Imam Ahmad : 4029
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَقِيتُ امْرَأَةً فِي الْبُسْتَانِ فَضَمَمْتُهَا إِلَيَّ وَبَاشَرْتُهَا وَقَبَّلْتُهَا وَفَعَلْتُ بِهَا كُلَّ شَيْءٍ غَيْرَ أَنِّي لَمْ أُجَامِعْهَا قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } قَالَ فَدَعَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهَا عَلَيْهِ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَهُ خَاصَّةً أَمْ لِلنَّاسِ كَافَّةً فَقَالَ بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً
Esan digu [Wakik] [Isra`il] [Simak bin Harb] [Ibrahim] ['Alqamah] eta [Al Aswad] [Abdullah] esan digu; Gizon bat sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta etorri zen eta esan zuen; O Allahren mezularia, lorategi batean emakume bat ezagutu nuen, beraz, bere bizi beharraz arduratu nintzen, maitasuna egin nion, musu eman eta berarekin sexu-harremanak izateaz gain edozer egin nion. Esan zuen; Sallallaahu 'alaihi wasallam profeta isildu zen bertso hau agertu zen arte: -Eta ezarri otoitza egunaren bi ertzetan - goizez eta arratsaldez - eta gauaren hasieran. Izan ere, egintza onek egintza txarren bekatuak ezabatzen dituzte. Hori gogoratzen duen jendearentzat abisua da-. Jarraitu zuen; Orduan sallallaahu 'alaihi wasallam profetak deitu zion eta bertsoa errezitatu zion. Umarrek ere esan zuen; O Allahren mezularia, berariaz beragatik edo gizaki guztientzat izan zen, erantzun zuen: «Baita gizaki guztientzat ere».