Dan kini ibuku telah meninggal. bayarlah puasanya dan menghajikannya

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ مُوسَى بْنِ سَلَمَةَ قَالَ حَجَجْتُ أَنَا وَسِنَانُ بْنُ سَلَمَةَ وَمَعَ سِنَانٍ بَدَنَةٌ فَأَزْحَفَتْ عَلَيْهِ فَعَيَّ بِشَأْنِهَا فَقُلْتُ لَئِنْ قَدِمْتُ مَكَّةَ لَأَسْتَبْحِثَنَّ عَنْ هَذَا قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قُلْتُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ وَعِنْدَهُ جَارِيَةٌ وَكَانَ لِي حَاجَتَانِ وَلِصَاحِبِي حَاجَةٌ فَقَالَ أَلَا أُخْلِيكَ قُلْتُ لَا فَقُلْتُ كَانَتْ مَعِي بَدَنَةٌ فَأَزْحَفَتْ عَلَيْنَا فَقُلْتُ لَئِنْ قَدِمْتُ مَكَّةَ لَأَسْتَبْحِثَنَّ عَنْ هَذَا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْبُدْنِ مَعَ فُلَانٍ وَأَمَرَهُ فِيهَا بِأَمْرِهِ فَلَمَّا قَفَّا رَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَصْنَعُ بِمَا أَزْحَفَ عَلَيَّ مِنْهَا قَالَ انْحَرْهَا وَاصْبُغْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا وَاضْرِبْهُ عَلَى صَفْحَتِهَا وَلَا تَأْكُلْ مِنْهَا أَنْتَ وَلَا أَحَدٌ مِنْ رُفْقَتِكَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَكُونُ فِي هَذِهِ الْمَغَازِي فَأُغْنَمُ فَأُعْتِقُ عَنْ أُمِّي أَفَيُجْزِئُ عَنْهَا أَنْ أُعْتِقَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَرَتْ امْرَأَةُ سَلْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيَّ أَنْ يَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أُمِّهَا تُوُفِّيَتْ وَلَمْ تَحْجُجْ أَيُجْزِئُ عَنْهَا أَنْ تَحُجَّ عَنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّهَا دَيْنٌ فَقَضَتْهُ عَنْهَا أَكَانَ يُجْزِئُ عَنْ أُمِّهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلْتَحْجُجْ عَنْ أُمِّهَا وَسَأَلَهُ عَنْ مَاءِ الْبَحْرِ فَقَالَ مَاءُ الْبَحْرِ طَهُورٌ

Esan digu ['Affan] esan digu [Hammad bin Salamah] esan digu [Abu At Tayyah] [Musa bin Salamah] esan digu; Hajj-ean nengoen Sinan bin Salamah-rekin, garai hartan Sinanek sakrifizioko animalia bat ekarri zuen, orduan animaliak pisua egin zion -nekatuta zegoelako-, beraz, nahastuta zegoen bere egoeragatik, esan nuen; 'Mekara iristen naizenean, honen berri izango dut'. Mekara heldu nintzenean, esan nuen; 'Topa gaitezen [Ibn Abbas]'. ezagutu genuen, eta garai hartan emakume esklabo bat zegoen haren ondoan. Bi behar ditut, eta nire lagunak behar bat dauka. Esan zuen; 'Lehenengo joan al naiz?'. erantzun nion; 'Ez'. hala esan nuen; Sakrifizioko animalia bat ekarri nuen, eta animaliak kargatzen gintuen, esan nuen; 'Iritsi naizenean, honen berri izango dut'. Ibn Abbasek esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere sakrifizio-animalia bidali zuen horrela eta horrela, hura zaintzeko esan zion. Irten ondoren, berriro itzuli zen, gero esan zuen; 'O Allahren mezularia, zer egin behar dut sakrifizioko animalietako batek zamatzen badut?' Hark erantzun zion: «Hil ezazu, ondoren, busti oinetakoak odolean, eta kolpatu sorbalda. Eta ez utzi zuk eta zure bidaia-lagunetako norbaitek hortik jaten». Orduan berriro esan nuen; «Hainbat gerratan parte hartu nuen, eta gerrako harrapakina lortu nuen, gero -esklaboak- askatu nuen amaren izenean. Askatu al dezaket -esklaboak- bere izenean?». Ibn Abbasek erantzun zuen; Salman bin Abdullah Al Juhaniren emazteak esan zion -norbaiti- galdetzeko Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bere ama hil zen eta oraindik ez zuen Hajj-a egin, egin zezakeen Hajj-a bere izenean? Salallahu 'Alaihi wa sallam profetak esan zuen: 'Zer uste duzu bere amak zor bat izan eta gero ordainduko balu, nahikoa izango al litzateke amaren izenerako?' erantzun zuen mezulariak; 'Bai'. Gainera, esan zuen: "Beraz, Hajj-a egin beharko luke bere amaren izenean". Orduan esan zuen: «Itsasoko ura santua da eta garbitzen du».