Al Ahad

Imam Ahmad : 4400

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا دَخَلَ أَدْنَى الْحَرَمِ أَمْسَكَ عَنْ التَّلْبِيَةِ فَإِذَا انْتَهَى إِلَى ذِي طُوًى بَاتَ فِيهِ حَتَّى يُصْبِحَ ثُمَّ يُصَلِّيَ الْغَدَاةَ وَيَغْتَسِلَ وَيُحَدِّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُ ثُمَّ يَدْخُلُ مَكَّةَ ضُحًى فَيَأْتِي الْبَيْتَ فَيَسْتَلِمُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْمُلُ ثَلَاثَةَ أَطْوَافٍ يَمْشِي مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ فَإِذَا أَتَى عَلَى الْحَجَرِ اسْتَلَمَهُ وَكَبَّرَ أَرْبَعَةَ أَطْوَافٍ مَشْيًا ثُمَّ يَأْتِي الْمَقَامَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى الْحَجَرِ فَيَسْتَلِمُهُ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّفَا مِنْ الْبَابِ الْأَعْظَمِ فَيَقُومُ عَلَيْهِ فَيُكَبِّرُ سَبْعَ مِرَارٍ ثَلَاثًا يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Беҙгә [Исмәғилгә] [Әйүбтән] [Нафиға] әйтелгән: «Әгәр [Ибн Ғүмәр] инһә һәм Әл-Харамға яҡын булһа, ул тәлбиә уҡыуын тота, ә Дзу Түүәгә еткәс, Фәжр ваҡыты еткәнсе ҡала, шунан һуң намаҙ уҡый һәм йыуына. Шунан пәйғәмбәребеҙ ҙә шулай эшләгән, ти. Шунан һуң, ул Длуха ваҡытында Мәккәгә инә, ул Бәйтуллаға барып, Ҡара ташҡа истилам -үбешеп, ҡағылып йәки ишаралап- уҡый, шул уҡ ваҡытта: БИСМИЛЛӘ АЛЛАҺУ ӘКБӘР. Һуңынан өс тапҡыр түңәрәкләп йүгереп йөрөп, ике бағана араһынан йөрөй, Ҡара таш янынан үткәс уны һөртә һәм йөрөгәндә һәр дүрт мәртәбә тәкбир әйтә, шунан мәҡәмгә барып ике рәҡәғәт намаҙ уҡый, шунан Ҡара таш янына ҡайта һәм уны үбеп ала. Шунан һуң ул Бабул Әғжәмдән Шәфа ​​янына сыға. Тороп, ете мәртәбә тәкбир әйтте, өс мәртәбә ҡабатланы, шунан тәкбир әйтте; ЛӘӘ ИЛӘӘҺӘ ИЛЛАЛЛАХ ВӘХДӘХУ ЛӘ СӘРИИКӘЛӘҺУ ЛӘХУЛ МӨЛКҮ ВӘЛӘХУЛ ХӘМДҮ ВӘ ҺУВА ҒАЛА КУЛЛИ СӘЙӘИ`ИН ҠАДИР -Ҡөҙрәтле Аллаһтан башҡа ғибәҙәт ҡылырға лайыҡлы илаһ юҡ, Уның партнерҙары юҡ, Уға батшалыҡ һәм маҡтау. Ул бөтә нәмәнән дә бөйөк-''.