Imam Ahmad : 2535
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْغَنَوِيَّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى مِنْبَرِ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَعَوَّذُ فِي دُبُرِ صَلَاتِهِ مِنْ أَرْبَعٍ يَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْفِتَنِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْأَعْوَرِ الْكَذَّابِ
موږ ته [یونس] ویلي دي چې موږ ته [البراء] یعنی ابن عبدالله الغنوي له [ابو نضره] څخه روایت کړی دی؛ ابن عباس رضي الله عنه یو ځل د بصرې د خلکو پر منبر ولاړ و، ما یې واورېدل چې ویل یې؛ بیشکه چې نبي کریم صلی الله علیه وسلم به تل د لمانځه په پای کې له څلورو شیانو څخه د پناه غوښتنه کوله، هغه به وفرمایل: عَزْوَ بِاللّٰہِ مِنْ عَزَّابِلٍ قَبْرِی وَعَوْدُ بِلَهِیْ مِنْ عَزَابِنْ نَرِي وَعَوْدُ بِلَهِ الْمُنْحَمِنَ الْمُؤْمِنِينَ. عَزْوَ بِلَهِ مِن فِتْنَةٍ عَوَرِ الْقَدْبِ - زه د قبر له عذابه په الله پناه غواړم، د جهنم له عذابه په الله پناه غواړم، په الله جل جلاله پناه غواړم له هر ښکاره او پټ غیبت او په الله جل جلاله پناه غواړم د ړندو او ړندو غیبت نه.