Menyembelih
Imam Ahmad : 1277حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَيَّاشٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ هَذَا الْمَوْقِفُ وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ ثُمَّ أَرْدَفَ أُسَامَةَ فَجَعَلَ يُعْنِقُ عَلَى نَاقَتِهِ وَالنَّاسُ يَضْرِبُونَ الْإِبِلَ يَمِينًا وَشِمَالًا لَا يَلْتَفِتُ إِلَيْهِمْ وَيَقُولُ السَّكِينَةَ أَيُّهَا النَّاسُ وَدَفَعَ حِينَ غَابَتْ الشَّمْسُ فَأَتَى جَمْعًا فَصَلَّى بِهَا الصَّلَاتَيْنِ يَعْنِي الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ ثُمَّ بَاتَ بِهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ وَقَفَ عَلَى قُزَحَ فَقَالَ هَذَا قُزَحُ وَهُوَ الْمَوْقِفُ وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ قَالَ ثُمَّ سَارَ فَلَمَّا أَتَى مُحَسِّرًا قَرَعَهَا فَخَبَّتْ حَتَّى جَازَ الْوَادِيَ ثُمَّ حَبَسَهَا وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى أَتَى الْجَمْرَةَ فَرَمَاهَا ثُمَّ أَتَى الْمَنْحَرَ فَقَالَ هَذَا الْمَنْحَرُ وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ ثُمَّ أَتَتْهُ امْرَأَةٌ شَابَّةٌ مِنْ خَثْعَمَ فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ قَدْ أَفْنَدَ وَقَدْ أَدْرَكَتْهُ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ فَهَلْ يُجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عَنْهُ قَالَ نَعَمْ فَأَدِّي عَنْ أَبِيكِ قَالَ وَلَوَى عُنُقَ الْفَضْلِ فَقَالَ لَهُ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ لَوَيْتَ عُنُقَ ابْنِ عَمِّكَ قَالَ رَأَيْتُ شَابًّا وَشَابَّةً فَخِفْتُ الشَّيْطَانَ عَلَيْهِمَا قَالَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَفَضْتُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ قَالَ فَاحْلِقْ أَوْ قَصِّرْ وَلَا حَرَجَ قَالَ وَأَتَى زَمْزَمَ فَقَالَ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ سِقَايَتَكُمْ لَوْلَا أَنْ يَغْلِبَكُمْ النَّاسُ عَلَيْهَا لَنَزَعْتُ
Esan digu [Yahya bin Adam] [Sufyan] [Abdurrahman bin 'Ayyasy] [Zaid bin Ali] [bere aita] ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] [Ali Radhiallah 'anhu]-tik ['Ubaidullah bin Abu Rafi']-tik [Ali Radhiallah 'anhu]-tik; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam wukuf Arafah-n eta esan zuen: 'Hau da wukuf-en lekua eta Arafah da wukuf-en tokia guztia'. Gero, Usamah piggyback egin zuen eta alde egin zuen eta poliki-poliki ibili zen jendea eskuinera eta ezkerrera pilatzen zen bitartean, gero buelta eman eta esan zuen: 'lasai, oi gizakia, lasai, oi gizakia'. eguzkia sartu zenean alde egin zuen. Muzdalifah-era iristean, bi otoitz egin zituen, hots, maghrib-otoitza eta arratsaldeko otoitza, eta bertan geratu zen gaua. Goizean Quzah-en gelditu zen eta esan zuen: "Hau da Quzah gelditzen den eta jam'un guztiak -Muzdalifah- da non gelditzen den", esan zuen Ali Radhiallah 'anhuk; Gero bere bidaia jarraitu zuen, Muhassir-era iritsi zenean, bere gamelua jo zuen eta gameluak obeditu zuen haranetik igaro arte. Bere gamelua lotu eta Al Fadl-era igo eta bere bidaia jarraitu zuen Jumrah-era iritsi eta hara bota zuen arte. Hiltegira ere joan zen eta esan zuen: «Hau hiltzeko lekua da eta Mina hiltzeko toki guztia da». orduan Khats'am-eko emakume gazte batek esan zuen; «Izan ere, nire aita agurea da, Hajj-aren betebeharra badu ere, zilegi al da harekin erromesaldia egiten badut?». erantzun zuen; 'Bai, egin'. Ali Radhiallah 'anhu esan zuen; Al Fadli lepoari buelta eman zion, orduan Al Abbasek esan zuen; 'O Allahren mezularia, zergatik itzuli diozu zure osabaren semeari lepoa?' erantzun zuen; 'Gazte bat eta neska bat ikusi nituen, beldur nintzen deabruak biak hartu ote zituen'. Ali Radhiallah 'anhu esan zuen; ondoren gizon batek ezagutu eta esan zion; 'Tawaf Ifadlah egin nuen bizarra egin aurretik? 'erantzun zuen; «Bizarratu edo laburtu, eta berdin dio». Orduan Zamzamera etorri zen, eta esan zuen: "O Bani Abdul Muthallib, jendeari edaten ematea zure betebeharra da. Gai honetan gizakiak garaitu zaituztelako ez balitz, behin betiko kenduko nuke -zeregin hori-".