Doa menjelang tidur: MEMBACA TASBIH 33x, TAHMID 33x, TAKBIR 34x
Imam Abu Dawud : 2595
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ يَعْنِي الْجُرَيرِيَّ عَنْ أَبِي الْوَرْدِ عَنْ ابْنِ أَعْبُدَ قَالَقَالَ لِي عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ مِنْ أَحَبِّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ قُلْتُ بَلَى قَالَ إِنَّهَا جَرَّتْ بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَ فِي يَدِهَا وَاسْتَقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَ فِي نَحْرِهَا وَكَنَسَتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَدَمٌ فَقُلْتُ لَوْ أَتَيْتِ أَبَاكِ فَسَأَلْتِيهِ خَادِمًا فَأَتَتْهُ فَوَجَدَتْ عِنْدَهُ حُدَّاثًا فَرَجَعَتْ فَأَتَاهَا مِنْ الْغَدِ فَقَالَ مَا كَانَ حَاجَتُكِ فَسَكَتَتْ فَقُلْتُ أَنَا أُحَدِّثُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَرَّتْ بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَتْ فِي يَدِهَا وَحَمَلَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ فِي نَحْرِهَا فَلَمَّا أَنْ جَاءَكَ الْخَدَمُ أَمَرْتُهَا أَنْ تَأْتِيَكَ فَتَسْتَخْدِمَكَ خَادِمًا يَقِيهَا حَرَّ مَا هِيَ فِيهِ قَالَ اتَّقِي اللَّهَ يَا فَاطِمَةُ وَأَدِّي فَرِيضَةَ رَبِّكِ وَاعْمَلِي عَمَلَ أَهْلِكِ فَإِذَا أَخَذْتِ مَضْجَعَكِ فَسَبِّحِي ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدِي ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّرِي أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ فَتِلْكَ مِائَةٌ فَهِيَ خَيْرٌ لَكِ مِنْ خَادِمٍ قَالَتْ رَضِيتُ عَنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَعَنْ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَلَمْ يُخْدِمْهَا
Беҙгә [Яхъя бин Хәләф] һөйләне, беҙгә [Ғабдул Ғәлә] [Сәғит Әл-Джүрәйриҙән], [Әбү Әл Уардтан], [Ибн Әл-Бүдтән] һөйләне, тине; [Ғәли радиаллаһу ғәнһү] миңә әйтте; Мин һиңә үҙемдең һәм Пәйғәмбәребеҙҙең улы Фатиманың саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тураһында һөйләйемме? Ул иң яратҡан ғаиләһе араһында була. Мин әйтәм; Эйе. Ул әйтте; Ысынында иһә үҫемлектәргә һыу һибеү өсөн ҡоралдарҙы ҡулдарында эҙ ҡалдырғансы тартып, муйынында эҙ ҡалдырғансы гериба ҡулланып һыу һибгән, кейемдәренә туҙан бысрағансы өйҙө һепергән. Шунан пәйғәмбәребеҙгә бер нисә хеҙмәтсе килде, шунан мин әйттем; Әгәр ҙә атайыңа килеп, хеҙмәтсе һораһаң, шул саҡта яҡшыраҡ булыр ине. Шул саҡ эргәһендә бер төркөм кеше һөйләшеп ултырғанын күрҙе. Шунан кире ҡайтты, шунан икенсе көндө уның янына килеп: «Һиңә нимә кәрәк?» шунан Фатима тынып ҡалды, шунан мин әйттем; Мин һиңә әйтәм, эй Рәсүлуллаһ, ул ҡулдарында эҙ ҡалдырғансы үҫемлектәрҙе һыу һибеү өсөн ҡорал тартты, муйынында эҙ ҡалдырғансы гериба йөрөттө. Шунан, һинең өсөн бер нисә ярҙамсы булғас, мин уға һиңә килеп, үҙе кисергән эҫелектән һаҡларлыҡ ярҙамсылар һорарға ҡуштым. Ул әйтте: «Аллаһтан ҡурҡ, эй Фатима, Раббыңдың бурыстарын үтә, ғаилә эшеңде башҡар!» Шунан йоҡларға әҙерләнгәндә утыҙ өс намаҙ уҡы, утыҙ өс намаҙ уҡы, утыҙ дүрт намаҙ уҡы, йәмғеһе йөҙ намаҙ булһын. Шул саҡта был һеҙҙең өсөн ҡолдан да яҡшыраҡтыр». Фатима әйтте; Мин Аллаһтан һәм Уның Рәсүленән ризамын, саллаллааһу ғәләйһи вәссәләм. Беҙгә [Әхмәт бин Мөхәммәт Әл Мәрүәзигә] һөйләне, беҙгә [Ғабдурраззаҡҡа] һөйләне, беҙгә [Мәғмәрҙе] [Әз Зөһриҙән], [Ғәли бин Хөсәйендән], был хикәйәне һөйләне. тип әйтте; һәм уға хеҙмәтсе бирмәне.