һәр ваҡыт ғәмәлгә ашырып-'. Абдулла әйтте; Мин -Өбәйҙуллаһ Әл Ҡоваририй- әйткәнен ишеттем; Хәммәт бин Зәйдтең әйткәнен ишеттем; Әтү ибн Әс Сәйб беҙгә Бәшрохҡа ҡунаҡҡа килде, шуға күрә Әйүп беҙгә; «уның янына килеп, тәсбих хәҙистәре тураһында һорағыҙ», йәғни был хәҙис.