Al Jabbar

Imam Ahmad : 3530

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ البُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ آخِرَ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ يَمْشِي عَلَى الصِّرَاطِ فَيَنْكَبُّ مَرَّةً وَيَمْشِي مَرَّةً وَتَسْفَعُهُ النَّارُ مَرَّةً فَإِذَا جَاوَزَ الصِّرَاطَ الْتَفَتَ إِلَيْهَا فَقَالَ تَبَارَكَ الَّذِي نَجَّانِي مِنْكِ لَقَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ مَا لَمْ يُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ قَالَ فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي فَلَعَلِّي إِنْ أَدْنَيْتُكَ مِنْهَا سَأَلْتَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ وَيُعَاهِدُ اللَّهَ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا وَالرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ يَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَسْأَلُهُ لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ يَعْنِي عَلَيْهِ فَيُدْنِيهِ مِنْهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ وَهِيَ أَحْسَنُ مِنْهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي أَلَمْ تُعَاهِدْنِي يَعْنِي أَنَّكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا وَيُعَاهِدُهُ وَالرَّبُّ يَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَسْأَلُهُ غَيْرَهَا فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْهَا فَيَقُولُ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ أَسْتَظِلُّ بِظِلِّهَا وَأَشْرَبُ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ هَذِهِ الشَّجَرَةُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا وَيُعَاهِدُهُ وَالرَّبُّ يَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَسْأَلُهُ غَيْرَهَا لِأَنَّهُ يَرَى مَا لَا صَبْرَ لَهُ عَلَيْهَا فَيُدْنِيهِ مِنْهَا فَيَسْمَعُ أَصْوَاتَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ الْجَنَّةَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ عَبْدِي أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنَّكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ قَالَ فَيَقُولُ عَزَّ وَجَلَّ مَا يَصْرِينِي مِنْكَ أَيْ عَبْدِي أَيُرْضِيكَ أَنْ أُعْطِيَكَ مِنْ الْجَنَّةِ الدُّنْيَا وَمِثْلَهَا مَعَهَا قَالَ فَيَقُولُ أَتَهْزَأُ بِي وَأَنْتَ رَبُّ الْعِزَّةِ قَالَ فَضَحِكَ عَبْدُ اللَّهِ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي لِمَ ضَحِكْتُ قَالُوا لَهُ لِمَ ضَحِكْتَ قَالَ لِضَحِكِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تَسْأَلُونِي لِمَ ضَحِكْتُ قَالُوا لِمَ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِضَحِكِ الرَّبِّ حِينَ قَالَ أَتَهْزَأُ بِي وَأَنْتَ رَبُّ الْعِزَّةِ

Esan digute [Yazid] [Hammad bin Salamah] [Tsabit Al Bunani] [Anas bin Malik] [Abdullah bin Mas'ud radliallahu 'anhu] [Abdullah bin Mas'ud radliallahu 'anhu] Sallallaahu 'alaihi wasallam Profetatik [Hammad bin Salamah] esan digu: "Hain zuzen ere, zeruan ibiltzen den azken pertsona, noizean behin shira da. tarteka suak erre egiten du. Shirath ondoan igaro zenean, harengana itzuli eta esan zion: Aintza izan hortik salbatu nauenari, benetan Allah-k eman dit hasieratik amaierara sekula inori eman ez zaiona'. Jarraitu zuen: «Orduan zuhaitz bat altxatu zioten, begiratu eta esan zuen; Ene Jauna, hurbil ezazu zuhaitz hau, bere itzalpean babestu eta bere ura edan ahal izateko. Beraz, esan zuen: Ene zerbitzaria, otoitz egin iezadazu beti, zuhaitza zuregana hurbiltzen badut, beste zerbait eskatuko didazu. Esan zuen ere; Ez, ene Jauna. Eta Allahrekin beste ezer ez eskatzeko itun bat egin zuen, Rabb, berriz, Ahaltsuena, Goi-Gorena den bitartean, bazekien berari galdetuko ziotela, horregatik pazientzia eragiten zuen zerbait ikusi zuelako. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion eta orduan zuhaitz hori baino ederragoa zen zuhaitz bat altxatu zuen berarentzat. Esan zuen ere; Ene Jauna, hurbil ezazu zuhaitz hori nigana, bere itzalpean babestu eta bere ura edan ahal izateko. Orduan esan zuen: Ene zerbitzaria, ez al duzu egin itunrik nirekin, ez didazula beste ezer eskatuko? Esan zuen berriro; O, ene Rabb, honek ez dizut zuri beste ezer eskatuko, eta hitzeman bat ere egin zion, Allahk badaki beste ezer galdetuko diola. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion, gero zeruko atearen ondoan zuhaitz hura baino ederragoa zen zuhaitz bat altxatu zuen. Esan zuen ere; Ene Jauna, hurbil ezazu zuhaitz hau, bere itzalpean babestu eta bere ura edan ahal izateko. Orduan, esan zuen: O ene zerbitzaria, ez al duzu egin nirekin beste ezer ez eskatzeko itunrik? Esan zuen ere; O ene Rabb, zuhaitz hau besterik ez, ez dizut beste ezer eskatuko, eta promes bat egin zion Jaunak bazekien bitartean beste edozer eskatuko ziotela, horrekin pazientzia eragiten zuen zerbait ikusi zuelako. Beraz, zuhaitza hurbildu zitzaion eta zeruko biztanleen ahotsa entzun zuen, eta esan zuen; O ene Rabb, zerua zerua da. Orduan esan zuen: Ene zerbitzaria, ez al duzu egin itunrik nirekin, ez didazula beste ezer eskatuko? Esan zuen ere; O ene Rabb, sar nazazu zerura'. Esan zuen: "Beraz, Allah Azza wa Jallak esan zuen: Zer gehiago kendu behar dizut zugandik berriro galdetu ez diezazun, ene zerbitzaria? Konforme al zinateke lurrean zerua eta antzekoak aldi berean emango banizu? galdetu zuen; Burla egiten didazu Aintzaren Jabea zarenean?». Narratzaileak esan zuen; Beraz, Abdullahek barre egin zuen bere molarrak ikusi arte eta orduan esan zuen; Ez al didazu galdetzen zergatik barre egiten dudan? galdetu zioten; Zergatik ari zara barre? Erantzun zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek barre egin zuelako orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zigun: 'Ez al didazu galdetu zergatik egin nuen barre? Galdetzen dute; Zergatik ari zara barre, o Allahren mezularia? Erantzun zuen: "Rabbek barre egiten zuelako pertsonak galdetu zuenean, iseka egiten didazu, nahiz eta aintzaren jabea zaren".