Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

इमाम अहमद : 786

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ قَالَ تَنَازَعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ وَحِبَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لِحِبَّانَ قَدْ عَلِمْتُ مَا الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ يَعْنِي عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَمَا هُوَ لَا أَبَا لَكَ قَالَ قَوْلٌ سَمِعْتُهُ مِنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُهُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالزُّبَيْرَ وَأَبَا مَرْثَدٍ وَكُلُّنَا فَارِسٌ قَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَبْلُغُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا امْرَأَةً مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَأْتُونِي بِهَا فَانْطَلَقْنَا عَلَى أَفْرَاسِنَا حَتَّى أَدْرَكْنَاهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسِيرُ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا قَالَ وَكَانَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ بِمَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَأَنَخْنَا بِهَا بَعِيرَهَا فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَلَمْ نَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَقَالَ صَاحِبَايَ مَا نَرَى مَعَهَا كِتَابًا فَقُلْتُ لَقَدْ عَلِمْتُمَا مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَلَفْتُ وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ لَئِنْ لَمْ تُخْرِجِي الْكِتَابَ لَأُجَرِّدَنَّكِ فَأَهْوَتْ إِلَى حُجْزَتِهَا وَهِيَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتْ الصَّحِيفَةَ فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ يَا حَاطِبُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا بِي أَنْ لَا أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ تَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ إِلَّا لَهُ هُنَاكَ مِنْ قَوْمِهِ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ تَعَالَى بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالَ صَدَقْتَ فَلَا تَقُولُوا لَهُ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ أَوَلَيْسَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ وَجَبَتْ لَكُمْ الْجَنَّةُ فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

हे आम्हाला [अफ्फान] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [अबू 'अवानाह] यांनी सांगितले. हे आम्हाला सांगितले [हुशाइन] मला [साद बिन उबैदाह] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: "अबू अब्दुर्रहमान अल-सुलामी आणि हिब्बान बिन अतिय्याह यांच्यात वाद झाला. [अबू अब्दुर्रहमान] यांनी हिब्बानला म्हटले: 'मला माहित आहे की तुझ्या मित्राला इतके धाडसी काय बनवते—तो अलीच आहे.' त्याने म्हटले: 'ते काय? तुझा वडील हरवो!' त्याने सांगितले: "मी [अली] यांच्याकडून जे शब्द ऐकले, ते असे होते: 'अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, यांनी मला, जुबैर आणि अबू मारसाद यांना पाठवले, आणि आम्ही सर्व घोड्यावर स्वार होतो; त्यांनी सांगितले: 'रौदलाह खakh येथे पोहोचत राहा; खरंच, तिथे एक स्त्री आहे जी बहुदेववाद्यांसाठी हतीब बिन अबी बलताआह यांचा एक पत्र घेऊन जात आहे; मग ते पत्र माझ्याकडे आणा.' म्हणून आम्ही आमच्या घोड्यांवर स्वार होऊन निघालो आणि जशी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी सांगितले होते, तशीच ती स्त्री तिच्या उंटावर बसलेली आम्हाला सापडली, हतीबने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या प्रस्थानविषयी बहुदेववाद्यांना पत्र लिहिले होते. म्हणून आम्ही तिला (त्या स्त्रीला) विचारले, 'तुझ्याकडे जे पत्र आहे ते कुठे आहे?' तिने उत्तर दिले, 'मी कोणतेही पत्र वाहून नाही.' मग आम्ही तिचा उंट थांबवला आणि तिच्या वाहनाची तपासणी केली, पण काहीच सापडले नाही; तेव्हा माझ्या दोन सोबत्यांनी म्हटले, 'आम्हाला काहीच पत्र दिसत नाही,' तेव्हा मी उत्तर दिले, 'तुम्हाला दोघांनाही माहीत आहे की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कधीच खोटं बोलत नाहीत,' मग मी शपथ घेतली, 'ज्याच्या शपथाने मी शपथ घेतो, जर तू पत्र दाखवले नाहीस, तर आम्ही तुझे कपडे फाडू!' मग त्याने आपली कमरपट्टी उघडली—तो एका कापडाच्या तुकड्याने कमर घट्ट बांधलेला होता—आणि त्यातून पत्र काढले. त्यांनी ते पत्र पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे नेले आणि म्हणाले: "ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, हतीबने अल्लाह आणि त्यांच्या पैगंबराशी विश्वासघात केला आहे; मला त्याचे डोकं कापण्याची परवानगी द्या." पैगंबरने विचारले, "हे हतीब, तुला हे करण्यास काय प्रवृत्त केले?" हतीबने उत्तर दिले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची कसम, मी अल्लाह आणि त्याच्या प्रेषितावर श्रद्धा ठेवण्यात शंका घेतलेली नाही, परंतु मला लोकांमध्ये अशी एक ओळख हवी आहे, ज्याद्वारे अल्लाह माझ्या कुटुंबाचे आणि माझ्या संपत्तीचे रक्षण करेल; आणि तुमच्या सोबतींपैकी एकही असा नाही ज्याच्याकडे असे लोक नसतील, ज्यांच्या माध्यमातून अल्लाह त्यांचे कुटुंब आणि त्यांची संपत्ती सुरक्षित ठेवतो." त्याने उत्तर दिले, "तुम्ही बरोबर आहात; म्हणून त्याच्याशी फक्त सौम्यपणे बोला." मग उमर म्हणाले, "अल्लाहचे प्रेषित, खरोखरच त्याने अल्लाह, त्याच्या प्रेषिताला आणि मुमिनांना विश्वासघात केला आहे; मला त्याचे शिरच्छेदन करण्याची परवानगी द्या." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले, "तो बद्रच्या साथीदारांपैकी एक नाही का? कोणाला माहिती, कदाचित अल्लाहने त्यांच्याकडे पाहिले असेल आणि म्हटले असेल, 'तुम्ही जे हवे ते करा; खरोखरच, तुम्हाला स्वर्गची हमी देण्यात आली आहे.' मग उमर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांच्या डोळ्यात पाणी आले आणि ते म्हणाले, 'अल्लाह आणि त्यांचा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनाच सर्वोत्तम माहिती आहे.'"